Τα μωρά με πιπίλες είναι πολύ χαριτωμένα. Αλλά εάν το παιδί σας είναι ηλικίας τριών ή τεσσάρων ετών και εξακολουθεί να χρησιμοποιεί πιπίλα, είναι καιρός να αφήσει πίσω του αυτή τη συνήθεια.
Οι πιπίλες έχουν σχεδιαστεί για να ηρεμούν το μωρό και να του προσφέρουν άνεση. Αλλά στην πραγματικότητα δεν προορίζονται για μικρά παιδιά με ένα πλήρες σύνολο δοντιών. Τα παιδιά που πιπιλούν δυνατά την πιπίλα (ακόμη και τη νύχτα) ή τη διατηρούν στο στόμα τους για παρατεταμένες χρονικές περιόδους, μπορεί να αντιμετωπίσουν αλλαγές στη δομή του στόματός τους και στην ευθυγράμμιση των δοντιών τους.
Μετά την ηλικία των τεσσάρων ετών, καθώς αρχίζουν να εμφανίζονται τα μόνιμα δόντια, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος αλλοίωσης της δομής των οστών στο μπροστινό μέρος του στόματος, κάτι που είναι δύσκολο και δαπανηρό να διορθωθεί.
Μερικά νήπια θα εγκαταλείψουν την πιπίλα τους από μόνα τους, χωρίς μεγάλη αναστάτωση. Και όπως ισχύει και στην περίπτωση του γιο γιο, έτσι και με την πιπίλα θα έχετε μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας εάν περιμένετε έως ότου το παιδί σάς δείξει σημάδια ότι είναι έτοιμο, παράδειγμα χρησιμοποιώντας την πιπίλα λιγότερο συχνά.
Αλλά αν είναι τριών ετών και το παιδί εξακολουθεί να χρησιμοποιεί την πιπίλα κατά τη διάρκεια της ημέρας, είναι πιθανό να γίνει ο πρωταρχικός του τρόπος διαχείρισης του άγχους, πράγμα το οποίο μπορεί να κάνει τον αποχωρισμό λίγο πιο δύσκολο. Μέχρι την ηλικία των δύο, τα περισσότερα παιδιά είναι σε θέση να αναπτύξουν εναλλακτικές στρατηγικές για να χαλαρώσουν ή να ηρεμήσουν μετά από ένα ξέσπασμα.
Καλό θα είναι να βοηθήσετε το παιδί να βρεί ένα διαφορετικό τρόπο να χαλαρώνει αντί να στρέφεται στην πιπίλα. Για παράδειγμα, θα μπορούσατε να του δώσετε ένα εγκεκριμένο μασητικό παιχνίδι το οποίο δίνει στο παιδί τη δυνατότητα είτε να το κρατάει απλώς είτε να το βάζει στο στόμα του. Άλλα παιδιά μπορούν εύκολα να μεταβούν σε μια κουβέρτα που μπορούν να αγκαλιάσουν. Το να έχουν ένα αντικείμενο στο οποίο μπορούν να στραφούν δίνει στα παιδιά λίγο έλεγχο, κάτι που μπορεί να αναζητά ένα παιδί προσχολικής ηλικίας που χρησιμοποιεί ακόμη πιπίλα. Άλλωστε, είναι τόσο λίγα τα πράγματα που μπορούν να ελέγξουν στην καθημερινή τους ζωή, στο σπίτι και στον παιδικό σταθμό. Αυτός είναι ένας τρόπος να τους δώσετε μια επιλογή.
Να θυμάστε ότι…
Καλό είναι να απομακρύνετε ένα παιδί από την πιπίλα πριν από μεγάλες αλλαγές, όπως τις πρώτες ημέρες στον παιδικό σταθμό, την άφιξη ενός νέου μωρού ή μια οικογενειακή μετακόμιση. Αυτά τα γεγονότα μπορεί να αυξήσουν την ανάγκη του παιδιού σας για την άνεση που λαμβάνει από την πιπίλα, οπότε προσπαθήστε να το σταματήσετε εκ των προτέρων.
Επίσης, έχετε κατά νου ότι μπορεί να χρειαστεί να ακολουθήσετε πολλαπλές προσεγγίσεις “απογαλακτισμού”. Κάποιοι γονείς αποφασίζουν να κόβουν σιγά σιγά μικρά κομμάτια της πιπίλας μέχρι τελικά να μην είναι διασκεδαστικό το πιπίλισμα ή άλλοι απλώς πετούν την πιπίλα. Ωστόσο, οι ειδικοί φαίνεται να συμφωνούν ότι μια θετική προσέγγιση τείνει να λειτουργεί καλύτερα.
Για παράδειγμα, μπορείτε να κάνετε τη μετάβαση σταδιακά, αφήνοντας την πιπίλα στον παιδικό σταθμό ή στο αυτοκίνητο. Με μερικά παιδιά λειτουργεί πραγματικά η ιδέα ότι δωρίζουν την πιπίλα τους σε ένα νέο μωρό που γνωρίζετε.