Κάθε γονιός το έχει αντιμετωπίσει: το παιδί να ζητά κάτι επίμονα και η απάντηση να πρέπει να είναι «όχι». Αν και εννοείται πως θέλουμε να είναι το παιδί μας ευτυχισμένο, πολλές φορές είναι απαραίτητο να θέσουμε όρια. Αυτό, ωστόσο, μπορεί να μας προκαλέσει ενοχές ή ένα αίσθημα αποτυχίας. Υπάρχει τρόπος να αρνούμαστε χωρίς να νιώθουμε άσχημα ή ότι στερούμε κάτι από το παιδί;
Λέμε «όχι» στο παιδί χωρίς τύψεις
Η θέσπιση ορίων είναι δείγμα αγάπης
Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να θυμόμαστε ότι τα όρια και οι κανόνες είναι απαραίτητα για την υγιή ανάπτυξη του παιδιού. Το παιδί χρειάζεται να μάθει ποια είναι και να κατανοήσει την έννοια της υπευθυνότητας. Όταν λέμε «όχι» με σεβασμό και σαφήνεια, του δείχνουμε ότι το αγαπάμε και ότι νοιαζόμαστε για την ασφάλεια και την ευημερία του.
Αντί να νιώθετε ενοχές, σκεφτείτε πως την άρνηση σαν μια επένδυση στην ασφάλεια, τη σταθερότητα και την αυτοεκτίμηση του παιδιού.
Διαβάστε επίσης: Έφηβοι: Χρειάζονται υποστήριξη, όχι πίεση για τέλειους βαθμούς
Η εξήγηση είναι το κλειδί
Το να πείτε «όχι» χωρίς να εξηγήσετε το γιατί, μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και απογοήτευση στο παιδί. Όταν το παιδί κατανοεί το λόγο πίσω από τα όρια, είναι πιο πιθανό να τα αποδεχτεί. Αν, για παράδειγμα, το παιδί θέλει να φάει γλυκό πριν το γεύμα, μπορείτε να του πείτε: «Καταλαβαίνω ότι θέλεις γλυκό, αλλά αν το φας τώρα, δεν θα έχεις χώρο για το φαγητό που είναι καλό για το σώμα σου. Θα το φάμε αργότερα, αφού φάμε το μεσημεριανό μας».
Δώστε εξηγήσεις που το παιδί μπορεί να κατανοήσει ανάλογα με την ηλικία του, χρησιμοποιώντας απλές και ξεκάθαρες προτάσεις.
Διατήρησε τον τόνο σας ήρεμο και σταθερό
Το πώς λέμε το «όχι» είναι εξίσου σημαντικό με το γιατί το λέμε. Αν το πείτε με ήρεμο και σταθερό τόνο, το παιδί θα καταλάβει ότι είναι μια απόφαση που δεν αλλάζει και δεν παίρνει συζήτηση. Αν αρχίσετε να αμφιταλαντεύεστε ή να δείχνετε αβεβαιότητα, μπορεί να προσπαθήσει να σας πείσει να αλλάξετε γνώμη.
Διατηρήστε έναν θετικό και ήρεμο τόνο φωνής, αποφεύγοντας τις απότομες ή επιθετικές αντιδράσεις.
Στροφή στην επιλογή…
Μια καλή στρατηγική είναι να προσφέρετε εναλλακτικές όταν πρέπει να αρνηθείτε κάτι. Αν το παιδί θέλει να παίξει με το τηλεκοντρόλ και εσείς δεν θέλετε να το αφήσετε, προτείνετε για παράδειγμα: «Μπορούμε να παίξουμε με το παιχνίδι σου ή να διαβάσουμε ένα βιβλίο μαζί, αν θέλεις».
Αυτό μειώνει την αντίσταση και βοηθά το παιδί να νιώσει ότι η απόφαση είναι δική του, έστω και σε περιορισμένα πλαίσια.
Μην ξεχνάτε τη συνέπεια
Η συνέπεια είναι κρίσιμη. Αν το παιδί καταλάβει ότι το «όχι» σημαίνει πραγματικά «όχι» και ότι δεν θα υποχωρήσετε, θα μάθει να το αποδέχεται. Η αντίθετη περίπτωση, να αλλάζετε δηλαδή γνώμη μετά από πιέσεις, μπορεί να οδηγήσει σε μπέρδεμα και σε συνεχείς αντιπαραθέσεις.
Ανταμείψε την καλή συμπεριφορά
Όταν το παιδί κατανοεί το «όχι» και ανταποκρίνεται με θετική συμπεριφορά, είναι σημαντικό να το ενθαρρύνετε. Αυτό του δείχνει ότι η υπευθυνότητα και η συνεργασία επιβραβεύονται.
Αντί λοιπόν να εστιάζετε μόνο στο αρνητικό, αναγνωρίστε και επιβραβεύστε την αποδοχή της άρνησης.
