Όταν τα παιδιά σπρώχνουν το πιάτο με το μπρόκολο κάνοντας μια γκριμάτσα αηδίας, δεν θέλουν απλά να παίξουν με την υπομονή σας – στην πραγματικότητα πρόκειται για την αρχή μιας προσεκτικά ενορχηστρωμένης διαπραγμάτευσης!
Προετοιμαστείτε να περάσετε γύρω στις 67 ώρες το χρόνο «καθισμένοι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», προειδοποιούν οι ερευνητές. Σύμφωνα με δημοσκόπηση που διεξήχθη από την Talker Research, οι περισσότερες οικογένειες καταλήγουν σε 5 συμφωνίες την εβδομάδα, ύστερα από 260 γύρους διαπραγματεύσεων ετησίως.
Διαβάστε επίσης: Ο «μαγικός» τρόπος να φάνε τα παιδιά λαχανικά
Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα
Οι διάλογοι, συνήθως, λαμβάνουν χώρα την ώρα του φαγητού, όταν τα λαχανικά γίνονται οι «κακοί» και τα νέα τρόφιμα αντιμετωπίζονται με καχυποψία αντάξια ενός κατασκοπευτικού θρίλερ.
Τα λαχανικά προκαλούν τις περισσότερες διαμάχες κατά τη διάρκεια του γεύματος (56%), με τα κυριότερα παράπονα να είναι «Δεν μου αρέσει η γεύση» (37%), «Δεν μου αρέσει η μυρωδιά» (33%) και «Δεν μου αρέσει η εμφάνισή τους» (32%).
Οι γονείς, στο τέλος, πετυχαίνουν τη συμφωνία με στρατηγικές όπως η συμμετοχή των παιδιών στην προετοιμασία των γευμάτων (36%), η σταδιακή εισαγωγή νέων τροφίμων (34%) και ο συνδυασμός νέων τροφίμων με οικείες γεύσεις (31%).
Πότε βάζουμε όρια στα παιδιά
Τα όρια είναι απαραίτητα, καθώς διασφαλίζουν σταθερότητα, πειθαρχία, εμπιστοσύνη στον γονιό και αυτοπεποίθηση για το παιδί, που μαθαίνει να προβλέπει τις συνέπειες των πράξεων του.
Τα όρια επιτρέπουν στα παιδιά να είναι ελεύθερα και ταυτόχρονα να μαθαίνουν για τις υποχρεώσεις τους. Τους διδάσκουν πώς να αλληλεπιδρούν με σεβασμό με τους άλλους, τι είναι επιτρεπτό και τι όχι και τι είναι καλό για τα ίδια. Μέσω αυτών, τα παιδιά διδάσκονται αξίες και δεξιότητες, όπως η υπευθυνότητα, η αλληλεγγύη και η ανεκτικότητα.
Υπάρχουν ορισμένα ζητήματα στα οποία δεν χωρούν διαπραγματεύσεις, ιδίως όταν αφορούν την ασφάλεια του παιδιού.
Τα όρια όταν δεν είναι ξεκάθαρα και βρίσκονται υπό συνεχή διαπραγμάτευση, ενδέχεται να προκαλούν συγκρούσεις και άγχος σε όλα τα μέλη της οικογένειας.
Τα παιδιά από πλευράς τους θα προσπαθήσουν να «περάσουν» το δικό τους ενώ παράλληλα κουράζονται ξοδεύοντας ενέργεια για να υποστηρίξουν αυτό που εκείνα θέλουν. Εμείς από την άλλη, είναι φυσικό να εξαντλούμαστε από τις απαιτήσεις και τις πιθανές συγκρούσεις. Έτσι, όλοι μας, μικροί και μεγάλοι, απορρυθμιζόμαστε…
Από τη στιγμή που του είπατε «όχι», θα πρέπει να παραμείνετε σταθεροί στην άρνησή σας. Αν αλλάζετε στάση συχνά, το παιδί θα μπερδευτεί με την έννοια των κανόνων. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει όλα να γίνονται με το… γράμμα του νόμου. Όταν όμως παρακάμπτετε κάποιον κανόνα, φροντίστε να εξηγήσετε στο παιδί ότι είναι «μόνο για σήμερα», όπως και τους λόγους που οδήγησαν σε αυτή την εξαίρεση.