Γράμμα από ένα πρώην παιδί: «Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα…»

Ένα μήνυμα που κάθε ενήλικας πρέπει να γνωρίζει, γιατί τα παιδιά παραδειγματίζονται από αυτά που βλέπουν, όχι μόνο από αυτά που τους λέγονται!  Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα, σε είδα να φτιάχνεις για μένα το αγαπημένο μου γλυκό, και έμαθα ότι μικρά πράγματα μπορεί να έχουν ξεχωριστή σημασία στη ζωή. Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα, σε παρακολουθούσα, και έμαθα τα περισσότερα «μαθήματα ζωής», εφόδια για να γίνω καλύτερο και παραγωγικότερο άτομο όταν μεγαλώσω. Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα, σε είδα να κρεμάς τη ζωγραφιά μου στο ψυγείο, και αμέσως ήθελα να ζωγραφίσω την επόμενη. Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα, ενώ ήσουν θυμωμένη με συμβούλεψες ήρεμα και απλά για να καταλάβω το γιατί, κι έτσι έμαθα ότι ο διάλογος και η επικοινωνία είναι σημαντικά ακόμη κι όταν τα πράγματα είναι δύσκολα. Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα, σε είδα να φτιάχνεις φαγητό για κάποιο φίλο που ήταν άρρωστος, και έμαθα ότι όλοι μας πρέπει να νοιαζόμαστε και να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον. Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα, σε είδα να φροντίζεις το σπίτι και όσους ζούμε σε αυτό, και έμαθα ότι πρέπει να εκτιμάμε ό,τι μας προσφέρεται. Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα, σε είδα να φροντίζεις ένα αδέσποτο γατάκι, και έμαθα ότι είναι καλό να είσαι ευγενικός με τα ζώα. Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα, ένιωσα ότι νοιαζόσουν, και ήθελα να γίνω καλύτερος. Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα, σε είδα να κλαις, και έμαθα ότι κάποια πράγματα στη ζωή πληγώνουν αλλά έχεις δικαίωμα να είσαι στενοχωρημένος. Όταν νόμιζες ότι δεν κοιτούσα, σε είδα να αναλαμβάνεις τις ευθύνες ακόμα κι όταν οι καταστάσεις ήταν δύσκολες, και έμαθα ότι πρέπει να είμαι υπεύθυνο άτομο. (Βάσια Σαραντοπούλου, ψυχολόγος – σύμβουλος ανθρώπινων σχέσεων & επαγγελματικού προσανατολισμού.)