Κάθε παιδί έχει διαφορετικό ταμπεραμέντο. Άλλο είναι πιο ευαίσθητο, άλλο πιο εκρηκτικό, άλλο πιο εσωστρεφές, άλλο πιο διεκδικητικό. Η αποτελεσματική φροντίδα δεν είναι «μία λύση για όλα», αλλά προσαρμογή στον χαρακτήρα του παιδιού.
Η ίδια στρατηγική μπορεί να λειτουργεί εξαιρετικά σε ένα παιδί και να αποτυγχάνει σε ένα άλλο. Αυτό δεν σημαίνει ότι εσείς κάνετε κάτι λάθος. Η ανατροφή δεν είναι σαν μια συνταγή μαγειρικής με συγκεκριμένες δόσεις. Κάθε παιδί αποτελεί μια εξαίρεση στον κανόνα και απαιτεί διαφορετική προσέγγιση ανάλογα με τον χαρακτήρα του.
Διαβάστε επίσης: 10 πράγματα που κάνουν διαφορετικά οι ήρεμοι γονείς
Επιπλέον, ο γονιός δεν είναι μια στατική φιγούρα· εξελίσσεται μαζί με το παιδί. Ο τρόπος που σχετίζεται ένας γονέας με κάθε παιδί του είναι μοναδικός, καθώς επηρεάζεται από τις δικές του εμπειρίες και το «βλέμμα» που ρίχνει στις ανάγκες του κάθε παιδιού ξεχωριστά.
Βρείτε τους ανθρώπους σας
Η γονεϊκότητα είναι πιο δύσκολη όταν είναι μοναχική εμπειρία. Η κοινωνική υποστήριξη είναι προστατευτικός παράγοντας τόσο για την ψυχική υγεία του γονιού όσο και για την ποιότητα της φροντίδας.
Χρειάζεστε ανθρώπους που:
ακούνε χωρίς να κρίνουν,
βοηθούν πρακτικά,
δεν ανταγωνίζονται,
σέβονται τα όριά σας.
Να θυμάστε: το να ζητάτε βοήθεια δεν είναι αδυναμία. Είναι δεξιότητα ανθεκτικότητας.
Το παιδί μαθαίνει περισσότερο από αυτό που βλέπει, παρά από αυτό που του λέτε
Είστε το βασικό του μοντέλο.
Παρατηρεί πώς μιλάτε όταν αγχώνεστε, πώς ζητάτε συγγνώμη, πώς τρώτε, πώς ξεκουράζεστε, πώς διαχειρίζεστε την απογοήτευση, πώς φέρεστε στους άλλους.
Αν θέλουμε παιδιά με ενσυναίσθηση, όρια, ευγένεια και αυτορρύθμιση, χρειάζεται να τα βλέπουν στην πράξη.
Αφήστε και τον άλλο γονιό ή φροντιστή να «μπει στο παιχνίδι»
Πολλές φορές, από άγχος ή συνήθεια, ένας γονιός αναλαμβάνει σχεδόν τα πάντα. Όμως το παιδί ωφελείται όταν αναπτύσσει δεσμό και ρουτίνες με περισσότερους από έναν φροντιστές.
Μπάνιο, παραμύθι, τάισμα, βόλτα, ύπνο… Όλα αυτά μπορούν να γίνουν πολύτιμες στιγμές σύνδεσης και για τον άλλο γονιό ή caregiver. Και για εσάς, είναι πολύτιμος χώρος ανάσας.
Διαβάστε στο παιδί κάθε μέρα ακόμη κι αν είναι μόνο 5 λεπτά
Η καθημερινή ανάγνωση δεν είναι μόνο «εκπαιδευτική». Είναι και συναισθηματική πράξη.
Βοηθά:
στη γλωσσική ανάπτυξη,
στη συγκέντρωση,
στη φαντασία,
στη συναισθηματική επεξεργασία,
στη ρουτίνα σύνδεσης γονιού-παιδιού.
Δώστε χώρο στην αυτονομία
Το παιδί δεν χρειάζεται προσωπικό… μπάτλερ.
Χρειάζεται ευκαιρίες να νιώσει ικανό.
Από πολύ μικρή ηλικία μπορεί σταδιακά να:
βάζει τα παιχνίδια στη θέση τους,
μεταφέρει το πιάτο του,
κρεμάει το μπουφάν του,
στρώνει το κρεβάτι του,
βοηθά στο τραπέζι.
Η συμμετοχή στις δουλειές του σπιτιού δεν είναι «βάρος». Είναι τρόπος να χτιστεί αυτοπεποίθηση, υπευθυνότητα και αίσθηση συμβολής.
Όταν κάνετε λάθος, πείτε το
Η συγγνώμη ενός γονιού δεν αποδυναμώνει την αυθεντία του. Την εξανθρωπίζει.
Όταν λέτε:
«μίλησα απότομα, λυπάμαι»,
«ήμουν πολύ κουρασμένη και δεν αντέδρασα σωστά»,
«θα το προσπαθήσω ξανά»,
διδάσκετε στο παιδί:
ότι το λάθος είναι μέρος της ζωής,
ότι η ευθύνη είναι σημαντική,
ότι οι σχέσεις επισκευάζονται.
Αυτό είναι πολύ πιο ισχυρό από την εικόνα του «αλάθητου γονιού».
