Κάποιοι άνθρωποι είναι γεννημένοι απλά για να αποδεικνύουν πόσο γενναιόδωρη, πόσο μεγάλη, πόσο συγκλονιστικά όμορφη είναι η δύναμη της αγάπης, η αντοχή της ανθρώπινης ψυχής. Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν ο Tom Attwater, η ιστορία του οποίου ήρθε στο φως της δημοσιότητας χθες προκαλώντας παγκόσμια συγκίνηση και δέος. Ο 32χρονος Tom Attwater, πατέρας δύο μικρών παιδιών, έπασχε από καρκίνο του εγκεφάλου, γνωρίζοντας πως το τέλος του ήταν πολύ κοντά. Τον Φεβρουάριο του 2014 αποκάλυψε την τραγική του ιστορία με ένα συγκλονιστικό γράμμα προς την εξάχρονη θετή του κόρη, την Kelly, η οποία- επιβεβαιώνοντας πόσο τραγική μπορεί να είναι η ζωή κάποιων ανθρώπων- πάσχει επίσης από νευροβλάστωμα -μια ιδιαίτερα επιθετική μορφή καρκίνου. Ο Τom, παραμερίζοντας τον δικό του πόνο, την δική του προσωπική οδύνη, προσπάθησε με όση δύναμη του είχε απομείνει και πριν πεθάνει (πριν από 2 μέρες) κατάφερε να συγκεντρώσει 500.000 λίρες για την πανάκριβη θεραπεία της κόρης του. Εκτός από την Kelly, ο Τom μαζί με την 28η σύζυγό του απέκτησε και ένα αγοράκι, μόλις 5 μηνών, το οποίο δυστυχώς δεν πρόλαβε να το δει να μεγαλώνει.

Το βίντεο που ακολουθεί είναι από τον Φεβρουάριο του 2014, σύμφωνα με το οποίο ο τραγικός πατέρας μας διαβάζει το συγκλονιστικό γράμμα αγάπης που έγραψε για την θετή του κόρη. Ένα γράμμα, στο οποίο μόνο να υποκλιθεί κανείς μπορεί για την αλήθεια, τον πόνο, την αυτοθυσία, τη γενναιοψυχία που περικλείει…

«Kelli αγάπη μου,

Λυπάμαι πολύ που δεν θα μπορέσω να σε δω να μεγαλώνεις. Σε παρακαλώ μην κατηγορήσεις τους ανθρώπους ή τον κόσμο γι αυτό. Η ζωή είναι καθαρά τύχη και η δική μου δυστυχώς τελείωσε.. Εύχομαι να είχα τα λόγια για να σε κάνω να νιώσεις καλύτερα.

Εύχομαι να μην είχα καρκίνο και να μην αναγκαζόσουν να με βλέπεις να πονάω όπως συμβαίνει συχνά. Εύχομαι πολλά πράγμα να ήταν διαφορετικά αλλά δεν είναι. …Δεν έχουμε χρόνο. Δεν θα σε πάω πρώτη ημέρα στο σχολείο, δεν θα είμαι εκεί στο πρώτο ραντεβού, δεν θα σου κρατήσω το χέρι όταν θα σου ραγίσει κάποιος την καρδιά και δεν θα ζητωκραυγάζω όταν αποφοιτήσεις.

Όσο είμαι εδώ, όμως, θα ήθελα να σου δώσω μερικές συμβουλές. Εύχομαι ο καρκίνος να μην σε επισκεφτεί ποτέ ξανά και η ζωή σου να είναι γεμάτη και ευτυχισμένη…»