Η εγκυμοσύνη και ο θηλασμός πυροδοτούν τη συσσώρευση εξειδικευμένων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος που μειώνουν τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του μαστού, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Nature.
Αν και ο θηλασμός έχει συνδεθεί εδώ και χρόνια με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, ο μηχανισμός πίσω από την προστατευτική του δράση παρέμενε μέχρι πρότινος ασαφής.
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά τον τοκετό, ο ανθρώπινος μαστός αναδιαμορφώνεται σημαντικά για να δημιουργήσει επάρκεια θρεπτικού γάλακτος που βοηθά στην ανάπτυξη των οργάνων, του εγκεφάλου και των οστών του βρέφους.
Θηλασμός VS καρκίνου του μαστού
Μετά τον απογαλακτισμό, ο μαστός περνάει από μια διαδικασία που ονομάζεται υποστροφή, δηλαδή επιστρέφει στην αρχική του κατάσταση. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, δημιουργούνται νέα κύτταρα και τα παλαιότερα απομακρύνονται.
Αυτή η βιολογική αναδιαμόρφωση φαίνεται να είναι επίσης «ο κύριος παράγοντας» για την προσέλκυση εξειδικευμένων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος στο στήθος, τα λεγόμενα CD8+ Τ κύτταρα, σύμφωνα με τη συν-συγγραφέα της μελέτης Sherene Loi, ογκολόγο στο Peter MacCallum Cancer Centre στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.
Άλλες προκλήσεις για το ανοσοποιητικό σύστημα, όπως οι πρωτεΐνες του γάλακτος, οποιοδήποτε ξένο υλικό προέρχεται από το βρέφος, η μαστίτιδα και οι ιοί, επίσης προσελκύουν Τ κύτταρα στον ιστό του μαστού, σύμφωνα με την ίδια.
Ο ρόλος των Τ-κυττάρων
Η μελέτη είχε τρία μέρη: Πρώτα, οι ερευνητές εξέτασαν έναν ποικίλο πληθυσμό 260 υγιών γυναικών που είχαν υποβληθεί σε προληπτικές μαστεκτομές ή μειώσεις μαστών — μερικές από τις οποίες είχαν κανονικό κίνδυνο καρκίνου του μαστού, άλλες αυξημένο κίνδυνο — και συνέκριναν τον αριθμό των Τ-κυττάρων στον αφαιρεθέντα ιστό του μαστού γυναικών με και χωρίς παιδιά.
Οι γυναίκες που είχαν παιδιά είχαν περισσότερα Τ-κύτταρα και αυτά τα κύτταρα ήταν μακρόβια, παραμένοντας ζωντανά για περισσότερα από 30 χρόνια μετά την εγκυμοσύνη.
Στη συνέχεια, χρησιμοποίησαν μοντέλα πειραματόζωων για να διερευνήσουν εάν η εγκυμοσύνη και ο θηλασμός προσφέρουν προστασία ενάντια στον καρκίνο του μαστού. Πειραματόζωα που δεν είχαν ποτέ μικρά, πειραματόζωα που είχαν μικρά τα οποία απομακρύνθηκαν σχεδόν αμέσως (προκαλώντας πρόωρο αποθηλασμό) και πειραματόζωα που είχαν ολοκληρώσει πλήρη κύκλο γαλουχίας και υποστροφής, δέχθηκαν εισαγωγή καρκινικών κυττάρων στον λιπώδη ιστό του μαστού.
Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, οι όγκοι φάνηκαν να είναι μικρότεροι στα πειραματόζωα που είχαν θηλάσει και ότι αυτά τα ζώα είχαν επίσης περισσότερα Τ κύτταρα στους όγκους τους, σε σύγκριση με τα πειραματόζωα με πρόωρο αποθηλασμό. «Η ανοσία ήταν τόσο στο στήθος όσο και συστηματική. Επομένως, ο θηλασμός φάνηκε να αλλάζει την ανοσία ολόκληρου του σώματος σε αυτά τα μοντέλα πειραματόζωων» σημείωσαν οι ερευνητές.
Ασπίδα με μακροχρόνια δράση
Οι ερευνητές διερεύνησαν επίσης, εάν οι γυναίκες που θήλαζαν ζούσαν περισσότερο με τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού. Εξέτασαν μελέτες στις οποίες συμμετείχαν περισσότερες από 1.000 ασθενείς με καρκίνο του μαστού που είχαν διαγνωστεί μετά τη γέννηση των παιδιών τους και είχαν καταγράψει το ιστορικό θηλασμού τους.
Οι γυναίκες που είχαν θηλάσει είχαν καλύτερη έκβαση από τον τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού, σε σύγκριση με εκείνες που δεν είχαν θηλάσει, επισήμαναν οι ίδιοι. Οι όγκοι τους φάνηκαν επίσης να έχουν περισσότερα ανοσοκύτταρα (Τ-κύτταρα), γεγονός που υποδηλώνει ότι υπήρχε συνεχής ενεργοποίηση και ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος κατά του καρκίνου του μαστού.
«Τα βασικά συμπεράσματα είναι ότι η εγκυμοσύνη και ο θηλασμός φαίνεται να αφήνουν μακρόβια προστατευτικά ανοσοκύτταρα στο στήθος και στον οργανισμό, και αυτά τα κύτταρα συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου και στη βελτίωση της άμυνας κατά του καρκίνου του μαστού, ιδιαίτερα του τριπλά αρνητικού καρκίνου του μαστού, αλλά ενδεχομένως και άλλων καρκίνων καθώς και ασθενειών», κατέληξε η Sherene Loi.