Πολλοί γονείς θέλουν τα παιδιά τους να γίνουν δυνατά, ανεξάρτητα και ικανά να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες της ζωής. Ωστόσο, η ανθεκτικότητα δεν «χτίζεται» μέσα από την αυστηρότητα. Αντίθετα, αναπτύσσεται όταν τα παιδιά νιώθουν ασφάλεια, υποστήριξη και παράλληλα μαθαίνουν να ξεπερνούν μόνα τους τις προκλήσεις.
Διαβάστε επίσης: Το τέλος της ανεμελιάς: Τα χαμένα χρόνια και η «εξαφάνιση» των tweens
Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να αναπτύξει το παιδί ανθεκτικότητα
Παρακάτω οι τρόποι που τα παιδιά μπορεί να γίνουν πιο ανθεκτικά, χωρίς να χρειαστεί να γίνετε αυστηροί μαζί τους:
1. Δημιουργία ασφαλούς βάσης μέσα από τη σύνδεση
Η ανθεκτικότητα ξεκινά από τη σχέση γονέα και παιδιού. Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον γεμάτο αγάπη, σταθερότητα και κατανόηση μαθαίνουν να διαχειρίζονται καλύτερα τα συναισθήματά τους.
Η καθημερινή επαφή, η προσοχή όταν σας μιλούν, η επιβεβαίωση των συναισθημάτων τους και η συνέπεια στους κανόνες δημιουργούν ένα αίσθημα ασφάλειας. Όταν ένα παιδί νιώθει ότι έχει στήριξη, τολμά πιο εύκολα να δοκιμάσει νέα πράγματα και να αντιμετωπίσει δυσκολίες.
2. Η ανθεκτικότητα «χτίζεται» μέσα από την ενθάρρυνση της νοοτροπίας ανάπτυξης
Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά ερμηνεύουν τις αποτυχίες επηρεάζει σημαντικά την ανθεκτικότητά τους. Αντί να επαινείτε μόνο το αποτέλεσμα ή το ταλέντο τους, δώστε έμφαση στην προσπάθεια και την επιμονή. Για παράδειγμα, αντί να πείτε «είσαι πολύ έξυπνος», μπορείτε να πείτε «δούλεψες σκληρά και τα κατάφερες». Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά μαθαίνουν ότι οι ικανότητές τους μπορούν να βελτιωθούν μέσα από την προσπάθεια και δεν αποθαρρύνονται εύκολα από τα λάθη.
3. Δυσκολίες που επιτρέπονται, στήριξη που προσφέρεται
Είναι φυσικό να θέλετε να προστατεύσετε το παιδί σας από κάθε δυσάρεστη εμπειρία. Όμως, όταν λύνουμε συνεχώς τα προβλήματά του, δεν του επιτρέπουμε να αναπτύξει τις δικές του δεξιότητες αντιμετώπισης.
Ο στόχος δεν είναι να το αφήσετε μόνο του, αλλά να το καθοδηγήσετε χωρίς να κάνετε τα πάντα στη θέση του. Έτσι μαθαίνει σταδιακά να παίρνει πρωτοβουλίες και να αποκτά αυτοπεποίθηση.
4. Απογοήτευση και ενεργητική ακρόαση
Όταν ένα παιδί αποτυγχάνει ή απογοητεύεται, πολλοί γονείς προσπαθούν αμέσως να το παρηγορήσουν λέγοντας «δεν πειράζει» ή «θα τα καταφέρεις την επόμενη φορά». Πιο χρήσιμο είναι να αναγνωρίσετε πρώτα τα συναισθήματά του. Μπορείτε να πείτε «καταλαβαίνω πόσο στενοχωρήθηκες, γιατί ήθελες πολύ να πετύχεις». Όταν το παιδί νιώθει ότι το καταλαβαίνετε, μπορεί πιο εύκολα να διαχειριστεί τα συναισθήματά του και να αναζητήσει λύσεις.
5. Το καλό παράδειγμα και η ανθεκτικότητα
Τα παιδιά παρατηρούν συνεχώς τον τρόπο που οι γονείς αντιμετωπίζουν το άγχος, τις δυσκολίες και τα λάθη. Αν δείχνετε ψυχραιμία, επιμονή και αυτοέλεγχο, είναι πιο πιθανό να υιοθετήσουν και εκείνα παρόμοιες συμπεριφορές. Μην φοβάστε να παραδεχτείτε τα δικά σας λάθη και να δείξετε πώς τα διαχειρίζεστε.
6. Οι καθημερινές συνήθειες «χτίζουν» ανθεκτικότητα
Η ανθεκτικότητα «χτίζεται» και μέσα από την καθημερινότητα. Ο επαρκής ύπνος, η σωστή διατροφή, η σωματική άσκηση και το παιχνίδι αποτελούν βασικά στοιχεία για τη συναισθηματική ισορροπία των παιδιών.
Παράλληλα, τα επιτραπέζια παιχνίδια και οι δραστηριότητες που περιλαμβάνουν νίκες και ήττες διδάσκουν στα παιδιά πώς να διαχειρίζονται μικρές απογοητεύσεις με υγιή τρόπο.
Η ανθεκτικότητα δεν αναπτύσσεται μέσα από υπερβολική αυστηρότητα ούτε μέσα από την πλήρη προστασία από κάθε δυσκολία. Αναπτύσσεται όταν τα παιδιά νιώθουν ότι τα αγαπούν, τα στηρίζουν και τα εμπιστεύονται, ενώ παράλληλα τους δίνεται η ευκαιρία να δοκιμάσουν, να αποτύχουν και να ξαναπροσπαθήσουν. Έτσι αποκτούν την αυτοπεποίθηση και τις δεξιότητες.