Τα παιδιά μπορεί να κάνουν κάποια αταξία, να μην ακολουθούν τις οδηγίες μας, κάνοντας συνέχεια τα ίδια λάθη, μπορεί να πετάνε από εδώ και από εκεί τα παιχνίδια και τα βιβλία τους ή να ουρλιάζουν και να τσακώνονται μεταξύ τους προκαλώντας μας πονοκέφαλο. Πόσα να αντέξει ένας γονιός; Όπως και να έχει, η αυστηρότητα δεν είναι η λύση!
Δεν είναι λίγες φορές που οι γονείς θυμώνουν και φτάνουν στα όριά τους με τα παιδιά τους, με αποτέλεσμα να φωνάζουν και να βγαίνουν εκτός εαυτού. Οι περισσότεροι είναι πιθανόν να έχουν αισθανθεί κάποιες φορές μεγάλη πίεση και να χάνουν την υπομονή τους.
Διαβάστε επίσης: 9 ισχυρά μαθήματα που διδάσκουν οι γονείς για ψυχικά δυνατά παιδιά
Δεν είναι άλλωστε και δύσκολο. Σε μία καθημερινότητα γεμάτη άγχος και υποχρεώσεις, όπου αναζητάμε πώς και πώς λίγο χρόνο και χώρο για να ηρεμήσουμε, το να είναι άτακτο το παιδί μας μπορεί να μας προκαλέσει πιο εύκολα εκνευρισμό.
Κάποιοι γονείς είναι επικριτικοί ή υψώνουν τον τόνο της φωνής τους, νομίζοντας πως έτσι θα νουθετήσουν τα παιδιά τους.
Όμως η αυστηρότητα είναι ένα παρωχημένο στυλ ανατροφής, που έχει μόνο αρνητικές συνέπειες, επηρεάζοντας με άσχημο τρόπο τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές των παιδιών. Αυτές οι τακτικές σε καμία περίπτωση δεν έχουν αποτέλεσμα.
Τι λένε οι έρευνες για την αυστηρότητα
Τα παραπάνω έρχεται να επιβεβαιώσει μακροχρόνια μελέτη, που δημοσιεύτηκε το 2024 στο Journal of Affective Disorders, σύμφωνα με την οποία τα παιδιά έως και 18 ετών που δήλωσαν ότι είχαν μέτρια αυστηρούς -45% των ερωτηθέντων- και πολύ αυστηρούς γονείς -5% των ερωτηθέντων- δυσκολεύονταν πολύ περισσότερο στη ρύθμιση των συναισθημάτων τους, σε σχέση με άλλα παιδιά, που δήλωσαν ότι είχαν λιγότερο αυστηρούς γονείς.
Επίσης, είχαν χαμηλότερα επίπεδα αυτοεκτίμησης και ήταν λιγότερο πιθανό να βοηθήσουν άλλους, ενώ παρουσίαζαν περισσότερα προβλήματα στις σχέσεις τους με τους συνομηλίκους τους.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αυστηρή συμπεριφορά του γονιού κάθε άλλο παρά ωφελεί τα παιδιά. Αντιθέτως, τα βλάπτει, προκαλώντας τους μια σειρά αρνητικών συναισθημάτων για τον εαυτό τους και τους άλλους, καθώς και δυσλειτουργικές συμπεριφορές, ενώ μειώνει τα επίπεδα αυτοπεποίθησής τους, με αποτέλεσμα να μην έχουν τόσες πιθανότητες για εξέλιξη και επιτυχία όσο άλλα παιδιά με πιο ελαστικούς γονείς.
Σε σχετική έρευνα που έγινε στην Κίνα, αναλύονται οι επιπτώσεις που μπορεί να έχει μία αυστηρού τύπου ανατροφή στα παιδιά.
Στην εν λόγω έρευνα, διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά με αυστηρούς γονείς είχαν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν επιθετικά και αντιδραστικά, να φωνάζουν ή να δρουν βίαια και να αναπτύξουν ακόμη και διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ADHD).
Αυτό που δεν καταλαβαίνουμε μερικές φορές οι γονείς είναι πως το παιδί δεν πρόκειται να μάθει, αν προσπαθήσουμε να του επιβάλλουμε κάτι ή αν του το επικοινωνήσουμε με αυστηρό και απότομο τρόπο.
Το πιθανότερο είναι να επαναλάβει αυτό που μας εξόργισε και αυτό γιατί δεν θα έχει ποτέ την ευκαιρία να αντιληφθεί πώς και γιατί η συγκεκριμένη συμπεριφορά του ήταν λανθασμένη.
Το σημαντικότερο, όσο και αν φαντάζει δύσκολο ορισμένες φορές, είναι να προσπαθούμε να βρούμε την ψυχραιμία μας και να εξηγούμε στο παιδί μας πού έκανε λάθος.
Ίσως είναι ο μόνος τρόπος όχι μόνο για να είναι πιο υπάκουο, αλλά και για να ανακαλύψει εναλλακτικούς τρόπους συμπεριφοράς, ώστε την επόμενη φορά να ξέρει να φερθεί με τρόπο πιο αποδεκτό και ήπιο.
Αν δεν θέλουμε να γεμίσουμε το παιδί μας με συναισθηματικά και ψυχολογικά βάρη, τότε καιρός είναι να σκεφτούμε πώς θα του μιλήσουμε για τα λάθη του, ώστε να τα διορθώσει.
Είναι ξεκάθαρο ότι το να είμαστε αυστηροί δεν «λειτουργεί», ας το πάρουμε απόφαση, λοιπόν, και ας προφυλάξουμε τα παιδιά μας από τις επιπτώσεις που έχει αυτή μας η συμπεριφορά πάνω τους.