Ο παιδικός καρκίνος σκοτώνει λιγότερα παιδιά από ό,τι πριν τριάντα χρόνια σε παγκόσμια κλίμακα, αλλά την ίδια ώρα καταγράφονται αυξημένοι θάνατοι στις φτωχότερες χώρες. Τα ευρήματα νέας έρευνας που δημοσιεύτηκε στο «The Lancet» αποτυπώνουν με αριθμούς τη σκληρή πραγματικότητα, καθώς η πρόοδος στην αντιμετώπιση του παιδικού καρκίνου δεν φτάνει παντού.
Σύμφωνα με την έρευνα, το 2023 υπολογίζεται ότι 377.000 παιδιά ηλικίας 0 – 19 ετών παγκοσμίως εμφάνισαν καρκίνο, όμως το 85% των περιστατικών και το 94% των θανάτων σημειώθηκαν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.
Ο παιδικός καρκίνος ήταν το 2023 η όγδοη κύρια αιτία θανάτου σε μικρή ηλικία. Οι τύποι καρκίνου με το μεγαλύτερο φορτίο παγκοσμίως τη χρονιά αυτή ήταν οι λευχαιμίες, οι καρκίνοι εγκεφάλου και κεντρικού νευρικού συστήματος και το μη Hodgkin λέμφωμα.
Σύμφωνα με την έρευνα διεθνούς ερευνητικής ομάδας, με επικεφαλής το Ινστιτούτο IHME του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, τα νέα ετήσια κρούσματα παρέμειναν από το 1990 και μετά σχετικά αμετάβλητα. Τον μεγαλύτερο αριθμό κρουσμάτων είχαν η δυτική περιφέρεια του Ειρηνικού και η Αφρική.
Παιδικός καρκίνος: Ανισότητα στον θάνατο
Αντίθετα, οι θάνατοι από καρκίνο παιδικής ηλικίας μειώθηκαν κατά 27% παγκοσμίως, από 197.000 το 1990 σε 144.000 το 2023. Ωστόσο, η μείωση των θανάτων δεν ήταν καθολική: η θνησιμότητα στις χώρες χαμηλού εισοδήματος αυξήθηκε κατά 38% την ίδια περίοδο.
Μεγάλη αύξηση των θανάτων σημειώθηκε στις αφρικανικές χώρες, από 31.500 το 1990 σε 49.000 το 2023 (αύξηση 55,6%). Επίσης, στις χώρες αυτές διαπιστώθηκε ότι το ποσοστό των παιδιών που θεραπεύονται είναι κάτω από 20%, ένα ποσοστό δραματικά αντίθετο με το πάνω από 80% ποσοστό επιβίωσης που συναντάται σε χώρες υψηλού εισοδήματος.
Υψηλά ποσοστά θνησιμότητας με βάση την ηλικία κατέγραψαν το 2023 και οι ανατολικές περιοχές της Μεσογείου. Η ανατολική Μεσόγειος είχε επιπλέον υψηλό ποσοστό εμφάνισης παιδικών καρκίνων και μεγάλες διαφοροποιήσεις ανά περιοχές: τα παιδιά στις πλούσιες χώρες του Κόλπου είχαν πρόσβαση σε υψηλού επιπέδου θεραπεία, ενώ στις εμπόλεμες ζώνες τα υγειονομικά συστήματα καταρρέουν και ο εκτοπισμός των πληθυσμών δυσχεραίνει την παιδιατρική φροντίδα.
Συνολικά, διαπιστώθηκε ότι το φορτίο παιδικού καρκίνου είναι δυσανάλογα μεγαλύτερο στις χώρες με περιορισμένους οικονομικούς πόρους. Ειδικοί επισημαίνουν ότι στις χώρες χαμηλού εισοδήματος υπάρχει απουσία δεδομένων σχετικών με τα περιστατικά και τη θνησιμότητα από παιδικό καρκίνο και υπογραμμίζεται η ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα στη δημιουργία μητρώων καρκίνου.