Μια ερώτηση που απασχολεί πολλές οικογένειες είναι γιατί είναι οι μαμάδες συνήθως εκείνες που ξυπνούν τακτικά τη νύχτα για να φροντίσουν το μωρό, ενώ οι μπαμπάδες φαίνεται να κοιμούνται ανέμελα δίπλα τους; Μήπως υπάρχει πραγματικά μια βιολογική διαφορά στην ικανότητα ακοής μεταξύ ανδρών και γυναικών ή μήπως πρόκειται για κοινωνικούς ρόλους και προσδοκίες;
Διαβάστε επίσης: Θηλασμός: Τι «επιπλέον» προσφέρει τη νύχτα;
Το «μυστήριο» των νυχτερινών ξυπνημάτων: Τι αναφέρει η έρευνα;
Η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό National Library of Medicine προσπαθεί να δώσει απαντήσεις σε αυτή τη διαχρονική συζήτηση. Σύμφωνα με τη μελέτη, οι άντρες είναι ελαφρώς λιγότερο πιθανό να ξυπνήσουν από ήχους ήσυχου κλάματος, αλλά εξίσου πιθανό να ξυπνήσουν από δυνατά κλάματα. Οι ερευνητές παρατήρησαν μια πολύ μικρή διαφορά στην ευαισθησία ακοής, ειδικά σε χαμηλά επίπεδα ήχου (όπως τα 33-44 ντεσιμπέλ, που είναι ελαφρώς πιο δυνατά από έναν ψίθυρο). Ωστόσο, όταν ο ήχος είναι πιο δυνατός, όπως το κλάμα του μωρού που ακούγεται μέσω του μόνιτορ ή από το ίδιο δωμάτιο, οι άντρες και οι γυναίκες ξυπνούν με την ίδια συχνότητα.
Η μελέτη κατέληξε ωστόσο στο συμπέρασμα ότι οι μητέρες ξυπνούν περίπου τρεις φορές συχνότερα από τους μπαμπάδες κατά τη διάρκεια της νύχτας. Μόνο το 23% των οικογενειών ανέφεραν ότι και οι δύο γονείς ξυπνούσαν με τον ίδιο ρυθμό, ενώ το 1% ανέφερε ότι ο πατέρας ξυπνούσε περισσότερες φορές από τη μητέρα. Αυτή η διαφορά φαίνεται να μην εξηγείται μόνο από τη βιολογική ακοή, αλλά και από άλλους παράγοντες.
Ποιοι άλλοι παράγοντες παίζουν ρόλο;
Ο θηλασμός είναι σίγουρα σημαντικός, καθώς οι μητέρες είναι εκείνες που θηλάζουν το μωρό και χρειάζεται να ξυπνούν τακτικά για να το ταΐσουν. Ωστόσο, η μελέτη δείχνει ότι ο θηλασμός από μόνος του δεν εξηγεί όλη τη διαφορά.
Οι ερευνητές χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα την κοινωνία της Δανίας, όπου εφαρμόζονται εξίσου γενναιόδωρες άδειες γονικής φροντίδας, οι μπαμπάδες εξακολουθούν να ξυπνούν λιγότερο από τις μητέρες, παρά το γεγονός ότι οι κοινωνικές προσδοκίες και οι ρόλοι είναι πιο εξισωτικοί.
Ένας ακόμη παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι οι κοινωνικές προσδοκίες και οι ρόλοι που καθορίζουν την καθημερινότητα των γονιών. Όπως, επισημαίνουν οι ειδικοί η κοινωνία συνήθως περιμένει από τις γυναίκες να αναλαμβάνουν τη φροντίδα του σπιτιού και του μωρού, ακόμη και τις ώρες που όλοι κοιμούνται, με αποτέλεσμα οι άντρες να έχουν λιγότερη ευαισθητοποίηση για το ρόλο τους κατά τη διάρκεια της νύχτας, καθώς δεν υπάρχει η ίδια πίεση ή συνήθεια.
Είναι θέμα ακουστικής συχνότητας ή ταχύτητας;
Η διαφορά στην ευαισθησία ακοής δεν είναι η μόνη εξήγηση για τη συχνότητα με την οποία ξυπνούν οι γονείς. Στην πραγματικότητα, έρευνες δείχνουν ότι οι μητέρες, όταν ακούνε το κλάμα του μωρού, οι εγκέφαλοί τους αντιδρούν γρηγορότερα και περνούν από κατάσταση ξεκούρασης σε κατάσταση εγρήγορσης, ενώ οι εγκέφαλοι των ανδρών παραμένουν σε κατάσταση ξεκούρασης. Αυτό σημαίνει ότι, παρόλο που και οι δύο γονείς μπορεί να ακούσουν το κλάμα, οι μητέρες είναι πιο γρήγορες στην αντίδραση και πιο πρόθυμες να αναλάβουν δράση.
Όμως, αν οι μπαμπάδες αναλάβουν μεγαλύτερο ρόλο στη νυχτερινή φροντίδα που ήδη φαίνεται να το κάνουν, αυτό μπορεί να έχει τεράστια οφέλη για όλη την οικογένεια. Οι μητέρες θα έχουν καλύτερο ύπνο, λιγότερο άγχος και περισσότερη ικανοποίηση από τη σχέση τους, ενώ εκείνοι θα αναπτύξουν ισχυρότερους δεσμούς με το μωρό τους.