Το να μειώσουν λίγο οι γονείς τον χρόνο που κάνουν τα παιδιά τους streaming δεν είναι τιμωρία, είναι μια προσπάθεια να τους δώσουν κάτι που ίσως να μην συνειδητοποιούν ότι είχαν χάσει.
Διαβάστε επίσης: Σνακ για μετά το σχολείο: «Μικρά γεύματα» για να γεμίσουμε τις μπαταρίες τους
Κάνοντας κάτι τέτοιο, μπορούμε να τους προσφέρουμε την εμπειρία της αναμονής, της αίσθησης που έχει κάποιος όταν δεν ελέγχει τα πάντα και την αξία του να κάνει κανείς υπομονή και να έχει ανθεκτικότητα στα κομμάτια της ζωής που δεν είναι και τόσο ευχάριστα.
1. Η βαρεμάρα είναι το σημείο όπου γεννιέται η δημιουργικότητα
Το streaming σκότωσε τη βαρεμάρα. Υπάρχει πάντα κάτι να δούμε. Πάντα άλλο ένα επεισόδιο. Πάντα ένας αλγόριθμος που μας προτείνει τι να καταναλώσουμε μετά. Αλλά η βαρεμάρα είναι απαραίτητη. Εκεί γεννιέται η φαντασία. Εκεί τα παιδιά εφευρίσκουν παιχνίδια, φτιάχνουν κατασκευές, δημιουργούν ιστορίες. Έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά που βιώνουν συχνά βαρεμάρα αναπτύσσουν καλύτερες δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων.
Η βαρεμάρα αναγκάζει τον εγκέφαλο να δημιουργήσει δική του ψυχαγωγία. Όταν δεν έχει νέο επεισόδιο, παραπονιούνται για δέκα λεπτά. Μετά ζωγραφίζουν. Παίζουν έξω. Κατασκευάζουν. Μαθαίνουν να διασκεδάζουν μόνα τους.
2. Μαθαίνουν να περιμένουν
Όταν μπορεί κάποιος να δει ολόκληρη σεζόν μονομιάς, δεν μαθαίνει ποτέ να περιμένει. Τα παιδιά καλό θα ήταν να μπορούνε να περιμένουν μία εβδομάδα για το επόμενο επεισόδιο της αγαπημένης τους σειράς, όπως γινόταν παλαιότερα. Έτσι, αναπτύσσουν την ικανότητα να σκέφτονται τι θα συμβεί στη συνέχεια και χτίζουν προσμονή για αυτό που ακολουθεί. Η ικανότητα να αντέχει κάποιος την καθυστέρηση της ικανοποίησης είναι βασική δεξιότητα ζωής.
3. Όταν όλοι βλέπουν το ίδιο, δημιουργείται σύνδεση
Παλιά, όλοι έβλεπαν τα ίδια πράγματα την ίδια στιγμή. Τη Δευτέρα στο σχολείο συζητούσαν για το επεισόδιο της Κυριακής. Υπήρχε κοινή εμπειρία. Κοινή αναμονή. Το streaming το διέλυσε αυτό. Τώρα ο καθένας βλέπει κάτι διαφορετικό, σε διαφορετικό χρόνο. Ίσως, αν τα παιδιά ιαποκοπούν λίγο από αυτό, καταφέρουν να νιώσουν πώς είναι να συμμετέχει κάποιος σε κάτι συλλογικό. Να μοιράζεται μια ιστορία με άλλους ταυτόχρονα.
4. Μαθαίνουν να αντέχουν τα «δύσκολα» κομμάτια
Με το streaming μπορούμε να παραλείψουμε τα πάντα. Βαρετή εισαγωγή; Skip. Αργό επεισόδιο; Next. Άβολη σκηνή; Fast forward. Η ζωή όμως δεν έχει κουμπί παράλειψης. Ίσως τα παιδιά να χρειάζεται να βλέπουν ολόκληρο το επεισόδιο. Τα αργά μέρη. Τις σκηνές που προκαλούν αμηχανία. Να μαθαίνουν ότι δεν προσφέρουν όλα τα πράγματα στη ζωή άμεση ευχαρίστηση.
5. Ανακαλύπτουν το γούστο τους, δεν τους το «σερβίρει» αλγόριθμος
Οι αλγόριθμοι δείχνουν στα παιδιά όλο και περισσότερο από το ίδιο και το ίδιο. Έρευνες δείχνουν ότι εκείνα που μεγαλώνουν με αλγοριθμικές προτάσεις αναπτύσσουν πιο στενά ενδιαφέροντα. Σπανιότερα πέφτουν πάνω σε κάτι τυχαία ή βλέπουν κάτι επειδή «έτυχε» και όχι επειδή μια μηχανή το προέβλεψε.
6. Μαθαίνουν ότι τα καλά πράγματα θέλουν χρόνο
Αν μια σειρά δεν μας κερδίσει στα πρώτα πέντε λεπτά, με το streaming απλώς φεύγουμε. Αλλά πολλές από τις καλύτερες ιστορίες χτίζονται αργά. Ίσως, κάνοντας λίγη αποχή από αυτή τη συνήθεια, το παιδί μάθει η αξία των πραγμάτων δεν φαίνεται πάντα αμέσως.
7. Μαθαίνουν τι σημαίνει να χάνουμε κάτι
Με το streaming τίποτα δεν χάνεται. Όλα μας περιμένουν. Αλλά στη ζωή, αν δεν είναι κάποιος παρών, χάνει. Ίσως μπορείτε να δοκιμάσετε να τους διδάξετε τη σημασία της παρουσίας, να καταλάβουν ότι αν δεν είναι εκεί όταν παίζει το επεισόδιο, το χάνουν.
8. Ξαναχτίζουν την προσοχή τους
Τα παιδιά έχουν χάσει τη συγκέντρωσή τους. Δεν μπορούν να δουν κάτι μερικά συνεχόμενα λεπτά, χωρίς να κοιτάξουν το κινητό. Τι θα γινόταν, όμως, αν δεν υπήρχε pause ή rewind; Αν δεν μπορούσαν να το βάλουν στο γρήγορο; Έτσι ίσως να μάθαιναν πως πρέπει να είναι παρόντα και σιγά σιγά, η συγκέντρωσή τους μπορεί να βελτιωνόταν.
9. Ο πιο δύσκολος δρόμος μερικές φορές είναι ο καλύτερος
Το streaming είναι πιο βολικό. Αντικειμενικά. Αλλά η ευκολία δεν είναι πάντα καλύτερη. Μερικές φορές οι περιορισμοί δημιουργούν αξία. Η αναμονή δημιουργεί ικανοποίηση. Η βαρεμάρα δημιουργεί φαντασία. Η κοινή θέαση δημιουργεί σύνδεση.