Αν έχετε TikTok, ίσως το έχετε δει: το νήπιο βρίσκεται σε κατάσταση ξεσπάσματος με τα μαγουλάκια του κατακόκκινα και τα ματάκια του δακρυσμένα μέχρι που ο γονιός λέει με ήρεμη φωνή: «Τζέσικα; Τζέσικα, που είσαι;» Και το παιδί απλά… σταματάει. Κοιτάζει γύρω του. Περιμένει. Μπορεί πραγματικά να είναι τόσο εύκολο να διαχειριστούν οι γονείς τα παιδικά ξεσπάσματα;
Τα βίντεο του λεγόμενου «The Jessica trick» έχουν συγκεντρώσει εκατομμύρια προβολές, με γονείς να το δοκιμάζουν στα δικά τους παιδιά και να ανεβάζουν τα (συχνά αστεία) αποτελέσματα. Αλλά είναι αυτή μια αξιόπιστη στρατηγική ή απλώς ένα ακόμα γονεϊκό κόλπο με σύντομη διάρκεια;
Παιδικά ξεσπάσματα: Γιατί λειτουργεί το «τρικ της Τζέσικα»
H αλήθεια για τα παιδικά ξεσπάσματα είναι πως κατά τη διάρκεια ενός tantrum, το συναισθηματικό κομμάτι του εγκεφάλου «οδηγεί» την όλη κατάσταση. Τα παιδιά έχουν μεγάλες συναισθηματικές αντιδράσεις με περιορισμένο έλεγχο και περιορισμένους τρόπους να εκφράσουν αυτά τα συναισθήματα. Το «τρικ της Τζέσικα» λειτουργεί γιατί διακόπτει αυτόν τον κύκλο.
Πολλές φορές, όταν τα νήπια είναι σε κατάσταση… έκρηξης, οι γονείς προσπαθούν να τους αποσπάσουν την προσοχή με παιχνίδια ή φαγητό, αλλά αυτό μπορεί να προκαλέσει ακόμα πιο έντονες αντιδράσεις. Συνήθως τα νήπια ρίχνουν το παιχνίδι ή το φαγητό κάτω. Ένα όμως όνομα — άγνωστο, απροσδόκητο — δεν προσθέτει περισσότερα «πράγματα» στο αισθητηριακό φορτίο. Απλώς δίνει στον εγκέφαλό κάτι νέο για να πιαστεί. Τα παιδιά θα κάνουν παύση για να προσπαθήσουν να ακούσουν και αυτή η απλή πράξη της παύσης μπορεί να είναι αρκετή για να αλλάξει την κατάσταση.
Επιπλέον, όταν ένας γονέας αντιδρά με ήρεμο και σταθερό τόνο και μετά περιμένει ήσυχα, δείχνει στο νήπιο τι σημαίνει να ρυθμίζει κανείς τα συναισθήματά του. Και τα νήπια, ως μικροί καθρέφτες, ακολουθούν το παράδειγμά του.
Επομένως, το όνομα «Τζέσικα», προφανώς δεν είναι κάτι… μαγικό για τα παιδικά ξεσπάσματα. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φράσεις όπως: «Το ακούς αυτό;» ή «Τι μυρίζει;» Σκοπός είναι να πείτε ήρεμα κάτι απροσδόκητο έτσι ώστε ο εγκέφαλος του παιδιού μην παραμείνει «κολλημένος» στον συναισθηματικό κύκλο.
Η απόσπαση προσοχής δεν είναι αρκετή: Τι να κάνετε αφού σταματήσει το ξέσπασμα
Η απόσπαση της προσοχής είναι ένα εργαλείο, ωστόσο δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη σύνδεση. Μόλις το ξέσπασμα περάσει, το παιδί χρειάζεται μια αγκαλιά και μια επιβεβαίωση των συναισθημάτων του.
Αν έχετε δοκιμάσει τα πάντα (να ονομάσετε τα συναισθήματα, να κατεβείτε στο επίπεδο του παιδιού, ασκήσεις αναπνοής, να προσφέρετε επιλογές) αλλά το νήπιο εξακολουθεί να είναι στα… πατώματα για κάτι ασήμαντο, μην ανησυχείτε. Τα παιδικά ξεσπάσματα για μικρά πράγματα είναι απολύτως φυσιολογικά για παιδιά ηλικίας 12-24 μηνών και αυτή η συμπεριφορά βελτιώνεται μεγαλώνοντας.
Βέβαια, αν το ένστικτό σας, σας λέει ότι κάτι δεν πάει καλά — αν τα ξεσπάσματα είναι πιο συχνά ή έντονα από ό,τι περιμένατε ή αν οδηγούν σε επικίνδυνες συμπεριφορές, επικοινωνήστε με τον παιδίατρό σας.
Όπως και να έχει, δοκιμάστε το «The Jessica trick». Στη χειρότερη περίπτωση, το νήπιο δεν θα σας ακούσει. Στην καλύτερη περίπτωση, θα πάρετε μια ανάσα…