Οι σχέσεις βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στο πώς οι άνθρωποι συνδέονται και προσκολλώνται ο ένας στον άλλο. Το ίδιο, βέβαια, συμβαίνει και με τους γονείς και τα παιδιά. Η ανάγκη για προσκόλληση μεταξύ τους είναι φυσική. Αυτό που επιτυγχάνεται μέσα από αυτή τη διαδικασία είναι να αποκτήσουν τα παιδιά σιγουριά και να νιώσουν συναισθηματικά ασφαλή μέσα σε αυτή την τόσο σημαντική και καθοριστική για όλη την υπόλοιπη ζωή τους σχέση.
Υπάρχουν κάποιες ζωτικής σημασίας έννοιες, στις οποίες βασίζονται και οι κύριοι τρόποι με τους οποίους μπορεί ένας γονέας να χτίσει μία στενή ειλικρινή σχέση με το παιδί του, μια σχέση εμπιστοσύνης και υποστήριξης.
Ευαισθησία για τις ανάγκες που έχουν τα παιδιά
Οι γονείς καλό είναι να μπορούν να αντιληφθούν πότε το παιδί τους χρειάζεται είτε προστασία από κάτι ή κάποιον είτε ανακούφιση, μετά από κάποιο δυσάρεστο συναίσθημα που ενδεχομένως να έχει βιώσει. Την ευαισθησία τους απέναντι στο παιδί τους μπορούν να τη δείξουν και με το να ανταποκριθούν κατάλληλα στην εκάστοτε ανάγκη του. Συχνά, είναι απαραίτητο να βρεθεί μια ισορροπία, ώστε ο γονέας να μην είναι ούτε αδιάφορος, αλλά ούτε και υπερβολικά παρεμβατικός.
Διαβάστε επίσης: Τι προβληματίζει τα παιδιά μεγαλώνοντας
Πλαίσιο μέσα στο οποίο συμβαίνει κάτι στα παιδια
Μεγάλη σημασία έχει, επίσης, το πλαίσιο μέσα στο οποίο ασκούνται οι εκάστοτε γονεϊκές τακτικές. Τι εννοούμε με αυτό; Μία συμπεριφορά που μπορεί να είναι εντάξει σε μία περίπτωση, πιθανόν να μην είναι η ενδεδειγμένη σε μια άλλη, που χαρακτηρίζεται από διαφορετικές συνθήκες. Για παράδειγμα, μπορεί μία μητέρα να θέλει να ενισχύσει την αυτοπεποίθηση του παιδιού της, αν όμως αυτό ξεκινάει το σχολείο και έχει άγχος αποχωρισμού, ίσως θα ήταν πιο σοφό να του κρατήσει το χέρι, δείχνοντας την ευαισθησία που αναφέρθηκε παραπάνω, για να το χαλαρώσει και να του δημιουργήσει μια αίσθηση σιγουριάς, η οποία και θα το βοηθήσει σε αυτή την πρωτόγνωρη για εκείνο κατάσταση, που είναι και ένα από τα πρώτα σημαντικά βήματα της ζωής του. Μια αντίθετη συμπεριφορά, θα μπορούσε να έχει αρνητικά αποτελέσματα, να επιδράσει δηλαδή άσχημα στην ψυχολογία του, να το αγχώσει και να το μπλοκάρει.
Παιδιά και αναπτυξιακή ηλικία
Σε συνδυασμό με την ευαισθησία και το πλαίσιο, σημασία πρέπει να δίνουμε και σε έναν τρίτο βασικό παράγοντα, την αναπτυξιακή ηλικία των παιδιών. Το ένα παιδί είναι δυνατόν να αναπτύσσεται πιο γρήγορα από ένα άλλο, παρ’ ότι μπορεί να έχουν και τα δύο την ίδια χρονολογική ηλικία, οπότε ανάλογα με την ανάπτυξη κάθε παιδιού και τη συναισθηματική του ωριμότητα, οι ανάγκες τους διαφέρουν.
Όταν καταφέρουμε να βάλουμε σε εφαρμογή τον ιδανικό συνδυασμό όλων των παραπάνω, πιθανόν τα αποτελέσματα να μας εκπλήξουν! Όπως κι αν έχει, θα έχουμε κάνει το καλύτερο δυνατό, θα έχουμε προσπαθήσει να δημιουργήσουμε μία ουσιαστική σχέση με τα παιδιά μας και μέσα από τη σύνδεσή μας μαζί τους, να τους δώσουμε όλα τα εφόδια για να έχουν μία όσο το δυνατόν πιο υγιή εξέλιξη στην ενήλική ζωή τους.