Οι αγαπημένες μας… imommies αποκαλύπτουν το Νο 1 πράγμα για το οποίο είναι περήφανες ως μαμάδες

Το ένα πράγμα για το οποίο νιώθω περήφανη ως μαμά είναι… θα είμαι ειλικρινής – ώρες ώρες αμφιβάλλω για το κατά πόσο κάνω οτιδήποτε σωστά αλλά αν για κάτι νιώθω σιγουριά (δεν τολμώ να πω περηφάνια) είναι ότι κάθε μέρα προσπαθώ να κάνω το καλύτερο που μπορώ, να μαθαίνω και να εξελίσσομαι.

Το ένα πράγμα για το οποίο έxω τύψεις ως μαμά και δεν το έχω μοιραστεί ποτέ με το κοινό είναι… η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ να μοιράζομαι την καθημερινότητα μου χωρίς φίλτρα και υπερβολές οπότε λίγο πολύ τέτοια θέματα τα συζητάμε συχνά. Δεν θυμάμαι όμως αν έχω αναφέρει ποτέ πόσο δεν αντέχω τα παιδικά πάρτυ! Όσο και αν χαίρομαι που τα παιδιά περνούν όμορφα και γιορτάζουν με τους φίλους τους άλλο τόσο με κυριεύει η αγοραφοβία μου!

Η μεγαλύτερη ελπίδα μου είναι… ότι θα αφήσουμε τα παιδιά μας πιο δυνατά και πιο ισορροπημένα από εμάς σε μία πραγματικότητα πιο αισιόδοξη και υγιή.

Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι… ότι τα παιδιά μου μπορεί να μην στραφούν σε εμένα όταν χρειαστεί να αντιμετωπίσουν κάτι δύσκολο ή -ακόμη περισσότερο- όταν θα χρειαστεί να παραδεχτούν κάποιο λάθος τους.

Η συνταγή που κάνω και τα παιδιά μου ξετρελαίνονται είναι… τα φανταστικά, πανεύκολα pancakes που κάνουμε τα Σαββατοκύριακα (και πλέον κάνουν και τα παιδιά μόνα τους!). Είναι καταπληκτικά και φτιάχνουμε πάντα αρκετά ώστε να έχουμε στο ψυγείο για τις επόμενες μέρες. Ζεσταίνονται πανεύκολα στην φρυγανιέρα και παραμένουν φρέσκα και αφράτα! Συνταγή εδώ!

Η μεγαλύτερη ελπίδα μου είναι… ότι έρχεται ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας. Η πλειοψηφία των νέων γονέων, έχει άφθονη πρόσβαση σε πληροφορίες και ενημέρωση ως προς τον σωστό τρόπο διαχείρισης κάθε ζητήματος, δυσκολίας ή διαπαιδαγώγησης των παιδιών τους. Μάθαμε τι σημαίνει tantrums, gentle parenting, montessori κι αλλά πολλά που η γενιά των δικών μας γονέων, δεν γνώριζε καν, αλλά ούτε κι ενδιαφερόταν να μάθει. Βλέπω τους νέους γονείς να τους αφορά η ουσιαστική σύνδεση με τα παιδιά τους κι αυτό είναι τόσο όμορφο κι ελπιδοφόρο.

Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι… να χάσω τη σύνδεση με τα παιδιά μου. Θέλω να νιώθουν πάντα, πως κοντά μου θα βρουν ασφάλεια και πως δεν είμαι εδώ για να τους κρίνω, αλλά για να τους αποδεχτώ όπως ακριβώς ειναι και να τους στηρίζω όσο και όπως μπορώ.

Το ένα πράγμα για το οποίο νιώθω περήφανη ως μαμά είναι… Που σπάω τους κύκλους του παρελθόντος,  αναγνωρίζω λάθη και δεν τα επαναλαμβάνω, γιατί έχω πατάξει τον «γονεϊκό εγωισμό» μου. Μεγαλώσαμε σε μια γενιά που έχει πλέον πληροφορία στα χέρια της και εργαλεία κι αφού οι γονείς μας “ they didn’t know better”, well, we should 😊

Το ένα πράγμα για το οποίο έxω τύψεις ως μαμά και δεν το έχω μοιραστεί ποτέ με το κοινό είναι… Οσο χρόνο και να περνάω με τα παιδιά, πάντα νιώθω τύψεις ότι δεν έχω διαθέσει αρκετό σε εκείνα. Γενικώς νομίζω ότι όλοι οι γονεις της γενιάς μας νιώθουμε ότι δεν έχουμε δώσει αρκετά, πράγμα που δεν ισχύει, αλλά το γονεϊκό impostor syndrome είναι υπαρκτό. Επίσης έχω τύψεις όταν πάμε διακοπές μόνοι μας, αλλά στα πρώτα διόδια το ξεχνάω.

Η μεγαλύτερη ελπίδα μου είναι… Ότι τα gen A, δεν θα κουβαλάνε τα δικά μας τραύματα, γιατί οι γονιοί της γενιάς μας ασχολούνται μαζί τους περισσότερο. Ανοίγουμε βιβλία, μαθαίνουμε πως να συμπεριφερθούμε σε εφήβους και δεν ανταγωνιζόμαστε τα παιδιά μας. Μην γελάσεις, το έχω δει αυτό στα 90’s.

Η συνταγή που κάνω και τα παιδιά μου ξετρελαίνονται είναι… Τα μακαρόνια με κιμά. Εγώ ήθελα να πουν «η πίτσα από κουνουπίδι, αλλά δεν είναι τόσο health freaks ακόμα και ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΠΩΛΕΣΕΙ ΓΟΝΕΙΚΟ ΕΓΩΙΣΜΟ ΑΚΟΜΑ, ΕΝΤΑΞΕΙ;