Η γλώσσα έχει σημασία όταν μιλάτε σε παιδιά – ειδικά εν βρασμώ ψυχής.
Όταν ένα παιδί συμπεριφέρεται άσχημα ή έχει ξεσπάσει, είναι εύκολο να ξεστομίσετε ό,τι νομίζετε ότι μπορεί να το κάνει να ηρεμήσει και να συμπεριφερθεί. Αλλά ορισμένες κοινές φράσεις θα μπορούσαν ακούσια να ντροπιάσουν αυτό το παιδί και να προκαλέσουν μόνιμη ζημιά στην αυτοεκτίμησή του.
Οποιαδήποτε φράση που μοιάζει να κατηγορεί το παιδί είτε για μια συμπεριφορά είτε για ένα συναίσθημα που έχει αποτελεί πρόβλημα. Η ντροπή μπορεί πραγματικά να είναι αυτό το τοξικό κομμάτι για ένα μικρό παιδί, επειδή στη συνέχεια το κουβαλούν μαζί τους.
Διαβάστε επίσης: Ποιες είναι οι βασικές συναισθηματικές ανάγκες των παιδιών;
Όταν τα παιδιά ντροπιάζονται από τους γονείς τους, τους ανθρώπους των οποίων η αγάπη και η γνώμη μετράει περισσότερο γι’ αυτά, η αυτοπεποίθηση και τα κίνητρά τους στερεύουν, όπως δείχνουν οι έρευνες.
Αυτό τα κάνει λιγότερο πιθανό να δοκιμάσουν νέα πράγματα και να αναλάβουν νέες προκλήσεις, χαρακτηριστικά που χρειάζονται για να πετύχουν αργότερα στη ζωή τους.
5 τοξικές φράσεις που δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε γύρω στα παιδιά
Τις περισσότερες φορές, οι γονείς δεν έχουν καμία απολύτως πρόθεση να ντροπιάσουν τα παιδιά τους. Όμως αυτό μπορεί να πάρει τη μορφή ενός υπερβολικού αναστεναγμού ή ενός γουρλώματος των ματιών και ενός σχολίου όπως:
- «Τι έχεις πάλι; Πάντα έχεις κακή διάθεση»
- «Γιατί συνέχεια εκνευρίζεσαι όταν συμβαίνει αυτό;»
- «Έπρεπε να το κάνεις πάλι αυτό [αρνητική συμπεριφορά];»
- «Αυτό είναι γελοίο!»
- «Αντιδράς υπερβολικά»
Συνήθως είναι απλώς ένα σημάδι απογοήτευσης. Ίσως το παιδί σας να τσακώνεται ξανά με το αδελφάκι του, να προσποιείται ξαφνικά ότι δεν ακούει τα αιτήματά σας ή να αρνείται να κάνει κάτι που συνήθως δεν το πειράζει να κάνει.
Τέτοια σχόλια αφήνουν το παιδί να αναρωτιέται αν κάτι δεν πάει καλά μαζί του. Και μια ερώτηση όπως «Γιατί πάντα αναστατώνεσαι όταν συμβαίνει αυτό;» μπορεί να μοιάζει απορριπτική για τα συναισθήματα που το κάνουν να συμπεριφέρεται έτσι.
Τι μπορείτε να πείτε αντ’ αυτού
Πρώτον, μπορείτε πάντα να κάνετε ένα βήμα πίσω πριν πείτε οτιδήποτε. Ρωτήστε τον εαυτό σας: «Τι μου συμβαίνει και είμαι θυμωμένη και απογοητευμένη από το παιδί μου;».
Να θυμάστε ότι τα παιδιά, όπως και οι ενήλικες, είναι φτιαγμένα για να περνούν από μια σειρά συναισθημάτων. Μερικά από αυτά είναι θετικά και πολλά όχι. Στη συνέχεια, επιλέξτε απαντήσεις που δείχνουν στο παιδί σας κάποια ενσυναίσθηση μέχρι να περάσει αναπόφευκτα η κακή του διάθεση.
Δείτε τέσσερα παραδείγματα:
- «Δεν θέλεις να το κάνεις αυτό τώρα. Το καταλαβαίνω. Αλλά, πρέπει να φύγουμε»
- «Αν αυτό είναι δύσκολο για σένα, θα σε βοηθήσω»
- «Μακάρι να μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό»
- «Θέλεις να βγούμε έξω; Το καταλαβαίνω. Δυστυχώς, δεν μπορούμε τώρα, αλλά με την πρώτη ευκαιρία θα το κάνουμε»
Αναγνωρίστε και επικυρώστε την απογοήτευσή τους προτού προχωρήσετε. Να είστε σταθεροί σε ό,τι πρέπει να γίνει, δίνοντάς τους να καταλάβουν ότι δεν εγκαταλείπετε τα σχέδιά σας μόνο και μόνο επειδή έχουν στιγμιαία κακή διάθεση. Λίγη ενσυναίσθηση θα βοηθήσει πολύ.
Αν χάσετε την ψυχραιμία σας και πείτε κάτι για το οποίο μετανιώσατε, θα πρέπει να αναγνωρίσετε το λάθος σας για να αποκαταστήσετε την εμπιστοσύνη με το παιδί σας.