Είναι γνωστό ότι, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι γυναίκες βιώνουν δραστικές ορμονικές αλλαγές που πιστεύεται ότι τις προετοιμάζουν για τις σωματικές, κοινωνικές και συναισθηματικές απαιτήσεις της μητρότητας.
Αυτό που μπορεί να εκπλήσσει πολλούς ανθρώπους είναι ότι τέτοιες βιολογικές αλλαγές δεν βιώνονται μόνο από τις μητέρες. Οι μελλοντικοί μπαμπάδες υφίστανται επίσης σημαντικές ορμονικές μεταβολές κατά τους μήνες που προηγούνται και ακολουθούν τον τοκετό.
Οι βιολογικές επιδράσεις της πατρότητας εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τον βαθμό που οι πατέρες συμμετέχουν στη φροντίδα. Ο μέσος σύγχρονος μπαμπάς εμπλέκεται περίπου τρεις έως έξι φορές περισσότερο στη φροντίδα των παιδιών σε σχέση με την προηγούμενη γενιά.
Διαβάστε επίσης: «Στυλ» ανατροφής: Εσείς, τι είδους μπαμπάς είστε;
Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι οι πατέρες που εμπλέκονται περισσότερο στη φροντίδα του παιδιού, ιδίως κατά την πρώιμη βρεφική ηλικία, υφίστανται πιο έντονες βιολογικές αλλαγές από τους πατέρες που εμπλέκονται λιγότερο.
Βιολογικές αλλαγές που μπορούν να υποστηρίξουν τους άνδρες στο να είναι πιο συμπονετικοί φροντιστές, να αναπτύσσουν στενότερες συναισθηματικές σχέσεις με τα νεογέννητά τους και να συντονίζονται περισσότερο με τις ανάγκες των βρεφών τους.
Πώς αλλάζουν οι ορμόνες ενός άνδρα όταν γίνεται μπαμπάς;
Η λιγότερη τεστοστερόνη βοηθά τους άνδρες να προετοιμαστούν για τη φροντίδα
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της συντρόφου τους (ή της παρένθετης μητέρας), το σώμα ενός άνδρα παράγει συνήθως λιγότερη τεστοστερόνη – μια ορμόνη που συμβάλλει στη μυϊκή μάζα, τη σεξουαλική ορμή και τις επιθετικές παρορμήσεις.
Οι ερευνητές εικάζουν ότι αυτή η μείωση της τεστοστερόνης οδηγεί σε περισσότερες συμπεριφορές φροντίδας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά τον τοκετό. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η μειωμένη τεστοστερόνη μπορεί να οδηγήσει τους μέλλουσες πατέρες να φροντίζουν καλύτερα τις έγκυες συντρόφους τους.
Οι συμπεριφορές φροντίδας προστατεύουν τελικά την υγεία και την ασφάλεια της μητέρας και του εμβρύου μέχρι να ολοκληρωθεί η εγκυμοσύνη. Ένα παρόμοιο αποτέλεσμα συμβαίνει και μετά τον τοκετό.
Οι πατέρες που υφίστανται πιο δραστική μείωση της τεστοστερόνης τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και αμέσως μετά τον τοκετό συμμετέχουν περισσότερο στη φροντίδα του βρέφους μήνες αργότερα.
Είναι σημαντικό ότι οι πατέρες που περνούν περισσότερο χρόνο φροντίζοντας τα βρέφη τους τείνουν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης από τους υπόλοιπους. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι αυτό συμβαίνει επειδή ο βαθμός στον οποίο μειώνονται τα επίπεδα τεστοστερόνης των πατέρων εξαρτάται από το πόσο εμπλέκονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά τον τοκετό.
Περισσότερη οξυτοκίνη βοηθά τους πατέρες να αναζητούν σωματική και συναισθηματική εγγύτητα
Κατά τους πρώτους έξι μήνες μετά τον τοκετό, οι άνδρες έχουν αυξημένα επίπεδα ωκυτοκίνης – μιας ορμόνης που ωθεί τους πατέρες να αναζητούν τη σωματική επαφή με τα βρέφη τους και βοηθά τους πατέρες να αισθάνονται συναισθηματικά κοντά τους.
Είναι σημαντικό ότι ο οργανισμός των πατέρων παράγει περισσότερη ωκυτοκίνη κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού με τα βρέφη τους. Αυτό υποδηλώνει ότι οι πατέρες που ασχολούνται συχνότερα με τα βρέφη τους μπορεί να σχηματίσουν ισχυρότερους συναισθηματικούς δεσμούς μαζί τους και να έχουν μεγαλύτερη βιολογική τάση να ασχοληθούν μαζί τους αργότερα.
Οι αλλαγές στην κορτιζόλη βοηθούν τους άνδρες να αναγνωρίσουν τη βρεφική δυσφορία και να παρέχουν παρηγοριά. Όταν οι πατέρες ακούνε ένα βρέφος να κλαίει, το σώμα τους παράγει περισσότερη κορτιζόλη, μια ορμόνη που παράγεται σε στρεσογόνες καταστάσεις.
Αυτές οι προσωρινές κορυφώσεις της κορτιζόλης βοηθούν τους πατέρες να εντοπίζουν γρήγορα και να ανταποκρίνονται στη βρεφική δυσφορία. Αντίθετα, η κορτιζόλη τους μειώνεται όταν κρατούν τα βρέφη τους ή αλληλεπιδρούν με τα νήπια τους.
Η επανειλημμένη εμπειρία μείωσης της κορτιζόλης μετά από σωματική επαφή με τα νεογέννητά τους ενισχύει την προσεκτική φροντίδα.