Μερικές φορές ένας χωρισμός μάς αφήνει έκπληκτους και απορημένους: «Αφού τίποτα δεν άλλαξε, πώς φτάσαμε ως εδώ;» Στην πραγματικότητα, ο λόγος που δεν καταφέρνουμε να δούμε το πρόβλημα όταν κάνουμε τον απολογισμό μας, συνήθως σχετίζεται ακριβώς με αυτή την απουσία αλλαγών. Η αιτία του χωρισμού συχνά ήταν εκεί από την αρχή της σχέσης μας, κρυμμένη σε καθημερινές συμπεριφορές μας που έμοιαζαν ασήμαντες μέχρι να συσσωρευτούν και να δημιουργήσουν απόσταση ανάμεσα σε μας και το σύντροφό μας. Ποιες είναι λοιπόν οι μικρές συνήθειες που «ροκανίζουν» διακριτικά τη σχέση μας;
Οι «αόρατοι» εχθροί του γάμου μας
1. Είμαστε επικριτικοί
Όσο σημαντική και αν είναι η έκφραση των παραπόνων μας για να χτίσουμε μια υγιή σχέση, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι χρειάζεται και κάποιο φίλτρο που θα διαχωρίζει τα ουσιώδη από τα μικροπράγματα. Αν ασκούμε διαρκώς κριτική στο σύντροφό μας, το μήνυμα που καταλήγουμε να στέλνουμε είναι ότι δεν θα καταφέρει να μας ικανοποιήσει ό,τι και αν κάνει – επομένως είναι πολύ πιθανό να σταματήσει να προσπαθεί. Ας διαλέξουμε τις «μάχες» μας, λοιπόν, και ας μην ξεχνάμε να εκφράζουμε και τα θετικά.
2. Κερδίζουμε όλους τους καβγάδες…
…χωρίς να έχουμε απαραιτήτως το δίκιο με το μέρος μας. Η πιο συνηθισμένη αιτία για αυτό το φαινόμενο είναι η ύπαρξη ανισορροπίας στις επικοινωνιακές δεξιότητες ανάμεσα στο ζευγάρι. Στις περιπτώσεις αυτές, ο ένας σύντροφος είναι σε θέση να διατυπώσει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του με μεγαλύτερη άνεση και σαφήνεια, με αποτέλεσμα όλες οι διαφωνίες να λήγουν υπέρ του. Σταδιακά, ο άλλος σύντροφος ενδέχεται να θεωρήσει άσκοπη την έκφραση των δικών του προβληματισμών, να κλειστεί στον εαυτό του και να αποτραβηχτεί.
3. Δεν δείχνουμε συμπόνια
Όταν είμαστε σε μία σχέση, δεν αρκεί μόνο να ακούμε τα προβλήματα του συντρόφου μας, αλλά πρέπει και να του δείχνουμε ότι τον στηρίζουμε. Όταν διαρκώς αποτυγχάνουμε να ανταποκριθούμε στην ανάγκη των συντρόφων μας για συμπόνια και κατανόηση σε μία δύσκολη στιγμή τους, τους ωθούμε στο να αναζητήσουν άλλους τρόπους να καλύψουν τα συναισθηματικά τους κενά.
4. Τα «πειράγματα» έχουν πάψει να είναι αστεία
Μπορεί την πρώτη φορά που σχολιάσατε την κοιλίτσα της συντρόφου σας εκείνη να το βρήκε πολύ διασκεδαστικό – ίσως μάλιστα γέλασε και τη δεύτερη φορά που το αναφέρατε. Όταν, όμως, βλέπει το αστείο να επαναλαμβάνεται διαρκώς, αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι μέσα από αυτό εκφράζεται η πραγματική άποψή σας για το σώμα της. Ακόμη και αν στην πραγματικότητα δεν το εννοείτε, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα σύντομα να αρχίσει να επηρεάζει την αυτοπεποίθησή της και να την οδηγήσει στην «έξοδο».
5. Αγνοούμε σημαντικούς προβληματισμούς
Δεν είναι πάντα αποτέλεσμα αδιαφορίας. Κάποιες φορές μπορεί να είναι η ίδια η αγωνία μας που να μας κάνει να μην αντιδρούμε στα παράπονα των συντρόφων μας με έναν τρόπο που να τους δείχνει ότι τα λαμβάνουμε υπόψη μας. Ωστόσο, ειδικά σε περιπτώσεις που το πρόβλημα σχετίζεται με ευαίσθητες πτυχές της σχέσης, όπως είναι το σεξ, οι άνθρωποι τείνουν να εγκαταλείπουν τις προσπάθειες αν δουν ότι οι ανησυχίες τους πέφτουν στο κενό.
6. Φροντίζουμε περισσότερο τη σχέση μας με το… κινητό μας
Μήπως δίνετε περισσότερη προσοχή στο news feed σας από ό,τι στον ή στην σύντροφό σας; Αν την ώρα που τρώτε, συζητάτε, κάνετε μία βόλτα ή απλώς μία αγκαλιά, ρίχνετε κλεφτές ματιές στην οθόνη του κινητού σας, ουσιαστικά θυσιάζετε στιγμές που θα μπορούσαν να αυξήσουν τη σύνδεση και την οικειότητα στη σχέση σας. Με την πάροδο του χρόνου, τα αποτελέσματα στη διάθεση και το αίσθημα ικανοποίησης του συντρόφου σας από τη σχέση θα είναι δραματικά.
7. Αφιερωνόμαστε στη σχέση μας περισσότερο από ό,τι πρέπει
Καταλαβαίνουμε ότι στην αρχή της σχέσης είναι δύσκολο να ξεκολλήσετε ο ένας από τον άλλο. Ωστόσο, καθώς ο αρχικός ενθουσιασμός σταδιακά υποχωρεί και δίνει τη θέση του σε κάτι βαθύτερο και πιο ουσιαστικό, είναι σημαντικό να κρατάτε χρόνο αποκλειστικά για τον εαυτό σας και τις υπόλοιπες σχέσεις σας. Υπάρχουν, φυσικά, πολλοί λόγοι που η απόλυτη συναισθηματική εξάρτηση από τον ή την σύντροφό σας μπορεί να μην φέρει ευχάριστα αποτελέσματα, αλλά δεν πρέπει να παραβλέπετε ότι και η ίδια η σχέση σας χρειάζεται την ανατροφοδότηση που προκύπτει από τα ενδιαφέροντά σας και την αλληλεπίδρασή σας με τρίτους για να μην γίνει ανιαρή.