Γιατί δεν θυμόμαστε την εποχή που ήμασταν μωρά;

Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων δεν θυμούνται τίποτα από την πρώτη περίοδο της ζωής τους, καθώς οι αρχαιότερες αναμνήσεις φτάνουν μέχρι τα 3 μας χρόνια. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτό οφείλεται σε δύο βασικούς παράγοντες: Αφενός, ο φλοιός, η περιοχή του εγκεφάλου όπου συντελούνται οι πιο σημαντικές γνωστικές λειτουργίες, αναπτύσσεται στην ηλικία των περίπου 3 ετών. Αφετέρου, για να αποθηκευτεί στη μνήμη μας ένα συμβάν πρέπει να ενταχθεί σ’ ένα πλαίσιο και να αποκτήσει κάποια σημασία. Ωστόσο, κατά τους πρώτους μήνες της ζωής μας οι ενδεχόμενες αναμνήσεις βιώνονται με τρόπο παρόμοιο με τα όνειρα, σαν σύνολα αισθητηριακών αισθημάτων και όχι σαν αλληλουχία συμβάντων. Αυτό σημαίνει πρακτικά, ότι οι αρχαιότερες αναμνήσεις ενός ατόμου φτάνουν περίπου στα τρία του χρόνια, όταν χάρη στη γλώσσα τα συμβάντα και τα βιώματά του αποκτούν συγκεκριμένη μορφή. Καθώς όμως το παιδί μεγαλώνει, μαθαίνει να αντιλαμβάνεται το χρόνο και να διακρίνει τα πρόσφατα από τα πιο παλιά συμβάντα, κι έτσι αναπτύσσει την αυτοβιογραφική του μνήμη. Η πιο πρόσφατη ολοκληρωμένη επιστημονική έρευνα σχετικά με το φαινόμενο της Παιδικής Αμνησίας δημοσιοποιήθηκε από το περιοδικό Child Development. Εκατόν σαράντα παιδιά, ηλικίας 3 έως 13 ετών έπρεπε να περιγράψουν τις τρεις παλαιότερες αναμνήσεις τους με τη χρονική σειρά που είχαν συμβεί. Μετά, οι απαντήσεις των παιδιών επαληθεύτηκαν από τους γονείς. Δύο χρόνια αργότερα, το ίδιο δείγμα παιδιών έπρεπε πάλι να απαντήσει στην ίδια ερώτηση. Τελικά, προέκυψε πως τα μικρότερα παιδιά παρουσίασαν μεγαλύτερη ευκολία από τα μεγαλύτερα ως προς την ανάκληση των αναμνήσεων που είχαν από την πρώιμη παιδική ηλικία, αλλά οι απαντήσεις τους διέφεραν κατά τα δύο στάδια της έρευνας παρόλο που η ερώτηση ήταν ίδια. Τα συμπεράσματα έδειξαν πως η ηλικία της πρώτης μνήμης ενός παιδιού αυξάνεται όσο ένα παιδί μεγαλώνει. Παρόλο λοιπόν, που τα παιδιά δεν θυμούνται τα βιώματά τους, κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους , οι πράξεις και τα γεγονότα που ζουν, επηρεάζουν το υπόλοιπο της ζωής τους. Οι αναμνήσεις μπορεί να μην είναι συνειδητές, αλλά καταγράφονται σε ασυνείδητο επίπεδο που έχει την δύναμη να επηρεάσει την μετέπειτα πορεία του ατόμου.