Τα παιδιά διδάσκονται μαθηματικά, γλώσσα, φυσική, ιστορία. Όμως υπάρχει μία σημαντική έλλειψη στην «ύλη»: η εκπαίδευση στα συναισθήματα. Αυτό το κενό μπορεί να επηρεάσει βαθιά όχι μόνο την ψυχική υγεία, αλλά και τη μελλοντική ευτυχία και αυτογνωσία των παιδιών.
Ας είμαστε ειλικρινείς: Πόσοι από εμάς μεγαλώσαμε μαθαίνοντας τι είναι ο θυμός, η θλίψη ή η ενοχή και πώς να τις διαχειριστούμε; Οι περισσότεροι μάθαμε να «πνίγουμε» τα συναισθήματά μας ή να τα βλέπουμε ως αδυναμία. Το αποτέλεσμα; Ενοχές, άγχος, ντροπή και μια διαρκής αίσθηση αποξένωσης από τον ίδιο μας τον εαυτό.
Διαβάστε επίσης: Glow Back Moments: Μικρές στιγμές με μεγάλη σημασία
Η κατανόηση και η διαχείριση των συναισθημάτων δεν είναι πολυτέλεια, είναι βασική δεξιότητα ζωής. Τα παιδιά βιώνουν συναισθήματα κάθε μέρα: θυμό, απογοήτευση, ενθουσιασμό, ζήλια, φόβο. Αν δεν τα βοηθήσουμε να τα αναγνωρίσουν και να τα ονοματίσουν, το πιθανότερο είναι να τα κρύψουν. Και τα θαμμένα συναισθήματα δεν εξαφανίζονται, συσσωρεύονται, γίνονται άγχος ή ξεσπάνε με απρόβλεπτους τρόπους.
Ακόμα και γονείς με τις καλύτερες προθέσεις μπορεί να μην ξέρουν πώς να διαχειριστούν τα έντονα συναισθήματα των παιδιών τους γιατί κι εκείνοι μεγάλωσαν χωρίς αυτό το «μάθημα». Έτσι, δημιουργείται ένας κύκλος που διαιωνίζει την άγνοια, τη σύγχυση και πολλές φορές την απομόνωση.
Όταν τα παιδιά δεν κατανοούν τα συναισθήματά τους…
-
Κριτικάρουν τον εαυτό τους: Αντί να μάθουν ότι κάθε συναίσθημα έχει λόγο ύπαρξης και ότι μπορεί να γίνει σύμμαχος, αισθάνονται «αδύναμα» ή «λάθος» όταν θυμώνουν ή στενοχωριούνται.
-
Πιστεύουν ότι το άγχος ή η θλίψη είναι μόνο χημικά προβλήματα: Στην πραγματικότητα, συχνά είναι σημάδια ότι υπάρχουν συναισθήματα βαθιά θαμμένα που δεν ήταν ποτέ ασφαλές να εκφραστούν.
-
Μαθαίνουν να θάβουν τα συναισθήματά τους: Χωρίς εργαλεία διαχείρισης, τα παιδιά προσπαθούν απλώς να «μην νιώθουν». Όμως αυτό οδηγεί σε εσωτερικό πόνο και εκρήξεις που φαίνονται «ανεξήγητες».
-
Χάνουν επαφή με τον αυθεντικό τους εαυτό: Όταν δεν εκφράζουν τα πραγματικά τους συναισθήματα, χάνουν επαφή με το ποιοι είναι και τι χρειάζονται πραγματικά. Νιώθουν κενοί, «μπλοκαρισμένοι» ή απλώς σαν να ζουν μηχανικά.
-
Οι σχέσεις τους γίνονται δύσκολες: Τα συναισθήματα επηρεάζουν τη συμπεριφορά. Όταν δεν αναγνωρίζονται και δεν εκφράζονται με υγιή τρόπο, εκδηλώνονται με παθητική επιθετικότητα, απόσυρση ή ξεσπάσματα. Έτσι, καταστρέφονται η εμπιστοσύνη και η σύνδεση με τους άλλους.
Η ζωή είναι γεμάτη προκλήσεις. Δεν μπορούμε να τις αποφύγουμε, μπορούμε όμως να εξοπλίσουμε τα παιδιά μας ώστε να τις αντιμετωπίσουν με ψυχραιμία, αυτογνωσία και συναισθηματική ωριμότητα.
Εάν παρατηρείτε ότι ένα παιδί δυσκολεύεται ιδιαίτερα με την διαχείριση των συναισθημάτων του, είναι σημαντικό να αναζητήσετε επαγγελματική βοήθεια από παιδοψυχολόγο ή άλλο ειδικό.