Το διαδίκτυο σε συνδυασμό με τις κάθε λογής συμβουλές για την ανατροφή των παιδιών μας, μας έχουν χαρίσει ένα πλήθος… ιδιαίτερων όρων. Ένας από αυτούς, ο οποίος έχει συνδεθεί με αρνητικές συμπαραδηλώσεις, είναι εκείνος που αναφέρεται στους «γονείς – ελικόπτερα». Πρόκειται για εκείνο το «είδος» μαμάδων και μπαμπάδων που περιφέρονται διαρκώς γύρω από τα μικρά τους, παρατηρώντας και ελέγχοντας κάθε τους κίνηση, κυριολεκτικά σε ολόκληρη τη διάρκεια του 24ωρου. Αυτή η στρατηγική, για την οποία πολλοί από εμάς είναι ένοχοι, είναι εξαντλητική τόσο για εμάς όσο και για τα παιδιά μας.
Αντιθέτως, η στρατηγική των… ωδικών πτηνών, φαίνεται να έχει μια σειρά από πλεονεκτήματα. Αυτοί οι γονείς έχουν μεν ανοιχτές τις κεραίες τους για κάθε τι που κάνουν ή δεν κάνουν τα παιδιά τους, όμως φροντίζουν να τους εξασφαλίζουν και αρκετή ανεξαρτησία. Πώς διατηρούν αυτή την ισορροπία;
Τι σημαίνει να είναι κανείς «γονιός – ωδικό πτηνό»
Ωδικά πτηνά και ελικόπτερα
Όπως προαναφέραμε, οι γονείς αυτών των δύο κατηγοριών έχουν ένα πολύ βασικό κοινό: Παρατηρούν διαρκώς κάθε κίνηση των παιδιών τους. Ωστόσο, εκεί που οι γονείς – ελικόπτερα θα επέλεγαν την άμεση δράση, τα «ωδικά πτηνά» επιλέγουν να κάνουν μια πολύτιμη παύση. Έπειτα, αφού αξιολογήσουν ότι είναι πραγματικά απαραίτητο, θα εμπλακούν για να βοηθήσουν τα μικρά τους. Με άλλα λόγια, είναι παρόντες, αλλά όχι ελεγκτικοί.
Ελεγχόμενη ανεξαρτησία
Αναγνωρίζοντας ότι η ικανότητα λήψης αποφάσεων είναι κεντρική για την πρόοδο των παιδιών τους, τα αφήνουν να σκεφτούν και να επιλέξουν μόνα τους, παρατηρώντας τα πάντα προσεκτικά. Όταν τα μικρά τους διαλέγουν σωστά, τα συγχαίρουν. Αν όχι, εκμεταλλεύονται την κατάσταση ως ευκαιρία για να εξάγουν κάποιο δίδαγμα. Όσο καλύτερα τα καταφέρνουν τα μικρά τους, τόση περισσότερη ανεξαρτησία τους επιτρέπουν.
Οριοθετημένα ρίσκα
Οι γονείς – ελικόπτερα χαρακτηρίζονται πάνω από όλα από υπερπροστατευτικότητα. Για παράδειγμα, όταν βλέπουν τα παιδιά τους να επιχειρούν να σκαρφαλώσουν σε ένα παιχνίδι στο πάρκο, πηγαίνουν στο πλάι τους και τα κρατούν μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους ή διακόπτουν την προσπάθεια. Ωστόσο, με αυτό τον τρόπο, διδάσκουν στα μικρά τους τον φόβο. Οι γονείς – ωδικά πτηνά ζυγίζουν πρώτα τα πιθανά σενάρια. Αν δουν ότι ο κίνδυνος είναι περιορισμένος, αφήνουν στα μικρά τους να πάρουν τα ρίσκα που έχουν ανάγκη για να κινούνται στη ζωή με θάρρος και αυτοπεποίθηση.
Μαθήματα αυτοπροστασίας
Δεν αναφερόμαστε στις πολεμικές τέχνες. Οι γονείς – ωδικά πτηνά επιτρέπουν στα μικρά τους να φεύγουν από το οπτικό τους πεδίο, όταν δουν ότι έχουν φτάσει στην κατάλληλη ηλικία. Ωστόσο, φροντίζουν πρώτα να τους έχουν εξηγήσει αναλυτικά ποιες συμπεριφορές από αγνώστους είναι ανησυχητικές και ποια πρέπει να είναι τα όρια της επικοινωνίας τους μαζί τους.
Χρυσή τομή
Ουσιαστικά, όλα τα παραπάνω συνθέτουν μια δύσκολη αλλά σημαντική ισορροπία. Μέσα από τέτοιες πρακτικές, έχουμε τη δυνατότητα να υποστηρίξουμε τα παιδιά μας, να τα προστατεύσουμε όταν χρειάζεται, αλλά και να τους αφήνουμε την ελευθερία που έχουν ανάγκη. Φυσικά, κάθε οικογένεια λειτουργεί με τους δικούς της τρόπους και δεν υπάρχει το «τέλειο» γονεϊκό στυλ. Ωστόσο, στην περίπτωση που σας ταιριάζει, είναι βέβαιο πως θα ωφελήσει τόσο εσάς όσο και τα παιδιά σας.