Κανένας γονιός δεν θέλει να φωνάζει στο παιδί του. Κάθε φορά που ο τόνος της φωνής μας ανεβαίνει, αυτομάτως γεμίζουμε τύψεις. Πέραν αυτού, οι φωνές μαθαίνουν στο παιδί να επιλύει τις διαφορές του με ένταση, πράγμα που ενδέχεται να βρούμε μπροστά μας στο μέλλον. Σίγουρα, όλοι μας έχουμε στιγμές που χάνουμε την ψυχραιμία μας, ωστόσο υπάρχουν τρόποι να βοηθήσουμε το παιδί να βελτιώσει τη συμπεριφορά του, χωρίς φωνές και εντάσεις.
-Είμαστε συνεπείς
Είναι δελεαστικό να υποκύπτουμε στα παρακάλια των μικρών μας, όταν έχουν κάνει κάποια αταξία και βρίσκονται αντιμέτωπα με τις αναμενόμενες συνέπειες. Ωστόσο, αν δεν τηρούμε όσα λέμε, δείχνουμε στο παιδί ότι αν μας πιέσει αρκετά θα καταφέρει τελικά αυτό που θέλει. Φροντίζουμε λοιπόν με σταθερή φωνή και ηρεμία να εφαρμόζουμε τις συνέπειες που του έχουμε εξηγήσει ότι προκύπτουν από τη στάση του.
-Δίνουμε εξηγήσεις
Όταν έχουμε εξηγήσει χιλιάδες φορές στο μικρό μας ότι μια πράξη του ενδέχεται να δημιουργήσει προβλήματα κι εκείνο την επαναλαμβάνει, είναι απολύτως λογικό να νιώθουμε εκνευρισμό. Ωστόσο, ακόμη και τότε πρέπει να εξηγούμε στο παιδί γιατί πρέπει να αλλάξει τη συμπεριφορά του και να αντισταθούμε στον πειρασμό να του απαντήσουμε “γιατί έτσι”. Με αυτόν τον τρόπο βοηθάμε το παιδί να καταλάβει καλύτερα αυτό που του λέμε και κατ’ επέκταση να αλλάξει τη συμπεριφορά του.
-Ορίζουμε συγκεκριμένους κανόνες
Κάθε οικογένεια έχει τις δικές της αρχές και αξίες και βάσει αυτών θα πρέπει να δημιουργήσει και τους δικούς της οικογενειακούς κανόνες. Οι οικογενειακοί μας κανόνες πρέπει να είναι ξεκάθαροι, να διατυπώνονται απλά, να είναι σταθεροί και να τηρούνται από όλους μας. Για παράδειγμα, αν λέμε στο παιδί ότι πρέπει να βοηθάει στις δουλειές του σπιτιού ή να μαζεύει τα παιχνίδια του και παράλληλα βλέπει τον μπαμπά αποκλειστικά να λερώνει και να μην καθαρίζει ποτέ, είναι λογικό να μην ακολουθήσει τις παραινέσεις μας.
-Ενθαρρύνουμε τη σωστή συμπεριφορά
Ένα παιδί που δέχεται επαίνους για την καλή του συμπεριφορά είναι πιο πιθανό να τη συνεχίσει στο μέλλον και να υπακούει στους κανόνες. Εάν διαπιστώσουμε ότι το παιδί δεν λαμβάνει αρκετή θετική ενίσχυση για την καλή του συμπεριφορά, προσαρμόζουμε τη στρατηγική πειθαρχίας μας έτσι ώστε να αυξήσουμε το κίνητρό του να συμπεριφέρεται καλά.