Κάθε γονιός προσπαθεί να βρει την ισορροπία μεταξύ της καθοδήγησης που προσφέρει μέσω ενός δομημένου προγράμματος και της ελευθερίας που επιτρέπει στο παιδί του να εξερευνήσει, να ανακαλύψει και να αναπτύξει τη δημιουργικότητά του. Η σωστή αναλογία ανάμεσα στην πειθαρχία και την ελευθερία εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού, τις ανάγκες του και την προσωπικότητά του.
Ας δούμε πότε το πρόγραμμα είναι απαραίτητο και πότε η ελευθερία πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο…
Διαβάστε επίσης: Ο ύπνος ως θεμέλιο για την ψυχική υγεία των εφήβων – Τι λέει νέα έρευνα;
Η σημασία του προγράμματος για το παιδί
Το πρόγραμμα, με την έννοια της καθημερινής ρουτίνας και της οργάνωσης, προσφέρει στο παιδί ένα αίσθημα σταθερότητας. Οι καθορισμένες ώρες για το φαγητό, τον ύπνο, το παιχνίδι και τις σχολικές δραστηριότητες βοηθούν, ειδικά ένα μικρό παιδί, να κατανοήσει το πέρασμα του χρόνου και να αποκτήσει πειθαρχία.
- Δημιουργία ασφάλειας
Η ρουτίνα καθιστά τον κόσμο λιγότερο ανατρεπτικό και πιο κατανοητό για το παιδί. Όταν ξέρει πότε θα φάει, πότε θα κοιμηθεί και πότε θα παίξει, αισθάνεται πιο ήρεμο και ασφαλές. Αυτή η σταθερότητα είναι απαραίτητη, ειδικά για τα παιδιά κάτω των 5 ετών, καθώς ενισχύει το αίσθημα της εμπιστοσύνης στον κόσμο γύρω τους.
- Ανάπτυξη υγιεινών συνηθειών
Έχοντας πρόγραμμα, τα παιδιά μπορούν να αναπτύξουν καλές συνήθειες όπως η τακτική κατανάλωση γευμάτων, ο επαρκής ύπνος και η ιεράρχηση των σχολικών και εξωσχολικών δραστηριοτήτων. Η ρουτίνα βοηθά επίσης στην καλλιέργεια της υπευθυνότητας και της αυτοπειθαρχίας, καθώς το παιδί μαθαίνει να οργανώνει το χρόνο του και να ολοκληρώνει τις υποχρεώσεις του.
- Προετοιμασία για το μέλλον
Ένα σταθερό πρόγραμμα βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν την ικανότητα να ακολουθούν κανόνες και να τηρούν ωράρια και δεσμεύσεις, κάτι που θα τους φανεί χρήσιμο στην μετέπειτα ζωή τους, από το σχολείο μέχρι την επαγγελματική τους πορεία.
Η σημασία της ελευθερίας
Η ελευθερία, από την άλλη πλευρά, είναι εξίσου σημαντική για την ανάπτυξη του παιδιού, καθώς του επιτρέπει να εξερευνήσει τον κόσμο με τον δικό του τρόπο, να αναπτύξει την κριτική σκέψη και τη δημιουργικότητά του και να δημιουργήσει τη δική του ταυτότητα.
- Ενίσχυση της δημιουργικότητας
Τα παιδιά που έχουν τη δυνατότητα να εκφραστούν ελεύθερα, χωρίς αυστηρούς περιορισμούς έχουν περισσότερες ευκαιρίες να αναπτύξουν τη φαντασία τους. Η ελευθερία στο παιχνίδι ή στη δημιουργία ενισχύει την ικανότητα του παιδιού να σκεφτεί ανεξάρτητα και να αντιμετωπίσει προβλήματα με πρωτότυπους τρόπους.
- Ανάπτυξη αυτοεκτίμησης και αυτονομίας
Η ελευθερία για να πάρει αποφάσεις και να αναλάβει πρωτοβουλίες ενισχύει την αυτοεκτίμηση του παιδιού. Όταν το παιδί έχει τον έλεγχο σε διάφορες πτυχές της καθημερινότητάς του, αναπτύσσει την ικανότητα να σκέφτεται και να ενεργεί ανεξάρτητα.
- Μάθηση από τα λάθη
Η ελευθερία για το παιδί δεν σημαίνει έλλειψη ορίων, αλλά την δυνατότητα να κάνει λάθη και να μαθαίνει από αυτά. Μερικές φορές, η υπερβολική καθοδήγηση και οι περιορισμοί μπορούν να το εμποδίσουν να αναπτύξει δεξιότητες αντοχής και προσαρμοστικότητας, αφού κάθε παιδί πρέπει να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει τις προκλήσεις με τον δικό του τρόπο.
Η ισορροπία ανάμεσα στο πρόγραμμα και την ελευθερία
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ποτέ δεν υπάρχει «μία» σωστή προσέγγιση για όλα τα παιδιά και η ισορροπία μεταξύ προγράμματος και ελευθερίας εξαρτάται από την προσωπικότητα και τις ανάγκες του παιδιού. Κάθε παιδί άλλωστε είναι μοναδικό και χρειάζεται διαφορετικό επίπεδο καθοδήγησης ή ελευθερίας σε διαφορετικές φάσεις της ανάπτυξής του.
- Εξαρτάται από την ηλικία
Όσο μικρότερο είναι το παιδί, τόσο περισσότερο πρόγραμμα και καθοδήγηση έχει ανάγκη. Στα πρώτα χρόνια της ζωής, η ρουτίνα είναι απαραίτητη για την ανάπτυξή του. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, αρχίζει να αποκτά περισσότερη ανεξαρτησία και μπορεί να επωφεληθεί από μεγαλύτερη ελευθερία, αρκεί να διατηρηθούν τα βασικά όρια και οι κύριοι κανόνες.
- Προσαρμογή στις ανάγκες του παιδιού
Κάποια παιδιά μπορεί να είναι πιο ανεξάρτητα και να αισθάνονται άνετα με μεγαλύτερη ελευθερία, ενώ άλλα μπορεί να χρειάζονται περισσότερη καθοδήγηση. Η καλύτερη προσέγγιση είναι αυτή που βασίζεται, όπως είπαμε, στις ανάγκες του παιδιού και την προσωπικότητά του, παρακολουθώντας πάντα τη συναισθηματική του κατάσταση.
- Δημιουργία ρουτίνας με «χώρο» για αυθορμητισμό
Είναι εφικτό να δημιουργηθεί μια ρουτίνα που θα αφήνει και χώρο για αυθορμητισμό. Για παράδειγμα, μπορεί να υπάρχει μια καθορισμένη ώρα για μελέτη, αλλά και ελεύθερος χρόνος για δημιουργικό παιχνίδι ή αθλητικές δραστηριότητες, όπου το παιδί θα έχει την ευκαιρία να εκφραστεί χωρίς περιορισμούς.
Το πρόγραμμα και η ελευθερία δεν είναι έννοιες που έρχονται σε αντίθεση μεταξύ τους. Αντιθέτως, όταν συνδυάζονται με τρόπο που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του παιδιού, μπορούν να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον που ενισχύει την ασφάλεια, την υπευθυνότητα, την ανάπτυξη της δημιουργικότητας και την αυτονομία.
