Πολλές είναι οι οικογένειες με παραπάνω από ένα παιδί, που έχει παρατηρηθεί ότι ορισμένες φορές οι γονείς, συνήθως ακούσια, μεγαλώνουν τα παιδιά τους κάπως διαφορετικά, ανάλογα με τη σειρά γέννησής τους. Δεν είναι τυχαίο που μερικές φορές τα μεγαλύτερα παιδιά σχολιάζουν τον τρόπο ανατροφής και διαπαιδαγώγησης των νεότερων παιδιών, τονίζοντας τις διαφορές ή και τις περισσότερες συνήθως ελευθερίες. Αυτές οι περισσότερες ελευθερίες ή και οι διαφορές στην ανατροφή των παιδιών αποτελούν και τις «παγίδες» που θα ήταν καλό να αποφύγουν οι μπαμπάδες.
1. Δεν λέτε ποτέ «όχι»
Είναι γνωστό ότι κανένας μπαμπάς δεν θέλει να χαλάσει το χατίρι των παιδιών του, ωστόσο είναι σημαντικό να μην λέτε σε όλα «ναι», καθώς τα παιδιά χρειάζονται τα όρια και τους κανόνες, ακόμα και αν σε αυτήν την φάση δεν το αντιλαμβάνονται. Θέτοντας με ευγενικό και δίκαιο τρόπο όρια, μαθαίνετε στο παιδί να καλλιεργεί τον αυτοέλεγχο του ενώ ταυτόχρονα μαθαίνει μέρα με την ημέρα πώς να θέτει και τα δικά του προσωπικά όρια, μην αφήνοντας τους γύρω του να τα υπερβαίνουν. Προσπαθήστε να βρείτε την χρυσή τομή ανάμεσα στα «ναι» και τα «όχι», επιλέγοντας έξυπνα τις απαντήσεις σας, καθώς μπορείτε να του αρνηθείτε κάτι δίχως να το χρησιμοποιήσετε.
2. Ελλείψεις στην πειθαρχία
Η αγάπη και η ισορροπημένη πειθαρχία αποτελούν ζωτικά στοιχεία για την υγιή συναισθηματική ανάπτυξη και διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού. Είναι σημαντικό να μην είστε ούτε ιδιαίτερα αυστηροί ούτε πολύ χαλαροί όταν μιλάτε για όρια ή κανόνες. Είναι επίσης σημαντικό να εξηγείτε στο παιδί γιατί θέλετε να ορίσετε από κοινού έναν κανόνα, καθώς είναι πιθανότερο να τον ακολουθήσει αν καταλάβει την χρησιμότητά του. Με αυτόν τον τρόπο, ταυτόχρονα, βάζετε όρια δίχως να δημιουργείτε συναισθηματική απόσταση με το παιδί, διατηρώντας ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας.
3. Υπερβολική χαλάρωση
Μία από τις πιο συνηθισμένες «παγίδες» που μπορεί να πέσει ένας μπαμπάς είναι να χαλαρώνει ολοένα περισσότερο όσο τα παιδιά αυξάνονται. Αποτελεί συνηθισμένο «πειρασμό» γιατί μερικές φορές η υιοθέτηση μιας χαλαρής στάσης αποτελεί ίσως την ευκολότερη απάντηση σε μια καθημερινότητα που «τρέχει». Τείνουμε να χαλαρώνουμε με την πάροδο του χρόνου και να γινόμαστε ανεκτικοί, η ανεκτικότητα αυτή όμως δεν ωφελεί πάντα το παιδί ή την σχέση του πατέρα με το παιδί. Αντισταθείτε στην κούραση της ημέρας και αποφύγετε την χαλαρή στάση, καθώς τα παιδιά μπορεί να την εκλάβουν ως απαθή, πράγμα που θα τα δυσαρεστήσει.