Ανήκετε στους υπερήφανους εκείνους γονείς που κομπάζουν πως τα παιδιά τους δεν έχουν αγγίξει γαριδάκια, αναψυκτικά και burgers; Η δόκτωρ Lucy Cooke ερευνήτρια-επιδημιολόγος στο University College London και ειδικευμένη στα παιδιά με διατροφικές διαταραχές στο βιβλίο της  Fearless Feeding, (Πώς να μεγαλώσετε παιδιά με σωστές διατροφικές συνήθειες), μας επιβεβαιώνει πως ο υπερβάλλοντας ζήλος των γονιών για υγιεινές συνήθειες, όχι μόνοι δε βοηθάει τα παιδιά να εξελιχθούν σε ισορροπημένους ενήλικες αλλά τα καταπιέζει χωρίς αποτέλεσμα. Η δόκτωρ Cooke υποστηρίζει πως όσον αφορά το θέμα φαγητό θα πρέπει απλώς να παραμείνουμε ψύχραιμοι και να καταρρίψουμε κάποιους μύθους κλισέ:       Μύθος 1: Μην απαγορεύετε τα γλυκά Για ένα παιδί είναι πολύ χειρότερο να του στερήσετε τα γλυκά, παρά να το αφήνετε να τρώει ελεγχόμενα. Εννοείται πως αντί για ένα εκλέρ είναι προτιμότερο ένα μήλο με λίγη ζάχαρη και κανέλα, αλλά και τα κλασσικά μπισκότα σοκολάτας δεν κάνουν τόσο κακό όσο νομίζετε. Άλλωστε από έρευνες είναι γνωστό πλέον ότι η κατανάλωση σοκολάτας μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου και ενισχύει την άμυνα των κυττάρων. Αρκεί να μην καταναλώνεται σε ποσότητες μεγαλύτερες των 50 gr και συχνότερα από 2-3 φορές την εβδομάδα. Μύθος 2: Τα παιδιά των άλλων τρώνε πιο υγιεινά από τα δικά μας Όχι, βέβαια. Πολλά παιδιά αρνούνται να φάνε ορισμένες τροφές ή τρώνε μόνο ένα-δύο φαγητά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι όμως προφανές ότι είναι υγιή: ψηλώνουν, παίρνουν βάρος, είναι ζωηρά και δραστήρια, αναπτύσσονται πνευματικά. Χωρίς  άγχος, λοιπόν, μπορούμε να τους προσφέρουμε από μικρή ηλικία ποικιλία τροφών σε κάθε γεύμα και να αφήνουμε στα ίδια τη δυνατότητα επιλογής. Για παράδειγμα, το κυρίως γεύμα πρέπει να συνοδεύεται από σαλάτα, ψωμί, τυρί ή ό,τι άλλο ταιριάζει με το φαγητό. Στην περίπτωση αυτή το πιθανότερο είναι ότι κάποια στιγμή το παιδί μόνο του θα διαμορφώσει τελικά ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο. Μύθος 3: Το οικογενειακό τραπέζι βοηθάει στις σωστές διατροφικές συνήθειες των παιδιών  Σύμφωνα με την  πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη Βρετανία σε δείγμα 20.000 οικογενειών, η συνήθεια του να τρώει η οικογένεια μαζί καθόλου δεν επηρέασε τη διατροφική συμπεριφορά των παιδιών. «Η σωστή έννοια», μας λέει ο υπεύθυνος της έρευνας Daniel.P Miller,καθηγητής στο Boston University, «δεν είναι το οικογενειακό γεύμα, αλλά η οικογενειακή φροντίδα». Αν ενδιαφέρεσαι για την ποιοτικό χρόνο που περνάς με το παιδί, αναμφίβολα θα ενδιαφερθείς και για το ποιοτικό φαγητό. Μύθος 4: Τα παιδιά δεν επιτρέπεται να τρώνε με τα χέρια  Όχι μόνον επιτρέπεται (στα νήπια) επιβάλλεται κιόλας. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην ιατρική επιθεώρηση British Medical Journal, τα βρέφη και τα νήπια που «διαχειρίζονται» μόνα τους το φαγητό τους, τρώγοντας με τα χέρια, έχουν μεγαλύτερη προδιάθεση να τρέφονται υγιεινά όταν μεγαλώσουν. Στη μελέτη έλαβαν μέρος 155 παιδιά ηλικίας 20 μηνών ως έξι ετών. Οι επιστήμονες απέδειξαν ότι τα παιδιά που έτρωγαν μόνα τους προτιμούσαν τους υδατάνθρακες ενώ εκείνα που τα τάιζαν με το κουτάλι έδειχναν αδυναμία σε προϊόντα με ζάχαρη. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα παιδιά που χρησιμοποιούν τα χέρια τους για να φάνε, ευαισθητοποιούνται γρηγορότερα σχετικά με τις τροφές και μαθαίνουν την υφή κάθε τροφής, αντίθετα με τα παιδιά που τρώνε αλεσμένα φαγητά. Μύθος 5: Τα παιδιά χρειάζονται όλες τις τροφές για να γίνουν υγιή και δυνατά Λάθος! Έτσι κι αλλιώς μην περιμένετε από ένα μικρό παιδί να τρώει πολλές τροφές. Μακροπρόθεσμα, όμως, το παράδειγμα που εσείς του δίνετε σερβίροντας και απολαμβάνοντας όλα τα είδη υγιεινών τροφών – στο σπίτι και έξω – είναι ο καλύτερος τρόπος να το βοηθήσετε να μάθει να τρώει σωστά. Αλλά προς το παρόν, η απόφαση του παιδιού σας να τρώει μόνο λίγες τροφές είναι η επιλογή του, και είναι σημαντικό να το αφήνετε να παίρνει μόνο του τις αποφάσεις για το τι τρώει. «Το παιδί πρέπει να ελέγχει το ίδιο αυτό που τρώει», λέει η Νάνσι Χάτσον, διαιτολόγος στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ. Κι αυτό επειδή η πίεση που ασκείται σε ένα παιδί να φάει τροφές που δεν του αρέσουν ή ποσότητες που δεν αντέχει, μπορεί να του προκαλέσει προβλήματα αργότερα. Τα παιδιά στα οποία δεν επιτρέπονταν να αποφασίσουν τα ίδια τι θα φάνε (ή να αρνηθούν την τροφή όταν ένιωθαν χορτασμένα) διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν διατροφικές διαταραχές ή παχυσαρκία μεγαλώνοντας. Κι επίσης, η στρατηγική της πίεσης σχεδόν πάντα καταλήγει σε αποτυχία, γιατί κάνει το παιδί πιο πεισματάρικο και λιγότερο ανοικτό να δοκιμάσει νέες τροφές στο μέλλον. Αν το παιδί σας μοιάζει τελικά να μην τρώει παρά τυρί και κράκερς κάθε βράδυ, μην ανησυχείτε τόσο. Κάντε μια καταγραφή αυτών που τρώει και ίσως διαπιστώσετε ότι τρώει από όλες τις ομάδες τροφών και παίρνει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά μέσα στη βδομάδα. Οι μελέτες της Αμερικανικής Διαιτολογικής Ένωσης δείχνουν ότι τα παιδιά – ακόμη και εκείνα που οι γονείς τους τα θεωρούν ιδιότροπα – παίρνουν μια καλή ποικιλία τροφών που καλύπτει τις θρεπτικές ανάγκες τους. Με τη συνεργασία της Νίκης Τσίγκρη (διαιτολόγος-διατροφολόγος)