Αν έχετε παιδί στην προεφηβεία ή στο γυμνάσιο, το πιθανότερο είναι να το έχετε ακούσει να λέει «6-7» (six-seven). Συνήθως τα παιδιά το λένε γελώντας, το συνοδεύουν με μια χειρονομία και το επαναλαμβάνουν σαν κωδικό.
Οι ενήλικες συνήθως ρωτούν: «Τι σημαίνει;» και η απάντηση που παίρνουν είναι… «Τίποτα».
Διαβάστε επίσης: Έφηβοι: Είναι η ενσυναίσθηση ο δρόμος για την ευτυχία;
Αφού δεν σημαίνει τίποτα γιατί είναι τόσο δημοφιλές;
Στη γλωσσολογία υπάρχει μια βασική διάκριση ανάμεσα σε δύο είδη νοήματος:
-
Σημασιολογικό νόημα: αυτό που λέει το λεξικό.
Το 6 είναι ένας αριθμός. Το 7 είναι ένας αριθμός. Το «6-7» μπορεί να σημαίνει ποσότητα (π.χ. «6-7 μπισκότα»). -
Κοινωνικό νόημα: αυτό που έχει η λέξη για εσένα ως ομιλητή.
Ποιος είσαι, με ποια ομάδα ανήκεις, τι στάση κρατάς.
Το «6-7» δεν έχει σχεδόν καθόλου σημασιολογικό νόημα, αλλά έχει πολύ ισχυρό κοινωνικό νόημα.
Όταν ένα παιδί λέει «6-7», δεν προσπαθεί να μεταδώσει πληροφορία. Προσπαθεί να πει: «Είμαι μέσα. Ανήκω. Είμαι μέρος αυτής της παρέας».
Ένας κωδικός ένταξης
Η σύγχρονη κοινωνιογλωσσολογία δείχνει ότι οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τη γλώσσα όχι μόνο για να πουν πράγματα, αλλά για να τοποθετηθούν κοινωνικά.
Όπως:
-
ο τρόπος που ντύνεσαι,
-
η μουσική που ακούς,
-
οι λέξεις που χρησιμοποιείς,
όλα λειτουργούν σαν σήματα ταυτότητας.
Το «6-7» είναι ένα τέτοιο σήμα. Όποιος το καταλαβαίνει και το χρησιμοποιεί, δηλώνει ότι ανήκει στη συγκεκριμένη ηλικιακή και διαδικτυακή κουλτούρα. Όποιος ρωτά «τι σημαίνει;», αποκαλύπτει ότι είναι… εκτός.
Γιατί αυτό συμβαίνει κυρίως στα παιδιά 10–14 ετών;
Έρευνες από πανεπιστήμια στις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Ευρώπη δείχνουν ότι η προεφηβεία και η πρώιμη εφηβεία είναι η περίοδος όπου:
-
η ανάγκη για κοινωνική αποδοχή κορυφώνεται
-
η ταυτότητα αρχίζει να αποσυνδέεται από την οικογένεια
-
η γλώσσα γίνεται εργαλείο «ποιοι είμαστε»
Σε αυτή την ηλικία, τα παιδιά αναζητούν τρόπους να ξεχωρίσουν από τους γονείς τους αλλά και από τα μικρότερα παιδιά. Η δημιουργία ή υιοθέτηση λέξεων που οι μεγάλοι δεν καταλαβαίνουν είναι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους να το πετύχουν.
Το «6-7» λειτουργεί όπως παλιότερα λειτουργούσαν άλλες λέξεις-μόδες, ατάκες ή ήχοι:
δεν είναι εκεί για να εξηγούν τον κόσμο, αλλά για να δημιουργούν ομάδα.
Το ίντερνετ επιταχύνει αυτό το φαινόμενο
Μελέτες σε επιστημονικά περιοδικά για την παιδική ανάπτυξη δείχνουν ότι σήμερα τα παιδιά μπαίνουν σε διαδικτυακές κοινότητες πολύ νωρίτερα από προηγούμενες γενιές. Αυτό σημαίνει ότι:
-
οι γλωσσικές μόδες διαδίδονται αστραπιαία
-
τα «εσωτερικά αστεία» γίνονται παγκόσμια
-
η ανάγκη για ψηφιακή ένταξη ξεκινά νωρίτερα
Έτσι, φαινόμενα όπως το «6-7» εμφανίζονται σε μικρότερες ηλικίες και εξαπλώνονται πολύ πιο γρήγορα.
Σύμφωνα με την αναπτυξιακή ψυχολογία και τη γλωσσολογία, αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.