Οικονομική πίεση, κοινωνικές εντάσεις, εικόνες κρίσεων από κάθε γωνιά του πλανήτη. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι φτιαγμένος να αντιδρά στην απειλή — όχι όμως να ζει μόνιμα μέσα σε αυτήν. Όταν εκτιθέμεθα καθημερινά σε ανησυχητικές πληροφορίες, το νευρικό μας σύστημα ενεργοποιεί τον γνωστό μηχανισμό «μάχης ή φυγής». Η καρδιά επιταχύνει, η αναπνοή γίνεται ρηχή, η σκέψη επικεντρώνεται στον κίνδυνο. Αν αυτή η κατάσταση παρατείνεται, μετατρέπεται σε χρόνιο στρες. Για έναν ενήλικα, αυτό σημαίνει κόπωση, ευερεθιστότητα, δυσκολία συγκέντρωσης. Για τα παιδιά μπορεί να σημαίνει κάτι περισσότερο…
Η δύναμη της ερώτησης
Συχνά θεωρούμε ότι πρέπει να εξηγήσουμε τα πάντα.
Διαβάστε επίσης: Σχολείο: Καιρός το παιδί να αναπτύξει αυτοπεποίθηση & ανεξαρτησία
Στην πραγματικότητα, το πρώτο βήμα είναι να ρωτήσουμε:
«Τι έχεις ακούσει;»
«Σε ανησυχεί κάτι;»
Τα παιδιά μπορεί να έχουν αποσπασματικές ή υπερβολικές πληροφορίες. Ακούγοντας πρώτα, διορθώνουμε χωρίς να τρομάζουμε. Αναγνωρίζουμε το συναίσθημα χωρίς να το μεγεθύνουμε.
Και κάτι ακόμη: οι συζητήσεις δεν χρειάζεται να διαρκούν ώρες. Λίγα λεπτά ουσιαστικής παρουσίας είναι συχνά αρκετά.
Ακούμε τα παιδιά
Όταν τα παιδιά κάνουν μια ερώτηση, είναι σημαντικό να κάνετε μια μικρή παύση. Μην βιαστείτε να τους δώσετε υπερβολικές πληροφορίες ή να επεκταθείτε σε θέματα που δεν έχουν ζητήσει. Απαντήστε ακριβώς στην ερώτηση που έκαναν, και μόνο σε αυτήν.
Ως γονείς, συχνά νιώθουμε την ανάγκη να δώσουμε όλο το υπόβαθρο για ένα θέμα, υπεραναλύοντας, όμως τα παιδιά χρειάζονται συνήθως μια απλή, ξεκάθαρη απάντηση. Κάτι παραπάνω, μπορεί να τους προκαλέσει σύγχυση και να τα μπερδέψει περισσότερο. Με μια άμεση απάντηση όμως, νιώθουν πιο ασφαλή και δεν κατακλύζονται από πληροφορίες που μπορεί να τους τρομάξουν ή να τους μπερδέψουν.
Μια καλή πρακτική είναι να μιλάτε όταν το παιδί δείχνει ενδιαφέρον ή κάνει ερωτήσεις. Αν δεν ρωτά, είναι εντάξει να ζήσει την αθωότητά του για λίγο ακόμα.
Σήμερα, με το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα παιδιά έχουν εύκολη πρόσβαση στην πληροφόρηση. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά σημαντικό να έχετε οικοδομήσει μια σχέση εμπιστοσύνης, ώστε να μπορούν να απευθυνθούν σε εσάς όταν κάτι τους απασχολεί.
Τα παιδιά απευθύνονται στους ενήλικες που εμπιστεύονται για να μάθουν πώς να σκέφτονται και να αισθάνονται για ένα συγκεκριμένο θέμα. Αν νομίζουν ότι είναι ταμπού να το αναφέρουν, μπορεί να συγκρατήσουν τις ερωτήσεις ή τα συναισθήματά τους ή να αναζητήσουν πληροφορίες από μια αναξιόπιστη πηγή.
Ο νούμερο ένα στόχος των δύσκολων συζητήσεων με τα παιδιά είναι η προώθηση της ανοιχτής και ειλικρινούς επικοινωνίας. Να είστε μια συνεπής και υποστηρικτική παρουσία για τα παιδιά. Αφήστε τα να έρθουν σε εσάς όταν αισθανθούν άνετα.
Ο κόσμος πιθανόν θα συνεχίσει να είναι θορυβώδης. Το σπίτι, όμως, πρέπει να παραμένει ένας χώρος ρύθμισης και ασφάλειας…