Το αυξημένο επίπεδο ουρικού οξέος στο ανθρώπινο σώμα είναι ένα πολύ κοινό πρόβλημα.
Αυτό οδηγεί σε πολλά προβλήματα υγείας, όπως ουρική αρθρίτιδα (ένας τύπος αρθρίτιδας που προκαλείται από τη συσσώρευση κρυστάλλων ουρικού οξέος), πέτρες στους νεφρούς και νεφρική ανεπάρκεια.
Το ουρικό οξύ στο σώμα μας ανιχνεύεται γενικά μέσω μιας απλής εξέτασης αίματος.
Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο iatropedia.gr, μια νέα μελέτη διαπίστωσε ότι το πολύ αυξημένο επίπεδο ουρικού οξέος στο αίμα συσχετίζεται με σημαντική μείωση του προσδόκιμου ζωής.
Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό The European Journal of Internal Medicine.
Σύμφωνα με τους ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Limerick, το πολύ αυξημένο ουρικό οξύ μπορεί να μειώσει τη διάρκεια ζωής ενός ατόμου έως και 11 χρόνια.
Το υψηλό επίπεδο ουρικού οξέος συνδέθηκε με σοβαρές ασθένειες, όπως καρδιακές παθήσεις, εγκεφαλικό επεισόδιο, διαβήτη και άλλες.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα 26.525 ατόμων με υψηλό επίπεδο ουρικού οξέος και το αποτέλεσμα που βρήκαν ήταν «αρκετά εκπληκτικό», αναφέρεται σε έκθεση στον ιστότοπο του Πανεπιστημίου.
Διαπιστώθηκε ότι η καμπύλη θνησιμότητας ανδρών και γυναικών διέφερε μεταξύ τους.
«Για τους άνδρες, το μήνυμα ήταν αρκετά σαφές. Η μέση επιβίωση μειώθηκε κατά μέσον όρο 9,5 χρόνια για άνδρες με χαμηλά επίπεδα ουρικού οξέος στον ορό (λιγότερο από 238 μmol/L) και 11,7 χρόνια για άνδρες με αυξημένα επίπεδα (μεγαλύτερα από 535µmol/L) σε σύγκριση με ασθενείς με επίπεδα 357-416μmol/L» δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας, δρ Leonard Browne.
«Ομοίως, για τις γυναίκες, διαπιστώσαμε ότι η διάμεση επιβίωση μειώθηκε κατά σχεδόν 6 χρόνια για εκείνες με ουρικό οξύ ορού πάνω από 416 μmol/L σε σύγκριση με τις γυναίκες στο φυσιολογικό εύρος» πρόσθεσε.
Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα ευρήματα, μπορούμε να πούμε ότι, αν και η σωστή φαρμακευτική αγωγή σύμφωνα με τις συμβουλές ενός γιατρού είναι απαραίτητη για την ομαλοποίηση του επιπέδου ουρικού οξέος στο αίμα, η υγιεινή διατροφή μπορεί επίσης να βοηθήσει στην επίτευξη γενικής φυσικής κατάστασης.
Η κατάλληλη διατροφή για το ουρικό οξύ
Για να καταλάβετε τι μπορεί να πάει στραβά με το ουρικό οξύ, πρέπει πρώτα να γνωρίζετε από πού προέρχεται αυτή η χημική ουσία: από τις πουρίνες.
Οι πουρίνες (συγκεκριμένες χημικές ενώσεις που βρίσκονται σε ορισμένα τρόφιμα), όταν διασπώνται, δημιουργούν το ουρικό οξύ.
Μια διατροφή πλούσια σε πουρίνες μπορεί να το αυξήσει στον οργανισμό, κάτι που πολλές φορές οδηγεί σε ουρική αρθρίτιδα.
Σε γενικές γραμμές, το κρέας και τα θαλασσινά μπορεί να αυξήσουν το ουρικό οξύ και τον κίνδυνο ουρικής αρθρίτιδας.
Τα γαλακτοκομικά προϊόντα μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο αυτόν.
Τροφές που πρέπει να περιορίσετε, επειδή έχουν πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε πουρίνες:
Κρέας από τα όργανα των ζώων (συκώτι, νεφρά κ.λπ.)
Κρέατα και αλλαντικά, όπως μπέικον, μοσχάρι, χοιρινό, αρνί και κρέας από κυνήγι
Οποιαδήποτε άλλα κρέατα σε μεγάλες ποσότητες
Γαύρος, σαρδέλες, ρέγκα, σκουμπρί
Σάλτσες
Μπίρα
Τροφές που μπορείτε να τρώτε περιστασιακά, επειδή έχουν μέτρια περιεκτικότητα σε πουρίνες:
Ψάρια και θαλασσινά (πλην εκείνων που αναφέρονται παραπάνω)
Πλιγούρι βρώμης, πίτουρο σιταριού και φύτρο σιταριού
Τροφές που είναι ασφαλείς για άφθονη κατανάλωση, επειδή έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε πουρίνες:
Πράσινα λαχανικά και ντομάτες
Φρούτα
Ψωμιά και δημητριακά που δεν είναι ολικής αλέσεως
Βούτυρο, τυρί και αυγά
Σοκολάτα και κακάο
Καφές, τσάι και ανθρακούχα αναψυκτικά
Φυστικοβούτυρο και ξηροί καρποί
Γαλακτοκομικά προϊόντα που μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο ουρικής αρθρίτιδας:
Χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά ή άπαχο γάλα
Γιαούρτι με χαμηλά λιπαρά