Το να φέρνεις δύο μωρά στον κόσμο ταυτόχρονα είναι πραγματικά ένα θαύμα. Όμως, όπως αποκαλύπτουν οι σχετικές έρευνες, αυτό δεν είναι το μόνο αξιοθαύμαστο σε ό,τι αφορά τους διδύμους! 1. Η μεταξύ τους σχέση αρχίζει από την ενδομήτρια ζωή τους Όπως φαίνεται από υπερηχογράφους τριών διαστάσεων τα δίδυμα έμβρυα έχουν την τάση να πλησιάζουν το ένα το άλλο και να… σκουντιούνται ήδη από την ηλικία των 18 εβδομάδων. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι δεν έχουν αργότερα και τις διαφωνίες ή τους καυγάδες τους αλλά είναι γενικά αποδεκτό ότι ο δεσμός που τους ενώνει είναι πολύ ισχυρός. 2. Επικοινωνούν με το δικό τους κώδικα Σύμφωνα με σχετικές έρευνες, το 40% των δίδυμων παιδιών αναπτύσσουν τη δική τους κοινή «γλώσσα» που δεν είναι ίδια με το λεγόμενο «μπαμπάλισμα» των βρεφών στην ίδια ηλικία. Τα δίδυμα αδέρφια πολύ συχνά απευθύνονται με αυτή την ιδιότυπη γλώσσα το ένα στο άλλο και δείχνουν να την αντιλαμβάνονται εξίσου. Πάντως, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας ότι αυτή τη μεταξύ τους επικοινωνία θα καθυστερήσει ή θα δυσχεράνει την ανάπτυξη της «κανονικής» ομιλίας. Σύντομα, τα δίδυμα εγκαταλείπουν τον μεταξύ τους κώδικα για χάρη της μητρικής γλώσσας τους με την οποία μπορούν να επικοινωνούν και με τους άλλους. 3. Συχνά χασμουριούνται ταυτόχρονα Όλοι ξέρουμε πόσο «κολλητικό» είναι το χασμουρητό. Αρκεί να δούμε κάποιον να χασμουριέται και αμέσως νιώθουμε την ανάγκη να το κάνουμε κι εμείς. Όμως οι ειδικοί εκτιμούν ότι αυτό δεν ισχύει για τα παιδιά μέχρι την ηλικία των πέντε ετών, καθώς μέχρι τότε δεν έχει ωριμάσει επαρκώς το τμήμα του εγκεφάλου που ελέγχει την ενσυναίσθηση. Εξαίρεση αποτελεί συχνά η περίπτωση των διδύμων. Από την άλλη, τα βρέφη έτσι κι αλλιώς χασμουριούνται συχνά, οπότε είναι πιθανό να πρόκειται για σύμπτωση. Πάντως, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η κοινή ενδομήτρια ζωή δεν αποκλείεται να συμβάλλει στην ταχύτερη ανάπτυξη της ενσυναίσθησης ανάμεσα στα δίδυμα αδέρφια. 4. Ακόμα κι όταν μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό, σε κάτι διαφέρουν  Μπορεί όλοι να τα μπερδεύουν και να μην καταφέρνουν να ξεχωρίσουν ποιο είναι ποιο, υπάρχει όμως ένα σημείο επάνω τους που είναι διαφορετικό στο καθένα. Πρόκειται για τα δακτυλικά τους αποτυπώματα! Οι αυλακώσεις και τα ανάγλυφα σχέδια στο δέρμα των δαχτύλων τους δεν επηρεάζονται μόνο από το DNA αλλά και από τη δομή των οστών και τη συνεχή επαφή τους με το αμνιακό υγρό στη μήτρα. Έτσι, ακόμα κι αν μοιάζουν αρκετά, έχουν σίγουρα μικρές διαφορές.