Τα αδέρφια συχνά καυγαδίζουν. Είναι γεγονός, είναι φυσιολογικό και απαντάται σε όλο το ζωικό βασίλειο –και βέβαια στον άνθρωπο. Από την άλλη, είναι κάτι που αγχώνει, ταλαιπωρεί και κουράζει τους γονείς όσο λίγα πράγματα που κάνουν τα παιδιά τους. Σύμφωνα με τη Δρ. Γκέιλ Γκρος, ειδικό στην ανθρώπινη συμπεριφορά και εκπαίδευση, μερικοί σημαντικοί τρόποι να τους προλάβετε (όσο είναι δυνατό) είναι οι εξής: 1. Εάν ακόμα προλαβαίνετε, κάντε τον οικογενειακό προγραμματισμό σας έτσι ώστε τα παιδιά σας να έχουν μεταξύ τους τρία χρόνια διαφορά. Έτσι, το πρωτότοκο παιδί θα είναι στην ηλικία που αρχίζει να διεκδικεί την ανεξαρτησία του όταν ένα άλλο μωρό θα αρχίσει να μοιράζεται μαζί του την αγκαλιά σας. 2. Αν και κατά καιρούς όλοι οι γονείς έχουμε νιώσει ότι ένα παιδί μας είναι πιο «εύκολο» από το άλλο ή ότι βλέπουμε σ’ εκείνο κάτι από τον εαυτό μας, ποτέ μα ποτέ μη δείξετε μπροστά τους σημάδια αδυναμίας στο ένα ή το άλλο. 3. Πάνω απ’ όλα είστε γονείς. Αυτό σημαίνει ότι όσο κουρασμένοι κι αν είσαστε, είναι σημαντικό αφιερώσετε στα παιδιά σας χρόνο με τη μαμά ή το μπαμπά τους. 4. Επιτρέψτε σ το πρωτότοκο παιδί να εμπλακεί στη φροντίδα του δεύτερου. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εξηγήστε στο παιδί σας ότι πρόκειται να κάνει αδερφάκι και τι ακριβώς σημαίνει αυτό και φροντίστε να συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία της υποδοχής και της φροντίδας του μωρού. 5. Ορίστε το πρωτότοκο παιδί ως «βοηθό» σας. Ζητήστε του να σας βοηθήσει να ψωνίσετε, να επιλέξετε παιχνίδια και ό,τι άλλο χρειάζεται το καινούριο μωρό της οικογένειας. Σιγά σιγά είναι πιθανό να αρχίσει να κάνει πράγματα για το αδεφάκι του με δική του πρωτοβουλία. 6. Ποτέ μην αφήνετε το ένα παιδί υπεύθυνο για το άλλο. Μη βάζετε το μεγάλο να κάνει μπέιμπι σίτινγκ  7. Μην τα υποχρεώνετε να μοιράζονται τα παιχνίδια τους. Ό,τι ανήκει σε κάθε παιδί είναι αποκλειστικά δικό του και μόνο εάν εκείνο αποφασίσει ότι θέλει να το μοιραστεί, μπορείτε να το φέρετε στο χώρο όπου παίζουν μαζί. 8. Ποτέ μην υποτιμάτε ή προσβάλετε το μεγαλύτερο παιδί σας. Μην το λέτε «εσύ τώρα είσαι ολόκληρο αγόρι/κορίτσι» ή ότι πρέπει να φερθεί σαν «μεγάλο παιδί» και να δείξει κατανόηση. Αντίθετα, δείξτε του ότι το κατανοείτε με φράσεις όπως «είναι φυσικό να νιώθεις έτσι, το καταλαβαίνω απόλυτα». Η κατανόηση είναι σημαντική προϋπόθεση για τη συνεργασία. 9. Ποτέ μη συγκρίνετε μεταξύ τους τα παιδιά. Τους βαθμούς στο σχολείο, τη συμπεριφορά, το στυλ τους… Μην βάζετε στοιχεία ανταγωνισμού ανάμεσά τους. Μην παίζετε παιχνίδια όπου το ένα θα κερδίσει και το άλλο θα χάσει. Θυμηθείτε: είστε οικογένεια και όχι πεδίο ανταγωνισμού και τα παιδιά σας πρέπει να μεγαλώνουν με συνεργασία. Ποτέ μην πείτε στο ένα ότι αγαπάτε το άλλο περισσότερο επειδή συμπεριφέρεται καλύτερα. Έτσι μπορεί να στρέψετε το ένα ενάντια στο άλλο για πάντα. 10. Ποτέ μη ζητάτε από το ένα να συμπεριφερθεί όπως το άλλο. 11. Μην κουβεντιάζετε με το ένα παιδί θέματα που αφορούν το αδερφάκι του. Ούτε εσάς θα σας άρεσε να μιλούν άλλοι πίσω από την πλάτη σας. Το ίδιο ισχύει και για τα παιδιά. 12. Μην προσπαθείτε να τα χειραγωγήσετε. Με αυτό τον τρόπο τα προσβάλετε και τα κάνετε να νιώθουν ότι δεν έχουν προσωπική αξία. Έτσι θα μάθουν να μην εμπιστεύονται εσάς αλλά ούτε και τον εαυτό τους. 13. Να είστε δίκαιοι. Είναι το πιο σημαντικό. Τα παιδιά παρακολουθούν στενά τη συμπεριφορά σας και αναγνωρίζουν όταν φέρεστε σαν να τα αγαπάτε εξίσου. 14. Διδάξτε τους πώς να ακούν και να επικοινωνούν με τους άλλους. Δώστε την ευκαιρία στα παιδιά σας να σας μιλήσουν για τα συναισθήματά τους. Εάν τα ακούτε δείχνοντας κατανόηση, θα ξέρουν ότι μπορούν να σας πουν τα πάντα κι όταν μαζί πάντα θα βρίσκετε τη λύση σε ό,τι τα απασχολεί. Έτσι θα μάθουν κι εκείνα να κάνουν το ίδιο. 15. Τέλος, κάντε την προετοιμασία σας. Πριν από γιορτές, γενέθλια και οικογενειακές συγκεντρώσεις, συζητήστε όλοι μαζί οικογενειακώς και οργανώστε ένα σχέδιο με κανόνες που θα σας βοηθήσουν να αντιμετωπίσετε τις καταστάσεις που γνωρίζετε ότι θα προκαλέσουν εντάσεις.