Όταν οι γονείς χωρίζουν, η πρόκληση δεν είναι μόνο να αναδιαμορφώσουν τη δική τους ζωή, αλλά και να δημιουργήσουν ένα νέο πλαίσιο συνεργασίας για τα παιδιά τους. Σε μια πρόσφατη συνέντευξη, η Τζένιφερ Γκάρνερ μίλησε ανοιχτά για την εμπειρία της να μεγαλώνει τα τρία παιδιά της μαζί με τον πρώην σύζυγό της Μπεν Άφλεκ. Όπως είπε, όταν τα παιδιά μεγαλώνουν σε δύο σπίτια, «ο ένας γονιός πρέπει να γίνει μαμά και μπαμπάς», γιατί το «yin και yang» της καθημερινότητας δεν βρίσκεται πλέον στο ίδιο σπίτι.
Η παρατήρησή της αποτυπώνει μια πραγματικότητα που επιβεβαιώνεται και από την έρευνα: το co-parenting δεν είναι απλώς μια πρακτική οργάνωσης του χρόνου των παιδιών, αλλά μια νέα μορφή οικογενειακής συνεργασίας.
Διαβάστε επίσης: Σκανδιναβική ανατροφή: 5 +1 αρχές για πιο ανθεκτικά και ευτυχισμένα παιδιά
Τι σημαίνει co-parenting στην πράξη
Στην ψυχολογία ο όρος co-parenting περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο δύο γονείς συνεργάζονται για την ανατροφή των παιδιών τους, ανεξάρτητα από τη μεταξύ τους σχέση.
Μελέτες δείχνουν ότι το πιο σημαντικό στοιχείο δεν είναι αν οι γονείς ζουν μαζί ή χωριστά, αλλά πώς συνεργάζονται. Όταν υπάρχει σεβασμός, συνεννόηση και σταθερότητα στους βασικούς κανόνες, τα παιδιά προσαρμόζονται συνήθως πολύ καλύτερα στη νέα οικογενειακή δομή.
Αντίθετα, οι συνεχείς συγκρούσεις μεταξύ των γονέων αποτελούν τον παράγοντα που συνδέεται περισσότερο με το άγχος και τη συναισθηματική δυσκολία των παιδιών.
Όταν ένας γονιός καλείται να καλύψει πολλούς ρόλους
Όπως περιέγραψε η Γκάρνερ, οι γονείς που μεγαλώνουν παιδιά σε ξεχωριστά σπίτια συχνά χρειάζεται να καλύψουν περισσότερους ρόλους στην καθημερινότητα.
Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο γονιός γίνεται ταυτόχρονα:
-
το πρόσωπο που θέτει όρια,
-
εκείνος που παρηγορεί,
-
αλλά και αυτός που διαχειρίζεται πρακτικά ζητήματα της καθημερινότητας.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι αυτή η «διπλή» λειτουργία είναι συχνή σε χωρισμένες οικογένειες και δεν αποτελεί απαραίτητα πρόβλημα. Αντίθετα, μπορεί να βοηθήσει τους γονείς να αναπτύξουν μεγαλύτερη ευελιξία στον τρόπο που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των παιδιών.
Τι βοηθά περισσότερο τα παιδιά μετά τον χωρισμό
Σύμφωνα με την αναπτυξιακή ψυχολογία, υπάρχουν μερικοί παράγοντες που φαίνεται να προστατεύουν τα παιδιά όταν οι γονείς χωρίζουν:
Σταθερότητα. Τα παιδιά χρειάζονται προβλεψιμότητα: παρόμοιους κανόνες, ρουτίνες και όρια και στα δύο σπίτια.
Σεβασμός μεταξύ των γονέων. Όταν τα παιδιά βλέπουν τους γονείς τους να μιλούν με σεβασμό ο ένας για τον άλλο, νιώθουν μεγαλύτερη συναισθηματική ασφάλεια.
Αποφυγή «στρατοπέδων». Τα παιδιά δεν πρέπει να νιώθουν ότι πρέπει να πάρουν το μέρος του ενός γονιού απέναντι στον άλλο.
Ανοιχτή επικοινωνία. Είναι σημαντικό να μπορούν να εκφράζουν τα συναισθήματά τους χωρίς να φοβούνται ότι θα πληγώσουν κάποιον.