Για πολλούς γονείς, το σκηνικό είναι γνώριμο: ζητάτε κάτι από τα παιδιά, εκείνα δεν αντιδρούν, επαναλαμβάνετε την οδηγία ξανά και ξανά, μέχρι που καταλήγετε να υψώνετε τη φωνή σας. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει τρόπος να μειώσουμε τις εντάσεις και να αυξήσουμε την προθυμία των παιδιών να ακούσουν, χωρίς να χάνουμε την ψυχραιμία μας.
Τι είναι η τεχνική «Χ-Ψ-Ω»;
Ένα απλό αλλά αποτελεσματικό «σενάριο»: «Στην κατάσταση Χ, όταν έκανες Ψ, ένιωσα Ω».
Διαβάστε επίσης: Ενσυναίσθηση: Μπορεί το παιδί να τη μάθει από τα αδέλφια του;
Παράδειγμα: «Όταν σου ζήτησα να μαζέψεις το τραπέζι αλλά πήγες στο δωμάτιό σου, ένιωσα ότι δεν με υπολογίζεις».
Με αυτόν τον τρόπο στοχεύετε τη συμπεριφορά, όχι το παιδί, και αποφεύγετε γενικεύσεις όπως «ποτέ δεν βοηθάς», που προκαλούν άμυνα. Η αναφορά της κατάστασης, της πράξης και του συναισθήματος κάνει το μήνυμα πιο συγκεκριμένο και εφαρμόσιμο.
Να είστε συνεπείς
Μεταξύ τα 2 και 3 έτη, τα παιδιά δουλεύουν σκληρά για να κατανοήσουν το αντίκτυπο της συμπεριφοράς στους γύρω τους. Αν η αντίδρασή σας μεταβάλλεται, του στέλνετε μπερδεμένα σήματα.
Τα οφέλη της ήρεμης επικοινωνίας στην οικογένεια
- Ενδυναμώνει τη σχέση γονιού-παιδιού
- Καλλιεργεί σεβασμό, εμπιστοσύνη και αλληλοκατανόηση
- Μειώνει τα ξεσπάσματα θυμού και την ένταση στο σπίτι
- Μαθαίνει στα παιδιά υγιείς τρόπους έκφρασης
- Ενισχύει τη συναισθηματική νοημοσύνη
Διαλέξτε τις «μάχες» σας
Αν λέτε μονίμως όχι, το παιδί θα συντονιστεί μόνο με την άρνησή σας και δεν θα καταλαβαίνει ποιες είναι οι προτεραιότητές σας. Εντοπίστε τα πράγματα που είναι σημαντικά για εσάς, θέστε όρια με αρμονία και ακολουθήστε τις συνέπειες που είναι κατάλληλες για την ηλικία του παιδιού. Μην δίνετε μεγάλη βαρύτητα στα μικρά πράγματα, γιατί το παιδί θα τα ξεπεράσει από μόνο του μεγαλώνοντας.
Δώστε στα παιδιά λόγο και επιλογές
Όταν τα παιδιά συμμετέχουν στη δημιουργία κανόνων ή προγραμμάτων (π.χ. ποιος κάνει ποιες δουλειές στο σπίτι, πότε είναι η ώρα ύπνου), αναλαμβάνουν ευθύνη και δείχνουν μεγαλύτερη συνέπεια. Το αίσθημα επιλογής ενισχύει τη συνεργασία και την αυτονομία.
Δώστε τους προσοχή
Ίσως ο πιο συνηθισμένος λόγος για τα ξεσπάσματα των μικρών μας να είναι η ανάγκη τους να ασχοληθούμε περισσότερο μαζί τους. Πολλές φορές, όταν βλέπουν ότι έχουμε επικεντρωθεί σε μια συζήτηση με «μεγάλους» και δεν τους δίνουμε σημασία, δεν τα ενδιαφέρει αν θα τα μαλώσουμε ή αν θα τους πούμε ένα μεγάλο μπράβο: Τους αρκεί που θα τα κοιτάξουμε και θα τους απευθύνουμε το λόγο. Επομένως, είναι προτιμότερο να αντιδρούμε όσο λιγότερο γίνεται όταν κάνουν κάτι κακό και να επιδιώκουμε να τα επιβραβεύουμε ακόμη και αν η συμπεριφορά τους είναι απλώς ανεκτή.