Πιο ευτυχισμένοι οι μπαμπάδες που αγκαλιάζουν τα μωρά τους!

Εσείς μπαμπάδες αγκαλιάζετε τα μωρά σας; Αν ναι, είστε τυχεροί, μια που οι μπαμπάδες που αγκαλιάζουν τα μωρά τους, είναι σαφώς πιο ευτυχισμένοι από τους υπόλοιπους. ,Οι τρυφεροί μπαμπάδες που αγκαλιάζουν, φιλούν και εκδηλώνουν τα συναισθήματα τους προς τα νεογέννητα μωρά τους, είναι πιο ευτυχισμένοι από τους πιο αδιάφορους μπαμπάδες, όπως μας επιβεβαιώνει νέα επιστημονική έρευνα!  Σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στην ιατρική επιθεώρηση Hormones and Behavior, οι μπαμπάδες που αγκαλιάζουν και φιλούν τα παιδιά τους είναι πιο ευτυχισμένοι από εκείνους που δυσκολεύονται να εκδηλώσουν τη στοργή τους. Και το μυστικό κρύβεται στη οξυτοκίνη, γνωστή και ως ορμόνη της αγκαλιάς. Η εν λόγω ορμόνη υπάρχει και στους δύο γονείς και πρόκειται για την ορμόνη που αυξάνει την ενσυναίσθηση. Και ενώ στις γυναίκες απελευθερώνεται όταν θηλάζουν και αγκαλιάζουν τα μωρά τους, στους άνδρες απελευθερώνεται όταν παίζουν και χαϊδεύουν το μωρό τους.  Η μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Emory στην Ατλάντα, έδειξε ότι η οξυτοκίνη θα μπορούσε να δοθεί τεχνητά στους πατέρες (με ρινικό σπρέι), οι οποίοι αποτυγχάνουν να συνδεθούν συναισθηματικά με τα παιδιά τους και να τους βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση.  Είναι κάτι σημαντικό, αν σκεφθεί κανείς ότι – σύμφωνα με πρόσφατα ευρήματα – χιλιάδες άνδρες εμφανίζουν κατάθλιψη μετά τη γέννηση των παιδιών τους, κάτι που, σύμφωνα με τους ειδικούς, σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στη δυσκολία και, τελικά, στην ανικανότητά τους να δεθούν με το νεογέννητο. «Τα ευρήματά μας ενισχύουν την απόδειξη ότι και οι πατέρες, και όχι μόνο οι μητέρες, υποβάλλονται σε ορμονικές αλλαγές, που μπορούν να συμβάλουν στην αυξημένη ενσυναίσθηση και στο κίνητρο να φροντίσουν τα παιδιά τους», εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης καθηγητής James Rilling. «Το σημαντικό είναι να καταλάβουμε, γιατί μερικοί μπαμπάδες συμμετέχουν περισσότερο στην φροντίδα των παιδιών τους από άλλους. Για να κατανοήσουμε πλήρως τη διακύμανση στην εκδήλωση της φροντίδας, χρειαζόμαστε μια σαφή εικόνα των νευροβιολογίας και των νευρικών μηχανισμών, που υποστηρίζουν τη συμπεριφορά». Πηγή: MailOnline