Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει ισπανική έρευνα στους επαγγελματίες ποδηλάτες, αλλά και στους φανατικούς του είδους, οι οποίοι επιθυμούν να γίνουν γονείς, αφού όσο περισσότερη ώρα βρίσκεται κάποιος στη σέλα, τόσο μειώνεται η ποιότητα του σπέρματος. Η έρευνα, με επικεφαλής την καθηγήτρια Νταϊάνα Βααμόντε της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Κόρδοβα, που μελέτησε 15 κατά τα άλλα υγιείς αθλητές του τριάθλου (τρέξιμο, κολύμβηση, ποδηλασία), με μέση ηλικία 33 ετών, διαπίστωσε ότι όσοι κάνουν πάνω από 300 χλμ. την εβδομάδα με τα ποδήλατά τους, έχουν φυσιολογικό σπέρμα σε ποσοστό λιγότερο από 4%. Στα επίπεδα αυτά, οι άνδρες παρουσιάζουν «σημαντικά προβλήματα γονιμότητας», σύμφωνα με την μελέτη που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας, που πραγματοποιήθηκε στο Άμστερνταμ. Παρόλα αυτά, οι ειδικοί εμφανίστηκαν καθησυχαστικοί με τους ερασιτέχνες ποδηλάτες, μια που σύμφωνα με τα συμπεράσματά της ο μέσος άνθρωπος που το χρησιμοποιεί λίγο μέσα στην ημέρα ή που ασκείται ερασιτεχνικά, είναι απίθανο να έχει παρόμοια προβλήματα. Όλοι οι αθλητές, που προπονούνταν με το ποδήλατο κατά μέσο όρο εννιά φορές την εβδομάδα επί οκτώ χρόνια, είχαν φυσιολογικό σπέρμα σε ποσοστό κάτω του 10%, έναντι 15-20% στους πιο γόνιμους άνδρες. Μάλιστα όσο περισσότερη ώρα βρίσκονταν πάνω στη σέλα, τόσο μειωνόταν η ποιότητα του σπέρματος. Σε όσους αθλητές η προπόνηση ξεπερνούσε τα 300 χλμ, την εβδομάδα, το φυσιολογικό ποσοστό του σπέρματος (δηλαδή με σωστό σχήμα και μέγεθος σπερματοζωαρίων) έπεφτε κάτω από το 4%, που γενικά αποτελεί το όριο κάτω από το οποίο οι άνδρες πιθανότατα δεν μπορούν να είναι γόνιμοι χωρίς την κατάλληλη θεραπεία. Η ζέστη από τα στενά ρούχα του ποδηλάτη, η πίεση και η τριβή των γεννητικών οργάνων στη σέλα, καθώς και η γενικότερη καταπόνηση του σώματος από την συνεχή ποδηλασία και το ψυχολογικό στρες, που οδηγούν στην υπερβολική οξείδωση του αίματος και τη βλάβη των κυττάρων, σύμφωνα με την έρευνα, συμβάλλουν από κοινού στην δραματική πτώση της ποιότητας του σπέρματος. Οι ισπανοί ερευνητές ήδη κάνουν περαιτέρω μελέτες για να διαπιστώσουν με ποιο τρόπο η ποδηλασία επηρεάζει τις μεταβολικές διαδικασίες του σώματος, οι οποίες με τη σειρά τους μπορούν να οδηγούν στο προβληματικό σπέρμα. Σύμφωνα με την καθηγήτρια Βααμόντε, είναι ακόμα αβέβαιο αν η ποιότητα του σπέρματος μπορεί να βελτιωθεί ξανά σε περίπτωση που κάποιος σταματήσει την ποδηλασία, εκτίμησε όμως ότι αν το άθλημα αυτό ασκείται για χρόνια, είναι απίθανο να υπάρξει βελτίωση. Για το λόγο αυτό, συνέστησε στους ενδιαφερόμενους να παγώσουν έγκαιρα το σπέρμα τους, πριν αρχίσουν την εντατική προπόνηση και κάνουν μονιμότερη ζημιά στην αναπαραγωγική ικανότητά τους. Είπε ακόμα ότι πρέπει πλέον να ληφθούν προστατευτικά μέτρα για τους αθλητές ποδηλάτες, όπως η αλλαγή στις μεθόδους προπόνησης, η λήψη αντι-οξειδωτικών κ.α. Από την άλλη πάντως, ο ανδρολόγος Άλαν Πέισι, του βρετανικού πανεπιστημίου του Σέφιλντ, εξέφρασε επιφυλάξεις για τη νέα έρευνα, επισημαίνοντας αφενός ότι ο μέσος ερασιτέχνης ποδηλάτης δεν πρέπει να ανησυχεί και αφετέρου ότι πριν 40 χρόνια η ποδηλασία ήταν πολύ πιο κοινή σε πολλές χώρες, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία πως οι άνδρες τότε ήσαν λιγότερο γόνιμοι.