Όσο κι αν προσπαθούμε να τα προβλέψουμε και να τα ελέγξουμε όλα, είναι αναπόφευκτο ότι το πρώτο διάστημα με το μωρό θα κάνουμε μερικά μικρά λάθη, τα οποία πιθανότατα θα συνοδευτούν από την ισχυρή αίσθηση ότι δεν είμαστε αρκετά καλοί γονείς. Στην πραγματικότητα, κανένας ποτέ δεν κατάφερε να τα κάνει όλα σωστά από την πρώτη στιγμή που κράτησε στην αγκαλιά του το νεογέννητο μωρό του. Όσο ακολουθούμε προσεκτικά τις συμβουλές του γιατρού, καλύπτουμε τις ανάγκες του μωρού μας και του δείχνουμε απεριόριστη αγάπη, όλα θα πάνε καλά.
Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα συχνά λάθη που μπορούμε εύκολα να αποφύγουμε.
*Πιστεύουμε ό,τι ακούμε
Τις πρώτες εβδομάδες με το μωρό στο σπίτι ίσως μπούμε στον πειρασμό να ζητήσουμε συμβουλές από όλους τους γνωστούς μας που έχουν παιδιά. Ή ίσως κάποιοι από αυτούς να σκεφτούν ότι είναι μια καλή ιδέα να μοιραστούν μαζί μας τα μυστικά τους. Ενώ οι φίλοι και οι συγγενείς μπορεί να προσφέρουν χρήσιμες συμβουλές ενίοτε, αυτό που τελικά μετράει είναι η δική μας γνώμη και πάνω από όλα η επιστημονική άποψη του γιατρού μας.
*Υπερκτιμάμε τον ελεύθερο χρόνο μας
Αν νομίζαμε ότι η άδεια τοκετού θα μοιάζει με διακοπές, γρήγορα θα συνειδητοποιήσουμε με τον πιο άμεσο τρόπο ότι αυτό απέχει κατά πολύ από την πραγματικότητα με ένα νεογέννητο μωρό στο σπίτι. Μπορεί αυτήν την περίοδο να μην εργαζόμαστε, έχουμε όμως ένα απαιτητικό νέο… αφεντικό: το μωρό μας. Έτσι, μερικές φορές τα σχέδιά μας να μαγειρέψουμε, να γυμναστούμε και να χαλαρώσουμε διαβάζοντας ένα βιβλίο μπορεί να ακυρώνονται από το πρόγραμμα του μωρού μας.
*Συγκρίνουμε το μωρό μας
Γιατί δεν κοιμάται κατά τη διάρκεια όλης της νύχτας; Πότε θα ξεκινήσει να στέκεται; Μήπως έχει αργήσει να χαμογελάσει; Όλοι οι γονείς – είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι- έχουμε πολλές φορές την τάση να συγκρίνουμε το μωρό μας με τον μέσο όρο ή με τα υπόλοιπα μωρά στον κοινωνικό μας κύκλο. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κάθε μωράκι είναι μοναδικό και αναπτύσσεται με τους δικούς του ρυθμούς. Όσο ο γιατρός παρακολουθεί την ανάπτυξή του και μας διαβεβαιώνει ότι όλα είναι καλά, μπορούμε να χαλαρώσουμε.
*Δεν φροντίζουμε τον εαυτό μας
Μήπως έχουμε παραμελήσει υπερβολικά τον εαυτό μας από τη στιγμή που το πορτ μπεμπέ πέρασε την πόρτα του σπιτιού μας; Για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις (πολλές) ανάγκες του μικρού μας, είναι ανάγκη να κάνουμε πράγματα που ενισχύουν τη σωματική και ψυχική μας υγεία.
*Αγνοούμε τα δικά μας προβλήματα
Μπορεί να παίρνουμε ασταμάτητα τηλέφωνα τον παιδίατρο, όταν όμως το πρόβλημα σχετίζεται με εμάς τις ίδιες, είναι πολύ πιθανό η αμεσότητά μας να μειώνεται αρκετά. Αν αισθανόμαστε σωματικό πόνο, δεν διστάζουμε να επικοινωνήσουμε άμεσα με τον γυναικολόγο μας. Παράλληλα, η έγκαιρη επικοινωνία με ψυχολόγο μπορεί να μας βοηθήσει να αποφύγουμε την επιλόχεια κατάθλιψη, αν παρατηρήσουμε ότι έχει αρχίσει να μας «χτυπά την πόρτα».