Οι γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητας και τα εξωπραγματικά πρότυπα που προβάλλουν τα media ασκούν μεγάλη πίεση στους γονείς, στις μέρες μας, για να είναι «τέλειοι». Ωστόσο, ακόμα και οι γονείς με την «καλύτερη διάθεση» θα ομολογήσουν ότι μετά από δύο χρόνια πανδημικής κρίσης με τα παιδιά στο σπίτι, τα ποσοστά γονικής εξουθένωσης είναι υψηλότερα από ποτέ. Αυτός πιθανότατα είναι ο λόγος που το Sittervising – η επίβλεψη δηλαδή των παιδιών όσο αυτά παίζουν – κερδίζει συνεχώς έδαφος μεταξύ των σύγχρονων ζευγαριών.
Η ιδέα δεν είναι οι γονείς να μην συμμετέχουν στο παιχνίδι των παιδιών, εξάλλου ο κοινός χρόνος παιχνιδιού είναι απαραίτητος, αλλά η ευκαιρία των γονέων για απεμπλοκή όποτε αισθάνονται ότι χρειάζονται ένα διάλειμμα για να χαλαρώσουν – μια προσέγγιση με θετική επίδραση και στο παιδί.
Πώς λειτουργεί το Sittervising;
Αν είστε ενεργοί στο TikTok ή στο Instagram ίσως έχετε συναντήσει τον όρο «sittervising». Σε τι αναφέρεται; Σε αυτό που υποδηλώνει η λέξη: στην επίβλεψη των παιδιών κατά την διάρκεια του παιχνιδιού.
Αν και ως όρος επινοήθηκε πρόσφατα από την Susie Allison, μία blogger και μαμά τριών παιδιών, το sittervising δεν αποτελεί κάποια καινοτόμο προσέγγιση. Ωστόσο, έχει γίνει viral στο διαδίκτυο, καθώς τα ισχυρά οφέλη που έχει τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδιά, συμβάλλουν στο «χτίσιμο» μιας υγιούς σχέσης μεταξύ σας. Είστε εκεί, εάν τα παιδιά σας χρειαστούν, αλλά δεν αιωρείστε από πάνω τους. Κάτι που τους επιτρέπει να εργαστούν πάνω στις ανεξάρτητες δεξιότητές τους στο παιχνίδι. Μία win-win συνθήκη, δηλαδή.
Τα παιδιά «εξερευνούν» τον κόσμο με περισσότερη ελευθερία
Το sittervising επιτρέπει στα παιδιά να εξερευνήσουν με ασφάλεια το περιβάλλον τους, τα παιχνίδια τους και τις δραστηριότητές τους με έναν έμπιστο ενήλικα ή φροντιστή κοντά τους, ενώ αισθάνονται ακόμα μια αίσθηση αυτονομίας και ανεξαρτησίας. Αυτή η δεξιότητα είναι ιδιαίτερα σημαντική για τα νευροαποκλίνοντα παιδιά, τα οποία δυσκολεύονται να μάθουν να παίζουν ανεξάρτητα και μπορεί να χρειάζονται έναν γονέα κοντά. Είναι επίσης εξαιρετική για παιδιά που βιώνουν άγχος αποχωρισμού και χρειάζονται ένα δίχτυ ασφαλείας καθώς εξερευνούν.
Το sittervising είναι, επίσης, ένας σημαντικός τρόπος για τα παιδιά να αλληλεπιδρούν με το ευρύτερο περιβάλλον γύρω τους – συμπεριλαμβανομένων των άλλων παιδιών. Δίνοντας χώρο στα παιδιά να παίξουν χωρίς να είμαστε από πάνω τους ή να παρεμβαίνουμε, τους επιτρέπουμε να εξερευνήσουν τον κόσμο τους με περισσότερη ελευθερία. Τους διδάσκουμε επίσης πώς να παίζουν μόνα τους και να γίνονται αυτάρκη, τα οποία είναι σημαντικά μαθήματα στην πρώιμη παιδική ηλικία.
Είμαι καλύτερος γονιός όταν είμαι ξεκούραστος
Το παιχνίδι με τα παιδιά είναι ένας από τους πολλούς τρόπους με τους οποίους «χτίζουμε» σχέσεις μαζί τους. Αλλά ο χρόνος του παιχνιδιού δεν χρειάζεται (και δεν μπορεί!) να καταναλώνει ολόκληρη την ημέρα του γονέα.
Στο sittervising, οι γονείς δεν απαιτείται να συμμετέχουν πάντα στο παιδικό παιχνίδι. Αυτό δεν υποδηλώνει ότι καρφώνονται σε μια καρέκλα παρατηρώντας το παιδί και δεν κάνουν τίποτα. Μπορούν να βάζουν πλυντήριο, να μαγειρεύουν, να τσεκάρουν τα e-mail τους ή απλά να ρεμβάζουν με μία κούπα καφέ στο χέρι – αρκεί να είναι παρόντες και να ελέγχουν τακτικά το παιδί.
Αυτά τα επιπλέον λεπτά γαλήνης και ηρεμίας μπορούν να κάνουν «θαύματα» για να μειώσουν τη γονική εξουθένωση. Με άλλα λόγια, η προσέγγιση του sittervising αφαιρεί το αίσθημα ενοχής που νιώθουν πολλές μαμάδες και τους δίνει την ευκαιρία να επαναφορτίσουν τις μπαταρίες τους, γνωρίζοντας ότι αυτό που κάνουν είναι καλό για όλους τους εμπλεκόμενους.
Και τι γίνεται με εκείνη την ύπουλη φωνή στο πίσω μέρος του κεφαλιού σας που λέει ότι είστε κακός γονιός αν δεν παίζετε με τα παιδιά σας 24/7; Θα πρέπει να θυμάστε αρχικά ότι αλληλεπιδράτε με τα παιδιά σας αρκετά κατά τη διάρκεια της ημέρας – ειδικά σε μικρή ηλικία: Τα ντύνετε, τα ταΐζετε, ελέγχετε τα προφίλ τους στα social media και τα κοιμίζετε. Δεν είναι απαραίτητο, λοιπόν, να συμμετέχετε κάθε φορά στο παιχνίδι τους για να είστε βέβαιοι ότι «χτίζετε» μια υγιή σχέση μαζί τους.
Υπάρχει μειονέκτημα στο Sittervising;
Οι πιο ασφαλείς μορφές «προσκόλλησης» είναι όταν τα παιδιά νιώθουν άνετα να προσεγγίσουν τους γονείς, και το αντίθετο, παρά όταν χρειάζεται να είναι εντελώς ανεξάρτητα ή χρειάζεται να είναι κοντά στους γονείς τους ανά πάσα στιγμή.
Όπως με κάθε μέθοδο γονικής μέριμνας, ωστόσο, έτσι και με το sittervising υπάρχουν εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, εάν ένα άλλο παιδί βλάπτει το παιδί σας ή όταν το παιδί σας κάνει κάτι επικίνδυνο, είναι προφανές ότι μπορεί να χρειαστεί να παρέμβετε.