Αν έχετε ένα παιδάκι ενός έτους, πιθανότατα η καθημερινότητά σας περιλαμβάνει ατελείωτο τρέξιμο πίσω από μικρά χεράκια που αγγίζουν τα πάντα, ανοίγουν συρτάρια και εξερευνούν κάθε γωνιά του σπιτιού. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, ακούγεται συνεχώς η λέξη «όχι». Όμως, είναι δυνατόν να πειθαρχήσει κανείς ένα παιδί μόλις ενός έτους; Η απάντηση είναι ναι, αλλά όχι με τον τρόπο που ίσως φανταζόμαστε.
Διαβάστε επίσης: Συναισθηματική ασφάλεια: Ο καθοριστικός της ρόλος στα βρέφη
Τι καταλαβαίνει πραγματικά ένα παιδί 12 μηνών;
Στην ηλικία του ενός έτους, τα παιδιά αρχίζουν να αντιλαμβάνονται απλές οδηγίες και καταλαβαίνουν τη σημασία του «όχι». Ωστόσο, δεν μπορούν ακόμη να ξεχωρίσουν πλήρως το σωστό από το λάθος ούτε να ελέγξουν τις παρορμήσεις τους. Πιο απλά, όταν το μικρό σας τραβάει το τραπεζομάντιλο ή πετάει το φαγητό στο πάτωμα, δεν προσπαθεί να σας προκαλέσει. Απλώς μαθαίνει πώς λειτουργεί ο κόσμος γύρω του.
Η ασφάλεια έρχεται πρώτη
Πριν προσπαθήσετε να διορθώσετε συμπεριφορές, βεβαιωθείτε ότι το περιβάλλον είναι ασφαλές. Καλύψτε τις πρίζες, ασφαλίστε τα ντουλάπια, απομακρύνετε μικρά αντικείμενα και τοποθετήστε προστατευτικά σε σκάλες και επικίνδυνα σημεία. Όσο λιγότερο συχνά χρειάζεται να λέτε «όχι», τόσο πιο αποτελεσματικό θα είναι όταν πραγματικά χρειαστεί.
Πολλοί γονείς φοβούνται ότι τα όρια περιορίζουν την ελευθερία του παιδιού. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Τα μικρά παιδιά νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια όταν γνωρίζουν τι επιτρέπεται και τι όχι. Οι κανόνες δεν χρειάζεται να είναι πολλοί, αλλά πρέπει να είναι σταθεροί. Αν κάτι δεν επιτρέπεται σήμερα, δεν θα πρέπει να επιτρέπεται αύριο επειδή είμαστε κουρασμένοι ή επειδή το παιδί κλαίει. Η συνέπεια είναι το κλειδί.
Η δύναμη της ανακατεύθυνσης της προσοχής
Ένα από τα πιο αποτελεσματικά «εργαλεία» σε αυτή την ηλικία είναι η ανακατεύθυνση της προσοχής. Αν το παιδί κατευθύνεται προς κάτι επικίνδυνο, απομακρύνετέ το ήρεμα και προσφέρετε μια εναλλακτική δραστηριότητα. Ένα βιβλιαράκι, ένα παιχνίδι ή ακόμη και ένα τραγούδι μπορούν να αλλάξουν αμέσως την εστίασή του. Οι ειδικοί συμφωνούν ότι σε αυτή την ηλικία η απόσπαση προσοχής λειτουργεί πολύ καλύτερα από τις συγκρούσεις.
Οι κρίσεις θυμού είναι φυσιολογικές
Τα ξεσπάσματα αποτελούν φυσιολογικό μέρος της ανάπτυξης. Ένα παιδί ενός έτους δεν διαθέτει ακόμη το λεξιλόγιο και την ωριμότητα για να εκφράσει απογοήτευση, κούραση ή θυμό. Όταν ξεσπά σε κλάματα ή φωνές, προσπαθήστε να παραμείνετε ψύχραιμοι. Δείξτε ότι κατανοείτε τα συναισθήματά του, χωρίς όμως να ενδίδετε σε κάθε απαίτηση. Με αυτόν τον τρόπο το βοηθάτε να μάθει ότι τα συναισθήματα είναι αποδεκτά, αλλά όχι όλες οι συμπεριφορές.
Η σημασία του «μπράβο»
Συχνά επικεντρωνόμαστε σε όσα κάνει λάθος ένα παιδί και ξεχνάμε να αναγνωρίσουμε όσα κάνει σωστά. Όταν ακολουθεί μια οδηγία, μοιράζεται ένα παιχνίδι ή συνεργάζεται, επιβραβεύστε το με ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά ή ένα απλό «μπράβο». Η θετική ενίσχυση βοηθά τα παιδιά να επαναλαμβάνουν τις επιθυμητές συμπεριφορές πολύ πιο αποτελεσματικά από τις τιμωρίες.
