Σαν χτες μοιάζει που πήρατε ένα τόσο δα μωράκι αγκαλιά από το μαιευτήριο στο σπίτι… Μας πώς πέρασε τόσο γρήγορα ο καιρός; Τα παιδιά μεγαλώνουν γρήγορα. Πολύ γρήγορα.
Η αυθόρμητη αντίδραση πολλών γονέων όταν κάνουν αυτήν τη συνειδητοποίηση είναι να υποσχεθούν ότι θα «είναι πιο παρόντες». Όμως η παρουσία δεν είναι απλώς καλή πρόθεση. Είναι δεξιότητα και, όπως κάθε δεξιότητα, καλλιεργείται.
Διαβάστε επίσης: Όρια χωρίς φωνές: Μόνο έτσι θα κερδίσουμε τη συνεργασία του παιδιού μας
Αφήστε το κινητό στην άκρη και επικεντρωθείτε στα παιδιά
Δεν χρειάζεται να διαβάσει κανείς όλες τις μελέτες για να καταλάβει ότι οι οθόνες αποσπούν. Ωστόσο, έρευνες δείχνουν ότι ακόμη και η παρουσία ενός κινητού στο οπτικό πεδίο επηρεάζει την ποιότητα της προσοχής.
Ο ποιοτικός χρόνος με την οικογένεια είναι η ουσιαστική, αδιάσπαστη επικοινωνία και κοινή δράση μεταξύ γονέων και παιδιών, χωρίς ψηφιακές συσκευές, που ενισχύει τον συναισθηματικό δεσμό. Δεν αφορά τη διάρκεια, αλλά την απόλυτη αφοσίωση, τη δημιουργία αναμνήσεων, το παιχνίδι, τη συζήτηση και την κοινή συμμετοχή σε καθημερινές δραστηριότητες
Δοκιμάστε την τεχνική PBR
Η τεχνική PBR (Pause–Breathe–Respond: Παύση–Αναπνοή–Ανταπόκριση) είναι μια πρακτική μικρο-παρέμβαση. Σταματάτε για λίγα δευτερόλεπτα, παίρνετε μία ή δύο αναπνοές και έπειτα επιλέγετε συνειδητά την αντίδρασή σας.
Έρευνα από το University of Melbourne έχει δείξει ότι όσο πιο ενσυνείδητος είναι ο γονέας, τόσο χαμηλότερα επίπεδα στρες εμφανίζουν τα παιδιά του.
Η ρύθμιση είναι «μεταδοτική»
Τα παιδιά σπάνια ανταποκρίνονται σε οδηγίες τύπου «πάρε τρεις βαθιές αναπνοές». Αν όμως σας δουν να το κάνετε, είναι πιο πιθανό να συγχρονιστούν.
Στην πράξη, μια αγκαλιά και τρεις αργές αναπνοές από τον γονέα μπορούν να λειτουργήσουν σαν ρυθμιστής για το παιδί. Οι καρδιακοί παλμοί και η αναπνοή τείνουν να συγχρονίζονται — ένα φαινόμενο που η επιστήμη της διαπροσωπικής νευροβιολογίας μελετά τα τελευταία χρόνια.
Ποιότητα ή ποσότητα; Αναζητώντας την ισορροπία
Ο ποσοτικός χρόνος αναφέρεται προφανώς στην ποσότητα του χρόνου που περνάμε με το παιδί μας. Όσο πιο πολλές ώρες είμαστε μαζί του, τόσο περισσότερο πιστεύουμε ότι συμβάλλουμε στην καλή του ανάπτυξη. Αυτό το «είδος» χρόνου εστιάζει στο να είμαστε παρόντες και να αφιερώνουμε όσο το δυνατόν πιο πολλές στιγμές στα παιδιά, ακόμα κι αν αυτές οι στιγμές δεν περιλαμβάνουν ιδιαίτερη δραστηριότητα ή αλληλεπίδραση. Το βασικό χαρακτηριστικό του ποσοτικού χρόνου είναι η παρουσία, ανεξαρτήτως της ποιότητας της αλληλεπίδρασης.
Ο ποιοτικός χρόνος από την άλλη αναφέρεται σε αυτές τις στιγμές που είναι γεμάτες από ουσιαστική αλληλεπίδραση και συναισθηματική σύνδεση με το παιδί. Όταν επικεντρωνόμαστε πλήρως στο παιδί μας, ακούμε τις ανάγκες του και ανταποκρινόμαστε σε αυτές. Ο ποιοτικός χρόνος προϋποθέτει πλήρη αφοσίωση και κατανόηση των συναισθημάτων του παιδιού με στόχο τη δημιουργία ενός ισχυρού δεσμού και την προώθηση της ανάπτυξής του σε συναισθηματικό και ψυχολογικό επίπεδο.
