Τι κάνουμε όταν το παιδί φοβάται το σκοτάδι, τον αποχωρισμό ή το σχολείο…;

Ο φόβος είναι ένα φυσιολογικό και αναμενόμενο συναίσθημα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης κάθε παιδιού, καθώς βοηθά στη διαχείριση τυχόν κινδύνων και άγνωστων καταστάσεων. Ωστόσο, οι φοβίες, όπως ο φόβος του σκοταδιού, του αποχωρισμού ή του σχολείου, μπορεί να προκαλέσουν ιδιαίτερη ανησυχία τόσο στους γονείς όσο και στα ίδια τα παιδιά. Η κατανόηση του φόβου και η υποστήριξη του παιδιού με κατάλληλες στρατηγικές είναι σημαντική για την ψυχολογική του υγεία. Ας δούμε πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτούς τους φόβους με ηρεμία και υπομονή.

Διαβάστε επίσης: Παιδιά: Γιατί πολλά είναι επιλεκτικά στο φαΐ;

1. Φόβος του σκοταδιού

Ο φόβος του σκοταδιού είναι πολύ κοινός στην παιδική ηλικία. Συνήθως, τα παιδιά φοβούνται το σκοτάδι λόγω της αδυναμίας τους να αντιληφθούν ή να ελέγξουν ό,τι συμβαίνει γύρω τους όταν δεν υπάρχει φως. Αυτός ο φόβος μπορεί να είναι πιο έντονος σε μικρότερες ηλικίες, αλλά και μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να τον βιώσουν.

Τι να κάνουμε:

• Σταδιακή έκθεση: Μην πιέζετε το παιδί να μείνει μόνο του στο σκοτάδι απότομα. Ξεκινήστε με μικρές αλλαγές, όπως το να σβήσετε το φως σε μέρη του δωματίου και να αφήσετε το παιδί να καταλάβει ότι δεν υπάρχει τίποτα κακό.
• Χρησιμοποιήστε μικρά φωτάκια: Αν το παιδί αισθάνεται ασφαλέστερο με λίγο φως, βάλτε ένα απαλό λαμπάκι για να φωτίζει το δωμάτιο και να του προσφέρει ένα αίσθημα ασφάλειας.
• Συζητήστε για τους φόβους του: Ρωτήστε το παιδί γιατί φοβάται το σκοτάδι και επιβεβαιώστε τα συναισθήματά του. Η αποδοχή του φόβου χωρίς να τον απορρίψετε είναι πολύ σημαντική.
• Δημιουργήστε θετικές εικόνες: Αντί να επικεντρωθείτε στο φόβο του σκοταδιού, δημιουργήστε ιστορίες ή παιχνίδια που να περιλαμβάνουν το σκοτάδι με θετικό τρόπο, για να του δείξετε ότι δεν είναι κάτι επικίνδυνο.

2. Φόβος αποχωρισμού

Ο φόβος του αποχωρισμού από τους γονείς ή τους φροντιστές είναι ιδιαίτερα έντονος στα μικρότερα παιδιά, ειδικά όταν ξεκινούν το σχολείο για πρώτη φορά. Αυτός ο φόβος μπορεί να εκδηλωθεί με κλάματα, θυμό ή άρνηση να αποχωριστεί το παιδί τους γονείς του.

Τι να κάνουμε:

• Αναγνώριση και υποστήριξη: Αναγνωρίστε ότι ο φόβος του παιδιού είναι πραγματικός και ότι είναι φυσιολογικό να αισθάνεται άγχος κατά τη διάρκεια του αποχωρισμού. Δείξτε κατανόηση και υπομονή.
• Σταδιακή απομάκρυνση: Αν το παιδί φοβάται να μείνει μακριά από εσάς, μπορείτε να κάνετε την απομάκρυνση πιο σταδιακή. Ξεκινήστε με σύντομες περιόδους απομάκρυνσης και στη συνέχεια αυξάνετε τον χρόνο που περνάει μακριά σας.
• Σταθερό πρόγραμμα: Δημιουργήστε μια καθημερινή ρουτίνα αποχωρισμού που να είναι σταθερή και προβλέψιμη για το παιδί. Αποχαιρετήστε το με αγάπη και βεβαιωθείτε ότι το παιδί καταλαβαίνει ότι θα επιστρέψετε.
• Αναγνώριση των συναισθημάτων: Ενθαρρύνετε το παιδί να εκφράσει τα συναισθήματά του και συζητήστε για τις αγωνίες του. Διαβεβαιώστε το ότι ο αποχωρισμός είναι προσωρινός και ότι θα είστε πάντα εκεί όταν επιστρέψει.

3. Φόβος του σχολείου

Ο φόβος του σχολείου είναι συχνός, ιδίως όταν το παιδί αντιμετωπίζει νέες καταστάσεις, όπως την πρώτη μέρα του σχολείου, ή όταν υπάρχουν δύσκολες σχέσεις με συμμαθητές ή δασκάλους. Ο φόβος αυτός μπορεί να εκδηλωθεί με άρνηση να πάει σχολείο, άγχος ή σωματικά συμπτώματα όπως κοιλιακός πόνος ή πονοκέφαλος.

Τι να κάνουμε:

• Δημιουργία θετικής εικόνας για το σχολείο: Μιλήστε στο παιδί για τα θετικά του σχολείου, όπως οι φίλοι, τα παιχνίδια και οι νέες εμπειρίες. Κάντε το να νιώσει ότι το σχολείο είναι ένας ασφαλής χώρος για να μάθει και να διασκεδάσει.
• Προετοιμασία για τη μετάβαση: Προετοιμάστε το παιδί για τις αλλαγές που θα συμβούν στο σχολείο. Αν γνωρίζει τι να περιμένει, θα αισθάνεται λιγότερο ανήσυχο. Μιλήστε του για τη νέα καθημερινή ρουτίνα και πώς θα περάσει τη μέρα του.
• Αντιμετώπιση της κοινωνικής ανησυχίας: Αν το παιδί έχει άγχη σχετικά με τις σχέσεις με άλλους μαθητές, ενθαρρύνετέ το να συμμετέχει σε δραστηριότητες που προάγουν την κοινωνικοποίηση, όπως ομαδικά παιχνίδια.
• Υποστήριξη και ενθάρρυνση: Ενισχύστε το παιδί με θετικά λόγια και προσφέρετε του την αναγνώριση που του αξίζει για κάθε μικρή επιτυχία στο σχολείο. Η υποστήριξή σας είναι κρίσιμη για την οικοδόμηση της αυτοεκτίμησης του.