Για δεκαετίες επικρατούσε η άποψη ότι η γονεϊκότητα αποτελεί βασική προϋπόθεση για μια ευτυχισμένη και ολοκληρωμένη ζωή. Ωστόσο, μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Personality δείχνει ότι η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.
Διαβάστε επίσης: Κοινωνικές δεξιότητες: Πώς θα τις αναπτύξει το παιδί;
Σύμφωνα με τα ευρήματα, η ευημερία των ανθρώπων δεν επηρεάζεται τόσο από το αν έχουν παιδιά ή όχι, αλλά από το κατά πόσο η πραγματική τους οικογένεια ανταποκρίνεται στις προσωπικές τους επιθυμίες.
Ευημερία και αριθμός παιδιών, τι λέει η έρευνα
Η ερευνητική ομάδα από τη Γερμανία ανέλυσε στοιχεία από 23.843 ενήλικες, ηλικίας από 18 έως 100 ετών. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να δηλώσουν πόσα παιδιά θα ήθελαν ιδανικά να έχουν εάν δεν υπήρχαν εμπόδια και στη συνέχεια οι ερευνητές συνέκριναν την επιθυμία αυτή με τον πραγματικό αριθμό παιδιών τους.
Με βάση τις απαντήσεις, οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε πέντε ομάδες. Σε όσους απέκτησαν ακριβώς τον αριθμό παιδιών που επιθυμούσαν, σε όσους απέκτησαν λιγότερα παιδιά από όσα ήθελαν, σε όσους απέκτησαν περισσότερα, σε όσους ήταν ακούσια άτεκνοι και όσους είχαν επιλέξει συνειδητά να μην αποκτήσουν παιδιά.
Πότε μειώνεται η ευτυχία;
Το πιο εντυπωσιακό εύρημα της μελέτης ήταν ότι οι άνθρωποι που απέκτησαν περισσότερα παιδιά από όσα επιθυμούσαν αρχικά εμφάνιζαν χαμηλότερα επίπεδα ευημερίας σε όλους τους τομείς που εξετάστηκαν.
Συγκεκριμένα, ανέφεραν χαμηλότερη συνολική ικανοποίηση από τη ζωή, μικρότερη ικανοποίηση από την οικογενειακή τους ζωή και λιγότερο θετική συναισθηματική κατάσταση. Το αποτέλεσμα παρέμεινε ακόμη και όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως το εισόδημα, η εργασία και η οικογενειακή κατάσταση.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η αυξημένη οικονομική, ψυχική και πρακτική επιβάρυνση που συνεπάγεται η ανατροφή περισσότερων παιδιών από όσα είχε σχεδιάσει κάποιος μπορεί να επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής του.
Το να μην έχει κάποιος παιδιά δεν συνδέεται με μικρότερη ευημερία
Αντίθετα, η μελέτη διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που δεν απέκτησαν παιδιά -είτε από επιλογή είτε λόγω συνθηκών- δεν ήταν λιγότερο ευτυχισμένοι από εκείνους που πέτυχαν τον οικογενειακό τους στόχο.
Παρόμοια εικόνα παρουσίασαν και όσοι είχαν λιγότερα παιδιά από όσα επιθυμούσαν. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα επίπεδα ευημερίας τους δεν διέφεραν σημαντικά από εκείνα των γονέων που είχαν αποκτήσει τον ιδανικό τους αριθμό παιδιών. Μάλιστα, σε ορισμένες αναλύσεις οι ακούσια άτεκνοι εμφάνισαν ελαφρώς υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης από τη ζωή.
Ηλικία, οικογενειακοί στόχοι και ευημερία
Η ηλικία φάνηκε να παίζει σημαντικό ρόλο. Στους νεότερους και μεσήλικες ενήλικες, η επιθυμία για περισσότερα παιδιά δεν συνδεόταν με χαμηλότερη ευτυχία, πιθανότατα επειδή εξακολουθούσαν να έχουν χρόνο να πραγματοποιήσουν τους στόχους τους.
Αντίθετα, στους μεγαλύτερους ανθρώπους που είχαν περάσει την αναπαραγωγική ηλικία, η απόσταση ανάμεσα στην επιθυμητή και την πραγματική οικογένεια συνδεόταν με χαμηλότερη ικανοποίηση από τη ζωή και λιγότερο θετικά συναισθήματα.
Τι δείχνουν τα συμπεράσματα
Η μελέτη υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει ένας μοναδικός δρόμος προς την ευτυχία. Η ψυχική ευημερία φαίνεται να σχετίζεται περισσότερο με το αν οι προσωπικές επιλογές και οι στόχοι μας συμβαδίζουν με την πραγματικότητα, παρά με τον αριθμό των παιδιών που έχουμε.
Με άλλα λόγια, η απόκτηση παιδιών δεν αποτελεί από μόνη της εγγύηση ευτυχίας, ενώ η ατεκνία δεν συνεπάγεται απαραίτητα μειωμένη ποιότητα ζωής. Αυτό που φαίνεται να έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η αίσθηση ότι η ζωή εξελίχθηκε κοντά σε αυτό που πραγματικά επιθυμούσαμε.