Μια κούκλα είναι υπεραρκετή για να ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ δύο τρίχρονων παιδιών. Δεν χρειάζεται να απελπίζεστε αν το παιδί σας δυσκολεύεται να αποδεχθεί το ενδεχόμενο οι φίλοι του να αγγίξουν τα παιχνίδια του και έχει έντονα ξεσπάσματα κάθε φορά που κάποιος τολμά να το δοκιμάσει. Μερικές απλές κινήσεις αρκούν για να λύσουν το πρόβλημα.
Κάντε πρόβες
Πιάστε το αρκουδάκι του παιδιού και πείτε του «Είναι σειρά μου να το αγκαλιάσω», έπειτα πείτε του ότι ήρθε η δική του σειρά και δώστε του το παιχνίδι. Έτσι θα μάθει ότι δεν στερείται τα πράγματά του όταν αφήνει και κάποιον άλλο να παίξει με αυτά.
Πείτε συγκεκριμένα μπράβο
Λέγοντας «ήταν πολύ όμορφο που έδωσες τη μπάλα σου στη Μαρία» του τραβάτε την προσοχή στη συγκεκριμένη συμπεριφορά του, αντί για ένα αφηρημένο «Μπράβο, είσαι πολύ καλό παιδί» που δεν θα μπορέσει να καταλάβει σε τι οφείλεται.
Δώστε το καλό παράδειγμα
Αν κάθε φορά που το παιδί πάει να πιάσει το κινητό σας του λέτε «Όχι, αυτό είναι της μαμάς!», του περνάτε το μήνυμα ότι πρέπει να είμαστε κτητικοί με τα πράγματά μας. Αντί για αυτό προτιμήστε φράσεις όπως «Αυτό δεν είναι παιχνίδι». Αυτή η απλούστατη κίνηση μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Μην μοιράζετε την… παιδική περιουσία
Αν δεν μεγαλώνετε μοναχοπαίδι αλλά δύο ή περισσότερα αδελφάκια, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να τους μάθετε να μοιράζονται τα παιχνίδια τους από το να… μην τους αφήσετε κάτι να μοιραστούν. Με την εξαίρεση των προσωπικών δώρων και ορισμένων παιχνιδιών με συναισθηματική αξία για το κάθε παιδί, δεν υπάρχει λόγος το κάθε αντικείμενο στο δωμάτιό τους να έχει συγκεκριμένο ιδιοκτήτη.