Όλοι οι γονείς ξέρουν πως κάθε παιδί είναι διαφορετικό και με το δικό του ρυθμό ανάπτυξης. Και αυτό αφορά και το πότε αρχίζουν να μιλούν, κάποια ξεκινούν νωρίς, άλλα πιο αργά. Σε κάθε περίπτωση οι ειδικοί αναφέρουν ότι η ομιλητικότητα ενός παιδιού μπορεί να είναι μερικές φορές εξαντλητική, αλλά είναι δείγμα περιέργειας, μάθησης και νοητικής ανάπτυξης.
Διαβάστε επίσης: Παιχνίδι: Πόσο σημαντικό είναι να αφήνουμε το παιδί να το καθοδηγεί;
Γιατί είναι καλό σημάδι αν το παιδί είναι ομιλητικό;
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα παιδιά που μιλούν νωρίς ή εκφράζονται συνεχώς μέχρι τα δύο τους χρόνια συχνά διαθέτουν υψηλή νοημοσύνη και έντονη περιέργεια για τον κόσμο. Η συνεχής ομιλία τους μπορεί να είναι και τρόπος να επεξεργάζονται τις σκέψεις τους.
Τα νήπια γύρω στα 3-4 χρόνια συνήθως ρωτούν πολύ και μιλούν για ποικίλα θέματα. Αν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας μιλά για πολλά διαφορετικά πράγματα, δεν είναι πρόβλημα—είναι η φυσική του διαδικασία μάθησης και ανάπτυξης.
Πώς να διδάξετε στο παιδί σας πότε είναι ώρα για ησυχία
Η εκμάθηση της σιωπής δεν σημαίνει καταπίεση. Αντίθετα, μπορείτε να συνδυάσετε λεκτικά και σωματικά σήματα για να δείξετε στο παιδί πότε είναι η στιγμή να ηρεμήσει:
-
Ψιθυρίστε υπενθυμίσεις: Δείξτε στο παιδί τη διαφορά έντασης της φωνής με ήρεμους ψιθύρους.
-
Χρησιμοποιήστε χειρονομίες: Κλείστε απαλά τα χέρια σας πάνω στο στόμα σας σαν σιωπηλή ένδειξη ότι ήρθε η στιγμή να σταματήσει η φλυαρία.
-
Εξηγήστε το «γιατί»: Πείτε στο παιδί γιατί ορισμένες στιγμές απαιτούν σιωπή — π.χ. δεν μιλάμε στο θέατρο, αλλά μπορούμε στο σπίτι βλέποντας τηλεόραση. Η κατανόηση του λόγου βοηθά τα παιδιά να θυμούνται και να εφαρμόζουν τον κανόνα.
Επίσης, ιδιαίτερα χρήσιμη είναι η χρήση σύντομων προτάσεων. Εξηγήστε στο παιδί ότι μπορεί να χρησιμοποιεί σύντομες προτάσεις, χωρίς να χάνει νόημα. Έτσι μαθαίνει ότι δεν χρειάζεται πάντα μεγάλες φράσεις για να εκφράσει τις σκέψεις του. Με αυτόν τον τρόπο, το παιδί προσαρμόζει την ομιλία του ανάλογα με τον χώρο και την κατάσταση, χωρίς να περιορίζει την περιέργεια και τη δημιουργικότητά του.
Χρόνος αναμονής και ήσυχο παιχνίδι
Δημιουργήστε «χρόνο αναμονής» στις συνομιλίες. Τα παιδιά συχνά μιλούν πολύ γιατί φοβούνται ότι δεν θα έχουν άλλη ευκαιρία να εκφραστούν. Περιορίστε τις διακοπές και ενθαρρύνετε μικρά διαλείμματα ησυχίας.
Επιπλέον, το ήσυχο, ανεξάρτητο παιχνίδι είναι σωτήριο για τους γονείς. Δώστε στο παιδί ένα παζλ, ζωγραφική ή κούκλες. Μπορεί να καθίσει για μισή ώρα ήσυχα, ενώ εσείς ολοκληρώνετε τη δουλειά σας ή ξεκουράζεστε.