της Κωνσταντίνας Αρμενιάκου, εικονογράφηση: Βασίλης Γρίβας, εκδ. Μεταίχμιο

Μια καληνύχτα εντελώς αναπάντεχη: όχι για μια, αλλά για δύο αλεπούδες, τη μαμά και την κόρη. Μια κόρη αλεπουδίτσα που μοιάζει σ’ όλα της μαμάς της εκτός από ένα: δεν έχει στάλα πονηριά! Και μια μαμά αλεπού που αυτό το φυσάει και δεν κρυώνει. Γιατί στο πονηρό και τετραπέρατο μυαλό της αυτό φαντάζει το Α και το Ω, η αρχή και το τέλος του κόσμου. Πώς να το παραδεχτεί, πώς να το χωνέψει ότι η δική της κόρη δεν είναι παμπόνηρη; Κι αρχίζει τον αγώνα που καλά γνωρίζουν πολλοί γονείς: μαθήματα, καθηγητές, σχολεία, ιδιαίτερα, για να αποκτήσει… πονηριά η κορούλα της. Δεν της φτάνει που η μικρή έχει όλες τις χάρες του Θεού, θέλει να την κάνει πρώτη και στην πονηριά. Δε βλέπει καν αυτή η πανέξυπνη μαμά αλεπού ότι το παιδί της κοντεύει να μαραζώσει από την κούραση και την πίεση. Ώσπου η δασκάλα κουκουβάγια τής ανοίγει τα μάτια και τη βοηθάει να καταλάβει ότι δεν είναι απαραίτητη η πονηριά για να ζήσει κανείς ευτυχισμένος!