Αν είστε γονείς και έχετε δει το παιδί σας να καταρρέει μετά από μια ήττα ή να καμαρώνει υπερβολικά μετά από μια νίκη, δεν είστε οι μόνοι. Η διδασκαλία της καλής αθλητικής συμπεριφοράς είναι ένας γονεϊκός στόχος που ακούγεται απλός στη θεωρία, αλλά στην πράξη αποδεικνύεται αρκετά σύνθετος.

Διαβάστε επίσης: Να γιατί πρέπει να δίνουμε στα παιδιά την πλήρη προσοχή μας

Υπάρχει όμως μια καθησυχαστική αλήθεια. Αυτή είναι πως η καλή αθλητική συμπεριφορά είναι δεξιότητα. Μαθαίνεται με τον χρόνο, με καθοδήγηση, υπομονή και -κυρίως- με το καλό παράδειγμα. Τα παιδιά μαθαίνουν παρατηρώντας τους γονείς και τα μικρότερα αδέλφια μαθαίνουν παρακολουθώντας τη συμπεριφορά των μεγαλύτερων.

Τι σημαίνει καλή αθλητική συμπεριφορά;

Το να είναι ένα παιδί «καλός αθλητής» δεν σημαίνει να καταπιέζει τα συναισθήματά του ή να προσποιείται ότι η απογοήτευση δεν υπάρχει.  Σημαίνει να μαθαίνει να διαχειρίζεται έντονα συναισθήματα, να σέβεται τους άλλους και να διατηρεί την αυτοεκτίμησή του, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα ενός αγώνα.

Αυτά τα μαθήματα ξεπερνούν κατά πολύ τον αθλητισμό και τα παιχνίδια. Διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αντιμετωπίζουν φιλίες, σχολείο, αποτυχίες και επιτυχίες σε όλη τους τη ζωή.

Στην ουσία της η αθλητική συμπεριφορά αφορά στον χαρακτήρα. Δεν έχει να κάνει με τον προπονητή ή την ομάδα. Είναι προσωπική στάση. Ένα παιδί με καλή αθλητική συμπεριφορά δείχνει σεβασμό στους άλλους, ακολουθεί τους κανόνες, διαχειρίζεται τα συναισθήματά του και κατανοεί ότι η προσπάθεια μετράει περισσότερο από το αποτέλεσμα.

Δεν είναι μόνο το «μπράβο, καλό παιχνίδι» στο τέλος, είναι η στάση του παιδιού όταν τα συναισθήματα είναι έντονα. Αυτό περιλαμβάνει σεβασμό προς συμπαίκτες, αντιπάλους και προπονητές, σωστή ρύθμιση των συναισθημάτων στη νίκη και την ήττα, ενσυναίσθηση και δικαιοσύνη, αυτοπεποίθηση χωρίς αλαζονεία, και αποδοχή των λαθών ως μέρος της μάθησης.

Αυτές οι δεξιότητες δεν εμφανίζονται από τη μια μέρα στην άλλη. Αναπτύσσονται σταδιακά, καθώς ωριμάζει ο εγκέφαλος του παιδιού και καθώς οι ενήλικες ενισχύουν με συνέπεια τις προσδοκίες.

Γονείς: Το παράδειγμα μετράει περισσότερο από τα λόγια

Μία από τις ισχυρότερες επιρροές στην αθλητική συμπεριφορά ενός παιδιού είναι ό,τι βλέπει στο σπίτι. Τα παιδιά παρατηρούν πώς οι ενήλικες αντιδρούν στη ματαίωση, τον ανταγωνισμό και την απογοήτευση πολύ πριν μπορέσουν να τα περιγράψουν με λόγια.

Οι γονείς είναι εξαιρετικά σημαντικό να δείχνουν τη συμπεριφορά που θέλουν να δουν στα παιδιά τους. Αν ένας γονιός κατηγορεί τον διαιτητή σε έναν αγώνα, επικρίνει την άλλη ομάδα ή «καταρρέει» μετά από μια ήττα, το παιδί μαθαίνει ότι αυτές οι αντιδράσεις είναι φυσιολογικές.

Αντίθετα, όταν οι γονείς δείχνουν αξιοπρέπεια, αναγνωρίζοντας την απογοήτευση αλλά διατηρώντας τον σεβασμό τους για τους άλλους, τα παιδιά μαθαίνουν ότι τα έντονα συναισθήματα μπορούν να εκφραστούν χωρίς επιβλαβείς συμπεριφορές.