Η ώρα του φαγητού μπορεί να μετατραπεί σε πεδίο μάχης όταν το παιδί σας είναι επιλεκτικό με τις τροφές και τις γεύσεις. Αν αναρωτιέστε πώς να κάνετε την ώρα του γεύματος πιο εύκολη και ευχάριστη για όλη την οικογένεια, και κυρίως πως να βοηθήσετε το παιδί να ξεπεράσει κάποιες μικρές διατροφικές ιδιοτροπίες, υπάρχουν λύσεις.
Διαβάστε επίσης: Παιδιά: Επηρεάζεται το IQ τους από αυτά που τρώνε;
Πρώτος τύπος: Εκείνος που φαγητά που ήταν τα αγαπημένα του, ξαφνικά δεν τον ενδιαφέρουν
Ήσασταν περήφανοι για το πόσο καλά έτρωγε το παιδί σας, μέχρι που ξαφνικά, γύρω στην ηλικία των 2, άρχισε να απορρίπτει όλα τα αγαπημένα του φαγητά; Η ώρα του φαγητού έγινε μια καθημερινή μάχη και αναρωτιέστε αν όλα όσα κάνατε για να το συνηθίσετε σε νέες γεύσεις πήγαν χαμένα.
Σύμφωνα με έρευνες, τα παιδιά περνούν από μια φυσική φάση όπου η όρεξή τους μειώνεται καθώς επιβραδύνεται η ανάπτυξή τους. Επίσης, αρχίζουν να έχουν περισσότερη αυτονομία και έλεγχο πάνω στα φαγητά τους, κάτι που τους δίνει τη δυνατότητα να κάνουν επιλογές. Αν το παιδί σας αρνείται να φάει κάτι που του άρεσε πριν, μην το απορρίψετε εντελώς από το μενού. Προσφέρετε το ξανά σε διαφορετικές μορφές ή με νέα παρουσίαση, χωρίς να το πιέζετε.
Δεύτερος τύπος: Εκείνος που του αρέσει μόνο το απλό φαγητό
Τα 2χρονα συχνά έχουν μια ισχυρή προτίμηση για απλά φαγητά όπως ψωμί με βούτυρο, δημητριακά με γάλα και κρουασάν. Και αν προσπαθήσετε να τους προσφέρετε κάτι πιο σύνθετο, όπως αυγά ή λαχανικά, η αντίδραση είναι άμεση. Οι μικροί έχουν μια φυσική αποστροφή προς τις έντονες γεύσεις, όπως τα λαχανικά.
Προσπαθήστε να εισαγάγετε πιο σύνθετες γεύσεις σταδιακά. Αν το παιδί αγαπά τα σκέτα μακαρόνια, δοκιμάστε να προσθέσετε λίγο ελαιόλαδο ή τυρί. Μην κάνετε τις αλλαγές απότομες και μην ανακοινώνετε τις αλλαγές, αφήστε το παιδί να τις ανακαλύψει σιγά-σιγά.
Τρίτος τύπος: Το παιδί που πίνει περισσότερο από ό,τι τρώει
Τα παιδιά αυτής της κατηγορίας προτιμούν να πίνουν γάλα ή χυμούς παρά να φάνε φαγητό. Μπορεί να περάσουν ολόκληρη την ημέρα πίνοντας, χωρίς να ενδιαφέρονται για το φαγητό. Μια εξήγηση σε αυτή τη συμπεριφορά είναι ότι τα μικρά παιδιά προτιμούν να ασχολούνται με παιχνίδια και δραστηριότητες παρά με το φαγητό, με αποτέλεσμα να προτιμούν πιο άμεσες λύσεις.
Μπορείτε σταδιακά να περιορίστε την κατανάλωση γάλακτος και άλλων υγρών κατά τη διάρκεια των γευμάτων και να προσφέρετε λίγο νερό πριν από αυτό. Επίσης, θέστε μικρούς χρονικούς περιορισμούς, ζητώντας από το παιδί να παραμείνει στο τραπέζι για λίγο περισσότερο χρόνο, για να καταλάβει τη σημασία της συνεχιζόμενης προσπάθειας.
Τέταρτος τύπος: Ο πολύ ευαίσθητος με τις υφές στο φαγητό
Παιδιά που είναι ευαίσθητα στην υφή του φαγητού συχνά αποφεύγουν τροφές όπως τα καρότα, τα αγγούρια ή το γιαούρτι λόγω της υφής τους. Η δυσφορία με τις υφές είναι φυσιολογική για τα μικρά παιδιά, καθώς τα σαγόνια και οι μύες του στόματος τους δεν έχουν αναπτυχθεί πλήρως. Προσπαθήστε λοιπόν να εισαγάγετε τα τρόφιμα σε πιο μαλακές μορφές, αντί για ωμά, και αφήστε το παιδί να τα δοκιμάσει σε μικρές ποσότητες.
Πέμπτος τύπος: Εκείνος που αντιδρά «δραματικά»
Αυτό το παιδί περιορίζει τη διατροφή του σε μόνο λίγες τροφές και όταν προσπαθείτε να του προσφέρετε κάτι νέο, συχνά κάνει γκριμάτσες ή έχει υπερβολικές αντιδράσεις, κάτι που το καθιστά λιγότερο πιθανό να δοκιμάσει νέες γεύσεις. Για να το βοηθήσετε, προσπαθήστε να του γνωρίσετε νέα φαγητά χωρίς πίεση. Επίσης, κάντε το μέρος της προετοιμασίας του φαγητού, ώστε να γίνει πιο οικείο και να μειωθεί το άγχος του.