Η Τζούλιαν Μουρ μιλάει για το καινούριο της παιδικό βιβλίο

Γεννήθηκε στη Βόρεια Καρολίνα και ζει στη Νέα Υόρκη με το σύζυγό της (τον σκηνοθέτη Μπαρτ Φράουντλιχ) και τα δύο παιδιά τους (τον 15χρονο Καλ και την 11χρονη Λιβ ), ωστόσο εδώ και δύο χρόνια, μετά από δική της αίτηση έχει Βρετανική υπηκοότητα, σαν φόρο τιμής στη μητέρα της Αν Λοβ Σμιθ στην οποία είναι αφιερωμένο το καινούριο παιδικό βιβλίο της. Με τίτλο My Mom Is A Foreigner, But Not To Me (Η μαμά μου είναι ξένη, αλλά όχι για μένα) το τέταρτο εικονογραφημένο βιβλίο της 52χρονης σταρ μιλάει για τις οικογένειες που ζουν μακριά από τον τόπο καταγωγής τους, τους αλλοδαπούς, τους μετανάστες και γενικά όσους αντιμετωπίζονται ως «ξένοι» από τον κοινωνικό τους περίγυρο.   «Η μητέρα μου μετανάστευσε από τη Σκοτία στις ΗΠΑ το 1950, όταν ήταν μόλις δέκα ετών», λέει σε συνέντευξή της η ηθοποιός. «Δεν δέχτηκε να πάριε την αμερικανική υπηκοότητα, καθώς είχε την ελπίδα πως μια μέρα θα επέστρεφε στην πατρίδα της. Όταν ήταν 27 και επειδή ο πατέρας μου ήθελε να κάνει αίτηση για μια δουλειά για την οποία ήταν απαραίτητο να μην είναι αλλοδαπή η σύζυγός του, έγινε Αμερικανίδα. Θυμάμαι ότι γύρισε στο σπίτι κλαίγοντας, επειδή είχε αποκηρύξει τη βρετανική της καταγωγή. Κρατούσε ένα μικρό αμερικανικό σημαιάκι που της είχαν δώσει». Η ίδια η Τζούλιαν Μουρ επηρεάστηκε σημαντικά από το γεγονός ότι μεγάλωσε σε ένα σπίτι με διαφορετική κουλτούρα σε σχέση με τη χώρα όπου ζούσε. Όπως λέει «για τη μητέρα μου ήταν σαφές ότι ήμασταν μέρος μιας άλλης κουλτούρας. Ήταν ολοφάνερο σε πολλά μικρά πράγματα, όπως το χρώμα στο δέρμα της, η προφορά της, αλλά και σε πιο βαθιά, στον τρόπο που έβλεπε τον κόσμο. Το διαπίστωσα χωρίς να το θέλω, όταν οι φίλοι μου στην παιδική μου ηλικία ρωτούσαν ‘γιατί η μαμά σου μιλάει παράξενα;’ ή γιατί είχα κιλτ. Για μένα όμως οτιδήποτε αφορούσε τη μαμά μου ήταν απολύτως φυσιολογικό και οικείο, ακόμα και η δική της αίσθηση ότι ήταν μια ξένη. Ήταν απλώς η μαμά μου, η μαμά που ήθελα, εκείνη που έκανε τα πάντα για μένα και που αγαπούσα περισσότερο από όσο μπορώ να εκφράσω. Το βιβλίο της είναι αφιερωμένο σ’ εκείνη αλλά και σε όλα τα παιδιά που ζουν στις ΗΠΑ με γονείς ή παππούδες και γιαγιάδες που έχουν μεταναστεύσει από άλλες χώρες». (photo: x17agency.com)