Η σύγχρονη πατρότητα απαιτεί πολλά. Οι μπαμπάδες καλούνται να έχουν συναισθηματική διαθεσιμότητα, σταθερότητα, να έχουν χρόνο για παιχνίδι με το παιδί και καλή  συνεργασία με τη σύντροφο. Σε όλα αυτά προστίθεται και η αγωνία για επαγγελματική επιτυχία.

Διαβάστε επίσης: Μπαμπάδες: Η ζεστασιά προς το μωρό βοηθά την υγεία τους

Τι γίνεται, όμως, όταν οι μπαμπάδες νιώθουν ότι του λείπει κάτι; Τι είναι τα λεγόμενα «dad gaps», τα «κενά» που κάνουν την πατρότητα πιο δύσκολη απ’ όσο χρειάζεται;

Τι είναι τα «dad gaps»;

Είναι κάποια «χάσματα» που έχουν οι σύγχρονοι μπαμπάδες σε τομείς στους οποίους δεν έχουν αρκετά εργαλεία, υποστήριξη ή σαφήνεια για να μετατρέψουν τις καλές προθέσεις σε καθημερινή πράξη. Δεν έχει να κάνει με την αγάπη για το παιδί τους ή με τη φροντίδα που του παρέχουν. Οι ειδικοί έχουν βρει 6 τέτοια «κενά». Τα καλά νέα; Δεν χρειάζεται να καλυφθούν και τα έξι. Ακόμα και αν αλλάξουν ένα ή δύο, μπορούν να βελτιώσουν το κλίμα ολόκληρου του σπιτιού.

Ποια από τις παρακάτω φράσεις σας εκφράζει περισσότερο;

  • Είμαι με τα παιδιά μου, αλλά το μυαλό μου είναι αλλού. (Χάσμα χρόνου)
  • Αμφιβάλλω για τον εαυτό μου στο σπίτι περισσότερο απ’ ό,τι στη δουλειά. (Χάσμα αυτοπεποίθησης)
  • Δεν έχω άλλους μπαμπάδες να μοιραστώ τους φόβους μου. (Χάσμα «αδελφικότητας»)
  • Με τη σύντροφό μου τσακωνόμαστε διαρκώς για τα ίδια γονεϊκά θέματα. (Χάσμα συνεργασίας)
  • Τα παιδιά με βλέπουν ως πρότυπο, αλλά εγώ από ποιον μαθαίνω; (Χάσμα προτύπου)
  • Λέω ότι θα είμαι πιο συνειδητός και λιγότερο αντιδραστικός, αλλά σπάνια το πετυχαίνω. (Χάσμα κληρονομιάς)

1. Το χάσμα χρόνου (The time gap)

Δεν υπάρχει ποτέ αρκετός χρόνος. Δουλειά, οικογένεια, προσωπικές υποχρεώσεις. Και πάντα υπάρχει η ενοχή του «δεν κάνω αρκετά».

Μικρές αλλαγές:

Έστω και 10 λεπτά απόλυτης παρουσίας με το παιδί. Χωρίς κινητό. Το παιδί διαλέγει τη δραστηριότητα. Προγραμματίστε χρόνο αποφόρτισης για σας και δώστε τον ίδιο χώρο και στη σύντροφό σας.

2. Το χάσμα αυτοπεποίθησης (The confidence gap)

Οι μπαμπάδες θέλουν να είναι ήρεμοι και σταθεροί, αλλά η πατρότητα είναι ένα καθημερινό τεστ αντοχής.

Μικρές αλλαγές:

Ετοιμάστε μια «προβαρισμένη απάντηση» για τις δύσκολες στιγμές (ύπνος, οθόνες, καβγάδες). Εξασκήστε την όταν είστε ήρεμοι. Όταν κάνετε λάθος, ζητήστε συγγνώμη και επανασυνδεθείτε. Η αποκατάσταση χτίζει αυτοπεποίθηση.

3. Το χάσμα «αδελφικότητας» (The brotherhood gap)

Πολλοί μπαμπάδες πορεύονται μόνοι. Χωρίς δίκτυο, κάθε δυσκολία μοιάζει προσωπική αποτυχία.

Μικρή αλλαγή:

Στείλτε ένα ειλικρινές μήνυμα σε έναν μπαμπά που εκτιμάτε. Μοιραστείτε αυτό που σας βαραίνει με κάποιον που μπορεί να περνάει τα ίδια. Δεν χρειάζεστε την τέλεια λύση, χρειάζεστε στήριξη και κατανόηση.

4. Το χάσμα συνεργασίας – συν-γονεϊκότητας (The co-parenting gap)

Συχνά οι γονείς δεν διαφωνούν ακριβώς για το παιδί, αλλά για το τι σημαίνει η συμπεριφορά του.

Η λύση;

Συνεννόηση με τη σύντροφο σε άλλο δωμάτιο, όχι στο τραπέζι, όταν είστε όλοι μαζί. Μην διαφωνείτε μπροστά στα παιδιά. Συζητήστε ήρεμα αργότερα.

5. Το χάσμα προτύπου (The role model gap)

Οι περισσότεροι δεν μεγάλωσαν με «οδηγό» για τη σύγχρονη πατρότητα. Οι γονείς τους ήταν διαφορετικοί μπαμπάδες από εκείνους και έτσι δεν διδάχτηκαν από κάποιον για το πώς να είναι «σωστοί», με βάση τα νέα πρότυπα ανατροφής.

Μικρή αλλαγή:

Διαλέξτε έναν πατέρα που έχει αυτό τον ρόλο λίγο περισσότερο καιρό από εσάς και έναν που περνά παρόμοια φάση. Κάντε τους συγκεκριμένες ερωτήσεις. Η καθοδήγηση μειώνει την αμφιβολία.

6. Το χάσμα κληρονομιάς (The legacy gap)

Οι γονείς επιθυμούν για τα παιδιά τους την επιτυχία, όχι μόνο τώρα, αλλά και στο μέλλον. Όμως η καθημερινότητα μάς εγκλωβίζει στη «λειτουργία επιβίωσης».

Μικρή αλλαγή:

Γράψτε ένα σύντονο «γράμμα κληρονομιάς» στο παιδί σας.

  • Ποιος είστε σήμερα ως πατέρας;
  • Ποιος προσπαθείτε να γίνετε;
  • Ποια μία μικρή δέσμευση γεφυρώνει το χάσμα;

Αν θέλετε, μοιραστείτε το μαζί του. Τα παιδιά συγκινούνται όταν βλέπουν ότι προσπαθούμε!