Όλοι οι γονείς πιστεύουμε ότι η αποτυχία, η απόρριψη ή η απώλεια μπορούν να προκαλέσει επώδυνα συναισθήματα, σε ένα παιδί. Και μέχρι ένα σημείο αυτό είναι σωστό. Από την άλλη όμως, μπορεί η αποτυχία να το βοηθήσει να αναγνωρίζει αυτά τα αρνητικά συναισθήματα και με θετικό τρόπο. Όταν αφήνουμε τα παιδιά να αποτύχουν, ή να απορριφθούν από το περιβάλλον τους, τα βοηθάμε να γίνουν ανεξάρτητα και να προετοιμαστούν ώστε να διαχειριστούν τις απογοητεύσεις που αναπόφευκτα θα συναντήσουν στη ζωή τους. Και ας μην ξεχνάμε ότι όπως η αποτυχία ένα και ένα πολύ καλό μάθημα για την επιτυχία, έτσι και οι κακές εμπειρίες μπορούν να γίνουν οι καλύτεροι «δάσκαλοι», γι΄αυτά!   1. Η απόρριψη από τα άλλα παιδιά Αρχικά, είναι πολύ σημαντικό να αντιληφθούμε ποιο χαρακτηριστικό ή συμπεριφορά είναι αυτή που προκαλεί την απόρριψη. Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να είμαστε ανοιχτοί, διαθέσιμοι και ήρεμοι για να ακούσουμε το παιδί έτσι ώστε να νιώσει το σπίτι ως ένα ασφαλές καταφύγιο. Πώς να το βοηθήσουμε: Το παιδί που βιώνει την απόρριψη από τους συνομηλίκους του είναι σημαντικό να λαμβάνει την υποστήριξη και την άνευ όρων αγάπη των γονιών του. Έρευνες δείχνουν πως τα παιδιά που έχουν έστω και έναν στενό φίλο έχουν πιο ενισχυμένη αυτοεκτίμηση και μπορούν πολύ πιο εύκολα να διαχειριστούν την απόρριψη. Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση αναζητώντας παιδιά που μοιράζονται κοινά ενδιαφέροντα και να προωθήσουν τη φιλία μέσα από δραστηριότητες και παιχνίδι. Συχνά, απλά και μόνο, η αίσθηση ότι ο γονιός αναγνωρίζει, «επικυρώνει» και συναισθάνεται τα συναισθήματα του, βοηθά το παιδί να αισθανθεί πιο δυνατό και σίγουρο για τον εαυτό του. Μπορούμε να τους εξηγήσουμε ότι καταλαβαίνουμε πώς νιώθουν γιατί κι εμείς έχουμε αισθανθεί έτσι, όταν μας συνέβη κάτι αντίστοιχο. Λέγοντας για παράδειγμα, «Ξέρω, είναι πολύ άσχημο να νιώθεις ότι τα άλλα παιδιά δεν θέλουν να παίξουν μαζί σου… Κι εγώ ήμουν πολύ στεναχωρημένος και θυμωμένος όταν μου συνέβη αυτό». Τα περισσότερα παιδιά θα αντιδράσουν με πραγματική έκπληξη, που κάτι τέτοιο μπορεί να έχει συμβεί στον πατέρα ή στη μητέρα τους, πρόσωπα  που αγαπούν και θαυμάζουν!   2. Ο θάνατος ενός κατοικίδιου Η απώλεια για ένα μικρό παιδί μπορεί να γίνει αφορμή να διαταραχτεί ο ευαίσθητος εσωτερικός του κόσμος. Πώς να το βοηθήσουμε: Για να απαλύνουμε τον πόνο του αποχαιρετισμού και μόλις  εντοπίσουμε τα συναισθήματα της λύπης, της θλίψης, ή του πόνου χρειάζεται να του δώσουμε «χώρο» για να τα εκφράσει. Εξηγήστε του για ποιο λόγο πέθανε το κατοικίδιο του προκειμένου να μη νιώσει το ίδιο υπεύθυνο. Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν  ξεπερνά τις απώλειες ανώδυνα. Τόσο τα παιδιά όσο και οι μεγάλοι απλά μαθαίνουν να ζουν με αυτήν. Ωστόσο, ένα σταθερό περιβάλλον και πολλή αγάπη είναι οι πιο σίγουρες «συνταγές» για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να αντιμετωπίσουν τη θλίψη τους. 3. Οι κακοί βαθμοί Η κακή βαθμολογία πιθανά να δημιουργεί στο παιδί αισθήματα απογοήτευσης, ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει σε τίποτα, ότι δεν είναι ικανό, δεν αξίζει κλπ. Από την άλλη, όμως, δεν αποκλείεται ένας κακός βαθμός με τον κατάλληλο χειρισμό από το δάσκαλο και τους γονείς, χωρίς να δημιουργηθεί φόβος στο μαθητή, να συμβάλλει στο να μάθει μέσα από τα λάθη του, να τα προσεγγίσει, να ενεργοποιηθεί περισσότερο, να δείξει μεγαλύτερη επιμονή και υπομονή, να θέσει στόχους. Πώς να το βοηθήσουμε: Μην παραλείπετε να εκφράζετε συχνά στο παιδί σας την ικανοποίησή σας, την περηφάνια σας για κάθε του προσπάθεια, ακόμα κι αν επιδεικνύει μέτριους βαθμούς, δίνοντας έμφαση στα δυνατά σημεία της επίδοσής του. Δώστε έμφαση στο κομμάτι της μάθησης όχι του βαθμού, στο να αγαπήσει το παιδί την κατάκτηση της γνώσης ως αξία ζωής κι όχι να τη βλέπει ανταγωνιστικά. Δείξτε ενδιαφέρον για όλα όσα συμβαίνουν και μαθαίνει το μικρό σας στο σχολείο, χωρίς να περιορίζεστε στην ερώτηση «τι βαθμό πήρες σήμερα;» όταν επιστρέφει στο σπίτι. Αντίθετα, ρωτήστε το «τι καινούργιο έμαθες σήμερα;», «τι σου κίνησε το ενδιαφέρον και θα ήθελες να το ψάξεις και να μάθεις κάτι παραπάνω γι’ αυτό;», «πώς πέρασες με τους συμμαθητές σου;», «τι δυσκολίες συνάντησες στα σημερινά μαθήματα;». Θυμηθείτε πώς με τη συμπεριφορά σας και την απεριόριστη έκφραση της αγάπης σας και της αποδοχής σας στο μικρό σας γι’ αυτό που είναι, βοηθήστε το να καταλάβει ότι η αγάπη σας για εκείνο δεν εξαρτάται σε καμία περίπτωση από το αν είναι καλός ή κακός μαθητής.