Η ενοχή είναι ίσως το πιο συχνό συναίσθημα της σύγχρονης γονεϊκότητας. Όμως η ξεκούραση, ο προσωπικός χρόνος, η φροντίδα του εαυτού και τα όρια δεν είναι πολυτέλεια. Είναι βασικό κομμάτι της αυτοφροντίδας. Η συναισθηματική κατάσταση των γονέων λειτουργεί σαν καθρέφτης για το παιδί. Όταν οι γονείς είναι ήρεμοι, είναι επίσης:
-
πιο διαθέσιμοι,
-
πιο υπομονετικοί,
-
πιο σταθεροί,
-
πιο τρυφεροί.
Αυτό δεν είναι εγωισμός. Είναι πρόληψη.
Διαβάστε επίσης: Τα σημάδια ότι το παιδί έχει ανάγκη από περισσότερη προσοχή
Όταν ο θυμός ανεβαίνει, ο εγκέφαλος μπαίνει σε κατάσταση άμυνας και η ψύχραιμη ανταπόκριση γίνεται δυσκολότερη. Δεν χρειάζεται να απαντήσετε σε κάτι αμέσως.
Μερικά δευτερόλεπτα παύσης μπορούν να αλλάξουν όλη τη σκηνή.
Δοκιμάστε:
- 3 βαθιές αναπνοές,
- λίγο νερό,
- ένα βήμα πίσω,
- μια φράση-άγκυρα: «Δεν χρειάζεται να λύσω τα πάντα τώρα».
Η αυτορρύθμιση του γονιού είναι βασικό εργαλείο συναισθηματικής αγωγής.
Λιγότερες οθόνες και περισσότερος ουρανός
Η καθημερινή έξοδος έξω, ακόμη και για λίγο, λειτουργεί σχεδόν σαν «reset» για μικρούς και μεγάλους.
Το εξωτερικό περιβάλλον:
-
αποφορτίζει την ένταση,
-
μειώνει την καθιστική αδράνεια,
-
ενισχύει την αισθητηριακή εμπειρία,
-
βοηθά στη ρύθμιση της διάθεσης,
-
προσφέρει φυσικές αφορμές για μάθηση και συζήτηση.
Ακόμη και 15–20 λεπτά βόλτας στη γειτονιά, στην παιδική χαρά ή μέχρι το περίπτερο με τα πόδια μπορούν να αλλάξουν τον τόνο της ημέρας.
Τα παιδιά καταλαβαίνουν πολύ περισσότερο απ’ όσο νομίζουμε πότε είμαστε «μαζί τους» και πότε είμαστε απλώς παρόντες σωματικά.
Η διακεκομμένη προσοχή (λίγο παιδί, λίγο κινητό, λίγο μήνυμα, λίγο mail) συχνά αυξάνει:
-
την ανάγκη για διεκδίκηση προσοχής,
-
την ένταση,
-
τη γκρίνια,
-
τη συναισθηματική αστάθεια.
Το παιχνίδι δεν είναι «χάσιμο χρόνου»
Το αστείο πρόσωπο, το κυνηγητό στο σαλόνι, ο χορός στην κουζίνα, το «θα σε πιάσω!» δεν είναι απλώς χαριτωμένες στιγμές. Είναι νευροβιολογικά πολύτιμες.
Το κοινό παιχνίδι:
-
ενισχύει τον δεσμό,
-
βοηθά το παιδί να ρυθμίσει ένταση και άγχος,
-
καλλιεργεί κοινωνικές δεξιότητες,
-
χτίζει θετική οικογενειακή μνήμη.
Κάποιες φορές, το πιο θεραπευτικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε μέσα σε μια δύσκολη μέρα είναι να βάλετε μουσική και να χορέψετε.
Μην υποτιμάτε τις «ατελείωτες ερωτήσεις» που έχει το παιδί
Το «γιατί;» είναι ο τρόπος με τον οποίο το παιδί χτίζει νόημα για τον κόσμο. Ακόμη κι όταν εξαντλεί, είναι ένδειξη γνωστικής ανάπτυξης και περιέργειας.
Δεν χρειάζεται να έχετε πάντα τέλεια απάντηση.
Μπορείτε να πείτε:
-
«Καλή ερώτηση, πάμε να το σκεφτούμε μαζί;»
-
«Τι νομίζεις εσύ;»
-
«Θες να το ψάξουμε;»
Έτσι καλλιεργείτε όχι μόνο γνώση, αλλά και σχέση με τη μάθηση.
Δημιουργήστε χώρο για ευγνωμοσύνη
Μια απλή νυχτερινή ερώτηση όπως
«Ποιο ήταν το καλύτερο πράγμα της ημέρας σου;»
μπορεί να γίνει πανίσχυρη οικογενειακή συνήθεια.
Η συστηματική εστίαση σε θετικές στιγμές βοηθά:
-
στην ανάπτυξη αισιοδοξίας,
-
στη συναισθηματική επεξεργασία,
-
στην ενίσχυση της σύνδεσης,
-
στη μετατόπιση της προσοχής από τη σύγκρουση στη χαρά.