«Μαμά, βαριέμαι!». Αν υπάρχει μία φράση που ακούγεται ξανά και ξανά σχεδόν σε κάθε σπίτι με παιδιά, είναι ακριβώς αυτή. Και μάλιστα συχνά, λίγα μόλις λεπτά αφού τελειώσει ένα παιχνίδι, μια δραστηριότητα ή ακόμα και λίγη ώρα μπροστά σε μια οθόνη. Γιατί όμως τα παιδιά σήμερα φαίνεται να βαριούνται τόσο εύκολα; Είναι θέμα εποχής, υπερδιέγερσης ή μήπως τελικά η βαρεμάρα δεν είναι τόσο αρνητική όσο νομίζουμε;
Διαβάστε επίσης: Διάβασμα: 12 ώρες τη βδομάδα ωφελούν το μυαλό του παιδιού
Τα παιδιά ζουν σε έναν κόσμο συνεχών ερεθισμάτων
Τα παιδιά μεγαλώνουν σε μια καθημερινότητα γεμάτη εικόνες, ήχους και γρήγορη εναλλαγή πληροφοριών. Tablets, τηλεόραση, βίντεο μικρής διάρκειας, ηλεκτρονικά παιχνίδια και εφαρμογές, όλα προσφέρουν άμεση ψυχαγωγία χωρίς καμία αναμονή.
Έτσι, όταν η καθημερινότητα “χαμηλώνει ταχύτητα”, πολλά παιδιά δυσκολεύονται να διαχειριστούν τη σιωπή ή τον χρόνο χωρίς έντονα ερεθίσματα.
Με απλά λόγια, ο εγκέφαλός τους συνηθίζει να περιμένει συνεχώς κάτι καινούργιο.
Έχουν γεμάτο πρόγραμμα & λίγο ελεύθερο χρόνο
Σχολείο, ξένες γλώσσες, αθλητικές δραστηριότητες, εργασίες, οργανωμένο παιχνίδι. Το πρόγραμμα πολλών παιδιών είναι πιο φορτωμένο από ποτέ.
Κι όμως, τα παιδιά χρειάζονται και χρόνο χωρίς πρόγραμμα. Χρόνο για να χαζέψουν, να σκεφτούν, να δημιουργήσουν κάτι μόνα τους ή ακόμα και να… βαρεθούν.
Η συνεχής καθοδήγηση συχνά μειώνει τη φαντασία και την πρωτοβουλία.
Η… βαρεμάρα δεν είναι πάντα κακή
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η βαρεμάρα μπορεί να λειτουργήσει θετικά για την ανάπτυξη του παιδιού. Όταν δεν υπάρχει «έτοιμη» ψυχαγωγία, το παιδί αρχίζει σταδιακά να ενεργοποιεί τη δημιουργικότητά του.
Μέσα από τη βαρεμάρα:
- αναπτύσσεται η φαντασία,
- ενισχύεται η αυτονομία,
- το παιδί μαθαίνει να βρίσκει μόνο του τρόπους να απασχοληθεί.
Πόσες φορές άλλωστε ένα «βαριέμαι» κατέληξε τελικά σε ένα αυτοσχέδιο παιχνίδι, μια κατασκευή ή μια ιστορία γεμάτη φαντασία;
Μήπως εμείς σπεύδουμε να “λύσουμε” τη βαρεμάρα;
Πολλές φορές οι γονείς νιώθουν πίεση να κρατούν συνεχώς τα παιδιά απασχολημένα. Με το που ακούγεται το «βαριέμαι», ψάχνουμε αμέσως δραστηριότητες, οθόνες ή άλλες λύσεις.
Όμως, δεν είναι απαραίτητο να γεμίζουμε κάθε λεπτό της ημέρας τους.
Αντί να δίνουμε αμέσως απάντηση, μπορούμε να επιστρέψουμε την ερώτηση:
- «Εσύ τι θα ήθελες να κάνεις;»
- «Τι παιχνίδι μπορείς να σκεφτείς;»
Έτσι το παιδί μαθαίνει σταδιακά να διαχειρίζεται μόνο του τον ελεύθερο χρόνο του.
Τι βοηθά πραγματικά;
Μερικές μικρές αλλαγές μπορούν να κάνουν τη διαφορά:
- λιγότερος χρόνος μπροστά σε οθόνες,
- περισσότερος ελεύθερος χρόνος χωρίς πρόγραμμα,
- παιχνίδι έξω,
- δημιουργικές δραστηριότητες χωρίς στόχο “αποτελέσματος”,
- συμμετοχή σε μικρές δουλειές του σπιτιού,
- χρόνος με άλλους συνομηλίκους.
Το σημαντικότερο όμως είναι να θυμόμαστε κάτι απλό: τα παιδιά δεν χρειάζονται συνεχώς διασκέδαση για να είναι χαρούμενα. Μερικές φορές, λίγη βαρεμάρα είναι ακριβώς αυτό που χρειάζονται για να ανακαλύψουν τον δικό τους κόσμο!
